Οι πολυποίκιλες εκφράσεις της Πρόνοιας του Θεού φαίνονται σ’ ένα ξεχωριστό θαυμαστό γεγονός που συνέβη στη μονή Δοχειαρίου του Αγίου Όρους, τον καιρό του οσίου Νεοφύτου, ανιψιού του οσίου Ευθυμίου. Μετά την κοίμηση του Ευθυμίου, ο Νεόφυτος άρχισε να κτίζει μια νέα και μεγαλύτερη εκκλησία αφιερωμένη στον άγιο Νικόλαο τον Θαυματουργό. Κάποτε όμως οι προμήθειές του εξαντλήθηκαν. Τότε ύψωσε τα χέρια στο Θεό και Τον ικέτευσε και ο Θεός τον βοήθησε με έναν εκπληκτικό τρόπο.
Κοντά στη μονή Δοχειαρίου υπήρχε μια χερσόνησος με την ονομασία Λόγγος ή Συκά. Εκεί ο Νεόφυτος είχε ένα μικρό μετόχι κοντά στο οποίο υπήρχε το πέτρινο άγαλμα ενός ανθρώπου, με την εξής αινιγματική επιγραφή: «Αυτός που θα με χτυπήσει στο κεφάλι, θα βρει πολύ χρυσό!». Ήταν πολλοί αυτοί που κτύπησαν το άγαλμα στο κεφάλι, αλλά δεν βρήκαν τίποτε! Χρειάστηκε κάποτε ο Νεόφυτος να στείλει τον Βασίλειο, έναν δόκιμο της μονής, σε κάποια υπόθεση. Έτσι λοιπόν ένα πρωί ο Βασίλειος στάθηκε δίπλα στο άγαλμα και αναρωτιόταν για το νόημα της μυστηριώδους επιγραφής. Εκείνη ακριβώς τη στιγμή ανέτειλε ο ήλιος και έριξε τη σκιά του αγάλματος προς τα δεξιά.
Κυριακή 27 Νοεμβρίου 2011
«Ε, όχι να τα λέμε αυτά και μεταξύ μας, Ηλία μου!»
Αγανάκτησε ο Παναγιώτης Γεννηματάς, στην εκπομπή του Γιώργου Παπαδάκη, ακούγοντας τον Γενικό Γραμματέα του Υπουργείου Οικονομικών Ηλία Πλασκοβίτη να «επιχειρηματολογεί» υπέρ του βενιζέλειας εμπνεύσεως χαρατσίου, και να επαλαμβάνει, δίκην γραμμοφώνου, τις «κορώνες» της Πολιτικής (του) Ηγεσίας περί «πολέμου», περί της τραγικότητος των στιγμών, περί του υποχρεωτικού φοροεισπρακτικού μονοδρόμου, και περί άλλων παρομοίων τρομολαγνικών διλημμάτων…
Αγανάκτησε ο κύριος Γεννηματάς και ανεφώνησε πολλάκις, διακόπτων επανειλημμένως τον υψηλό συνομιλητή του: «Ε, όχι να τα λέμε αυτά και μεταξύ μας, Ηλία μου!». Ο κύριος Γραμματεύς εθίγη, που δεν τον «προστάτευσε» ο οικοδεσπότης της εκπομπής, και …ώχετο απιών!
Αγανάκτησε ο κύριος Γεννηματάς και ανεφώνησε πολλάκις, διακόπτων επανειλημμένως τον υψηλό συνομιλητή του: «Ε, όχι να τα λέμε αυτά και μεταξύ μας, Ηλία μου!». Ο κύριος Γραμματεύς εθίγη, που δεν τον «προστάτευσε» ο οικοδεσπότης της εκπομπής, και …ώχετο απιών!
Δυόμισι ολόκληρες ώρες κράτησε η ιδιαίτερη συνάντηση μεταξύ του Βλαδίμηρου Πούτιν με τον γέροντα Εφραίμ Βατοπαιδινό!
Αποκλειστικές πληροφορίες της Romfea.gr αναφέρουν ότι, η συνάντηση των δύο ανδρών διήρκησε περίπου δυόμισι ώρες.Ο κ. Πούτιν καλωσορίζοντας τον Ηγούμενο Εφραίμ, μεταξύ άλλων τόνισε: «Αγαπητέ Γέροντα, Εφραίμ! Επιτρέψτε μου να σας καλωσορίσω θερμά και να σας ευχαριστήσω για την μεταφορά της Αγίας Ζώνης στη Ρωσία».
«Λόγω της απόφασής σας, εκατομμύρια άνθρωποι προσκύνησαν την Αγία Ζώνη και όπως εσείς γέροντα με ενημερώσατε, πάνω από 3 εκατομμύρια την προσκύνησαν», πρόσθεσε ο κ. Πούτιν.
Σάββατο 26 Νοεμβρίου 2011
Άνθρωποι και χρήματα
Του Μόσχου Εμμανουήλ Λαγκουβάρδου
Η παραβολή του άφρονος πλουσίου που το τελευταίο βράδυ της ζωής του στενοχωριέται γιατί δεν έχει πού να συνάξει τους καρπούς του, θυμίζει το παρακάτω ανέκδοτο του Διογένη: Κάποιος κλέφτης προσπάθησε τη νύχτα να αποσπάσει από το κεφάλι του Διογένη το σακουλάκι με τα χρήματα. Ο Διογένης το κατάλαβε και του είπε: "Πάρτα, δυστυχισμένε, κι επίτρεψε και στους δύο να κοιμηθούμε".
Το ανέκδοτο του Διογένη θέλει να πει πως κι αυτός που έχει χρήματα στενοχωριέται και μάλιστα χάνει τον ύπνο του εξαιτίας τους το ίδιο όπως κι αυτός που δεν έχει και θέλει να κλέψει. Το πρόβλημα με τα χρήματα είναι πως όταν δεν τα έχεις δεν μπορείς να ζήσεις δίχως αυτά κι όταν τα έχεις δεν μπορείς να μην στηρίζεσαι σ΄ αυτά.
Ο Αμερικανός ποιητής Έντγκαρ Λη Μάστερς έχει γράψει ένα ποίημα, το "Όμηρος Κλαπ" στο βιβλίο του "Ανθολογία του Σπουν Ρίβερ" για έναν δυστυχισμένο που οι ατυχίες του στον οικονομικό και στον ερωτικό τομέα τον έφεραν σε απόγνωση. Ο Όμηρος Κλαπ πίστευε πως μόνο ο θάνατος θα μπορούσε να τον μεταχειριστεί ως άνθρωπο. Σε όλη του τη ζωή υπήρξε θύμα, που μόνο ο θάνατος θα μπορούσε να τον κάνει να νιώσει ως ένας άνθρωπος ανάμεσα σε ανθρώπους.
Η παραβολή του άφρονος πλουσίου που το τελευταίο βράδυ της ζωής του στενοχωριέται γιατί δεν έχει πού να συνάξει τους καρπούς του, θυμίζει το παρακάτω ανέκδοτο του Διογένη: Κάποιος κλέφτης προσπάθησε τη νύχτα να αποσπάσει από το κεφάλι του Διογένη το σακουλάκι με τα χρήματα. Ο Διογένης το κατάλαβε και του είπε: "Πάρτα, δυστυχισμένε, κι επίτρεψε και στους δύο να κοιμηθούμε".
Το ανέκδοτο του Διογένη θέλει να πει πως κι αυτός που έχει χρήματα στενοχωριέται και μάλιστα χάνει τον ύπνο του εξαιτίας τους το ίδιο όπως κι αυτός που δεν έχει και θέλει να κλέψει. Το πρόβλημα με τα χρήματα είναι πως όταν δεν τα έχεις δεν μπορείς να ζήσεις δίχως αυτά κι όταν τα έχεις δεν μπορείς να μην στηρίζεσαι σ΄ αυτά.
Ο Αμερικανός ποιητής Έντγκαρ Λη Μάστερς έχει γράψει ένα ποίημα, το "Όμηρος Κλαπ" στο βιβλίο του "Ανθολογία του Σπουν Ρίβερ" για έναν δυστυχισμένο που οι ατυχίες του στον οικονομικό και στον ερωτικό τομέα τον έφεραν σε απόγνωση. Ο Όμηρος Κλαπ πίστευε πως μόνο ο θάνατος θα μπορούσε να τον μεταχειριστεί ως άνθρωπο. Σε όλη του τη ζωή υπήρξε θύμα, που μόνο ο θάνατος θα μπορούσε να τον κάνει να νιώσει ως ένας άνθρωπος ανάμεσα σε ανθρώπους.
«Τί ποιήσω ίνα ζωήν αιώνιον κληρονομήσω;» (Κυριακή ΙΓ΄Λουκά)
Του πρ. Επισκ. Ζαχουμίου και Ερζεγοβίνης, Αθαν. Γιέβτιτς.
Είναι χαρακτηριστικό ότι στο Ευαγγέλιο, από τόσους που μνημονεύονται και αναφέρονται, κανείς δεν έχει θέσει τέτοια ριζική, οριακή, θα έλεγα, ερώτηση στον Χριστό, όσον ένας νέος. Σημειώνουν οι Ευαγγελιστές ότι προσήλθε στον Χριστό ένας νέος και του έθεσε την πιο μεγάλη, την πιό ριζική, την πιο οριακή ερώτηση:
«Διδάσκαλε αγαθέ, τί ποιήσω ίνα ζωήν αιώνιον κληρονομήσω;» Τί να κάνω να κερδίσω, να έχω τη ζωή την αιώνια; Βέβαια προσήλθε προς τον Χριστό ως, ένα μεγάλο σοφό διδάσκαλο, γι’ αυτό ο Χριστός του απάντησε: «Γιατί με λέγεις αγαθόν, μόνον ο Θεός είναι αγαθός». Του υπενθυμίζει την ιδιότητα του Θεού και με αυτόν τον τρόπο σαν να του λέει, «μήπως θέλεις να πιστέψεις ότι είμαι και πάρα πέρα από σοφός διδάσκαλος;». Εν πάσει περιπτώσει, η ερώτηση αυτή είναι η πιο ριζική ερώτηση σ’ όλη την ιστορία της ανθρωπότητος. Και ο νεαρός δεν ρώτησε από εγωισμό, «Κύριε, τί να κάνω για να ζήσω αιώνια», αλλά διότι είναι το πιο φυσικό πράγμα στο νέο άνθρωπο να ζητήσει πλήρες νόημα και περιεχόμενο της ζωής.
Είναι χαρακτηριστικό ότι στο Ευαγγέλιο, από τόσους που μνημονεύονται και αναφέρονται, κανείς δεν έχει θέσει τέτοια ριζική, οριακή, θα έλεγα, ερώτηση στον Χριστό, όσον ένας νέος. Σημειώνουν οι Ευαγγελιστές ότι προσήλθε στον Χριστό ένας νέος και του έθεσε την πιο μεγάλη, την πιό ριζική, την πιο οριακή ερώτηση:
«Διδάσκαλε αγαθέ, τί ποιήσω ίνα ζωήν αιώνιον κληρονομήσω;» Τί να κάνω να κερδίσω, να έχω τη ζωή την αιώνια; Βέβαια προσήλθε προς τον Χριστό ως, ένα μεγάλο σοφό διδάσκαλο, γι’ αυτό ο Χριστός του απάντησε: «Γιατί με λέγεις αγαθόν, μόνον ο Θεός είναι αγαθός». Του υπενθυμίζει την ιδιότητα του Θεού και με αυτόν τον τρόπο σαν να του λέει, «μήπως θέλεις να πιστέψεις ότι είμαι και πάρα πέρα από σοφός διδάσκαλος;». Εν πάσει περιπτώσει, η ερώτηση αυτή είναι η πιο ριζική ερώτηση σ’ όλη την ιστορία της ανθρωπότητος. Και ο νεαρός δεν ρώτησε από εγωισμό, «Κύριε, τί να κάνω για να ζήσω αιώνια», αλλά διότι είναι το πιο φυσικό πράγμα στο νέο άνθρωπο να ζητήσει πλήρες νόημα και περιεχόμενο της ζωής.
H Χρυσή Τομή και η παγκόσμια Ελλάδα
Γράφει ο Πόρτα – Πόρτα
Τι είναι η χρυσή τομή;
Η χρυσή τομή είναι η πιο αρμονική διαίρεση ενός ευθύγραμμου τμήματος (L) σε δύο άνισα μέρη. Τα δύο μέρη έχουν μια συγκεκριμένη μαθηματική αναλογία.
Για την ακρίβεια, ο λόγος του κοντύτερου τμήματος (b) προς το μεγαλύτερο (a) είναι ίσος με το λόγο του μεγαλύτερου τμήματος προς το μήκος όλου του ευθύγραμμου τμήματος: b/a=a/L.
Αυτή η αναλογία είναι πολύ συχνή στη φύση και θεωρείται ιδανικό ομορφιάς και αρμονίας. Στα έργα τέχνης χρησιμοποιείται συχνά το χρυσό ορθογώνιο, η βάση του οποίου είναι η χρυσή τομή του ύψους του – αν το ύψος ισούται με 1, η βάση θα είναι 0,618.
Το πιο διάσημο παράδειγμα στο οποίο εφαρμόστηκε η χρυσή τομή είναι ο ανεπανάληπτος Παρθενώνας. Η πρόσοψή του εγγράφεται σ’ ένα χρυσό ορθογώνιο. Επίσης στο κτίριο του ΟΗΕ, στη Νέα Υόρκη, στο σχεδιασμό του οποίου συμμετείχε και ο Λε Κορμπιζιέ, συνάδελφος του Γιάννη Ξενάκη, συναντάμε χρυσά ορθογώνια.
Τι είναι η χρυσή τομή;
Η χρυσή τομή είναι η πιο αρμονική διαίρεση ενός ευθύγραμμου τμήματος (L) σε δύο άνισα μέρη. Τα δύο μέρη έχουν μια συγκεκριμένη μαθηματική αναλογία.
Για την ακρίβεια, ο λόγος του κοντύτερου τμήματος (b) προς το μεγαλύτερο (a) είναι ίσος με το λόγο του μεγαλύτερου τμήματος προς το μήκος όλου του ευθύγραμμου τμήματος: b/a=a/L.
Αυτή η αναλογία είναι πολύ συχνή στη φύση και θεωρείται ιδανικό ομορφιάς και αρμονίας. Στα έργα τέχνης χρησιμοποιείται συχνά το χρυσό ορθογώνιο, η βάση του οποίου είναι η χρυσή τομή του ύψους του – αν το ύψος ισούται με 1, η βάση θα είναι 0,618.
Το πιο διάσημο παράδειγμα στο οποίο εφαρμόστηκε η χρυσή τομή είναι ο ανεπανάληπτος Παρθενώνας. Η πρόσοψή του εγγράφεται σ’ ένα χρυσό ορθογώνιο. Επίσης στο κτίριο του ΟΗΕ, στη Νέα Υόρκη, στο σχεδιασμό του οποίου συμμετείχε και ο Λε Κορμπιζιέ, συνάδελφος του Γιάννη Ξενάκη, συναντάμε χρυσά ορθογώνια.
Παρασκευή 25 Νοεμβρίου 2011
Η ουσία της απογνώσεως.
Τελώντας την Λειτουργία προσεύχομαι βεβαίως για όλο τον κόσμο και δεν αμφιβάλλω ότι, ωσότου προσφέρεται στον κόσμο αυτό η θυσία αυτή της αγάπης, ο κόσμος θα διατηρηθεί στην ύπαρξή του. Όταν όμως θα παύσει να προσφέρεται η θυσία αυτή, τότε αναπόφευκτα ο κόσμος θα κατακαεί στο πυρ του γενικού μίσους. Ναι, ακόμη και ως σήμερα δεν βλέπουμε στους αιώνες που πέρασαν τέτοια εποχή, κατά την οποία ο Χριστιανισμός έγινε σοβαρά δεκτός από τις ανθρώπινες μάζες. Μπορούμε ακριβέστερα να πούμε ότι η απουσία της αγάπης του Χριστού από τις ψυχές εκείνων που με τη βία επάνω στους πιο αδύνατους άρπαξαν την εξουσία, οδήγησε στις φοβερές παραμορφώσεις όλης της ζωής της ανθρωπότητας, και εξαιτίας αυτού έγινε αδύνατη σε όλους η σαφής αίσθηση της παρουσίας του Θεού. Στην τύφλωση από το μίσος οι άνθρωποι χάνουν τελείως την αίσθηση αυτή, και τότε γι’ αυτούς “πεθαίνει ο Θεός”. Για την επιβεβαίωση της σκέψεώς μου έστρεψα από πολλού ήδη την προσοχή μου στο ότι και τα τέσσαρα Ευαγγέλια αρχίζουν με αναφορά στην προφητεία του Ησαΐου:
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)



