«Καθελώ μου τας αποθήκας και μείζονας οικοδομήσω»

Μέγας Βασίλειος

Oμιλία εις το «καθελώ μου τας αποθήκας και μείζονας οικοδομήσω» και περί πλεονεξίας

…7. Ποιον, λέει, αδικώ με το να προστατεύω τα δικά μου; Πες μου όμως, ποια είναι τα δικά σου; Από πού τα πήρες και τα έφερες στη ζωή; Οι πλούσιοι μοιάζουν εκείνους που μπαίνουν πρώτοι στο θέατρο και κάθονται σε μία θέση που εμποδίζει τους άλλους να δουν, νομίζοντας πως είναι δικό τους αυτό που υπάρχει για κοινή χρήση. Αφού, δηλαδή, κατέλαβαν τα κοινά αγαθά, τα οικειοποιούνται επειδή τα πρόλαβαν να τα πάρουν. Γιατί, αν ο καθένας κρατούσε αυτό που του χρειάζεται για τις ανάγκες του και άφηνε το υπόλοιπο για όποιον έχει ανάγκη, κανείς δε θα ήταν πλούσιος και κανείς δε θα ήταν φτωχός.

Ορθοδοξία και Ελληνική Γλώσσα

Του Μόσχου Εμμανουήλ Λαγκουβάρδου

Πολύ ορθά επικαλείσθε το δίπτυχο της Ελληνικής γλώσσης στην οποία είναι καταγραμμένη η αρχαία σοφία των Ελλήνων λογίων (δικό τους δημιούργημα είναι) και την Ορθοδοξία. Πατρίδα μας είναι η Ορθοδοξία κι η Ελληνική γλώσσα.

Μόνη η επίκλησή της Ορθοδοξίας και της σοφίας των αρχαίων πέφτει στην ίδια παγίδα της ιδεολογίας, αν και ούτε η Ορθοδοξία, ούτε η Ελληνική γλώσσα είναι ιδεολογία. Είναι η μόνη πραγματικότητα.

Στη Βίβλο Βαρσανουφίου και Ιωάννη του αγίου Νικοδήμου του Αγιορείτη διαβάζουμε πως κάποτε ο Θεός κρατούσε ακόμα τον κόσμο χάρις σε τρεις ανθρώπους. Βέβαιο ο ορθολογιστής δεν θα καταλάβει τί σημαίνει αυτό. Όπως δεν θα καταλάβει τη νηστεία των κατοίκων της αρχαίας Νινευή.

Στάχτη από ξύλα, η πολύτιμη

Είναι πολύ ευχάριστο να ζεσταινόμαστε το χειμώνα από την φωτιά, με μια ξυλόσομπα ή τζάκι!

Από αυτή τη φυσική ζέστη φωτίζεται το σπίτι, ψήνεται το φαγητό, στεγνώνονται τα ρούχα, ζεσταίνεται το νερό, και φυσικά μένει στο τέλος η πολύτιμη στάχτη!

Δεν πετάμε την στάχτη, δεν είναι καθόλου άχρηστη ή σκουπίδι.

Συνεχίζουμε να την χρησιμοποιούμε, όπως έκαναν και παλιά και αυτό μας κάνει να νοιώθουμε απερίγραπτη χαρά!

Η στάχτη από ξύλα είναι η σκόνη που έμεινε από την καύση τους. Ξύλα εννοούμε μόνο φυσικά, όχι με βαφές, κόλες ή επεξεργασμένα. Πρέπει να προσέχουμε να μην πετάμε μέσα στην φωτιά πλαστικά, αποτσίγαρα, ή οτιδήποτε άλλο σκουπίδι που μπορεί να μολύνει την στάχτη. Περιμένουμε να κρυώσει εντελώς και μετά την συλλέγουμε. Από την στάχτη ξεχωρίζουμε την άσπρη στάχτη που έχει μείνει πάνω-πάνω από τα καρβουνάκια και την αποθηκεύουμε σε ένα μεταλλικό δοχείο με καπάκι. Τα καρβουνάκια τα κρατάμε σε άλλο δοχείο. Δεν πετάμε τίποτα, γιατί όλα χρειάζονται!

Το κανάλι της Βουλής δεν χρειάζεται να βάζει τουρκικά σίριαλ για να περνάει η προπαγάνδα της Αγκυρας

Είναι τυχερός ο Κεμάλ Κιλιτσντάρογλου, ο αρχηγός του Ρεπουμπλικανικού Λαϊκού Κόμματος (ο φυσικός κληρονόμος του κεμαλισμού) στην Τουρκία, που η ΔΗΜ.ΑΡ. κατεβαίνει στις ελληνικές εκλογές. Αν γινόταν η κόντρα Κιλιτσντάρογλου Vs Κουβέλης, ο μεμέτης δεν θα την έβγαζε καθαρή. Το κουβελοκόμμα έχει περισσότερους κεμαλικούς από το αντίστοιχο τουρκικό. Αν ποτέ τα πράγματα δεν πάνε καλά για το ρεπούσειον άρμα στη χώρα μας (το απευχόμεθα), μπορεί να ανοίξει λαμπρό πεδίον εκλογικής δόξης στη φίλη και γείτονα Τουρκία. Αφορμή για τις παραπάνω σκέψεις είναι το άρθρο της «δημοκρατίας» που έκανε μνεία για την ερώτηση της βουλευτίνας της ΔΗΜ.ΑΡ. Μαρίας Γιαννακάκη, η οποία αγωνιά, άγχεται, ανησυχεί και έχει μπάστιες, δυσφορία, δυσπεψία και κολικούς στη συνείδηση διότι «η Ελλάδα δεν αναγνωρίζει επισήμως την “Τουρκική Ενωση Ξάνθης”». Οσο και να το κάνεις, είναι μείζον ατόπημα. Περίπου ανάλογο με το να μην απονέμεται κάθε χρόνο, τιμητικά, το πρωτάθλημα της ελληνικής Σούπερ Λίγκας στη Γαλατά Σαράι. Λες και δεν φτάνουν οι τόσες προσβολές που έχουν κάνει οι ελληναράδες σε βάρος των καλών γειτόνων.

Ό,τι μας αρέσει, ό,τι αγαπάμε, ό,τι θεωρούμε πολύτιμο, το θυμόμαστε, του δίνουμε την καρδιά μας.

Ρώτησε κάποιον: “Θέλεις να πας στον παράδεισο, στην ουράνια βασιλεία;”. Αμέσως θα σου απαντήσει, “Και βέβαια θέλω”. Αν, όμως, ύστερα του πεις: “Για να πας εκεί, πρέπει να κάνεις το και το”, θα τον δεις να μουδιάζει. Όλοι οι χριστιανοί θέλουν να πάνε στον παράδεισο, δεν θέλουν όμως όλοι ν’ αγωνιστούν για τον παράδεισο. Το λέω αυτό, γιατί δεν φτάνει να επιθυμείς τη σωτηρία. Για να εκπληρώσεις την επιθυμία σου, χρειάζεται αγώνας. Και για ν’ αρχίσεις τον αγώνα, χρειάζεται σιδερένια αποφασιστικότητα. Για να καταλάβεις καλύτερα τι θέλω να πω, θα σου εξηγήσω πως συνήθως οι επιθυμίες καταλήγουν σε αποφάσεις.

Μας κοροϊδεύουν εν ψυχρώ με τις γερμανικές εκλογές.

Το πολιτικό σύστημα βρήκε νέα προπαγάνδα για να κερδίσει χρόνο παραμονής στην εξουσία. Το νέο παραμύθι ακούει στο όνομα γερμανικές εκλογές που γίνονται τον Σεπτέμβριο του 2013. Όλα τα κατοχικά ΜΜΕ, με το δικό τους τρόπο πλύσης εγκεφάλου, μας πείθουν και δυστυχώς όλοι έχουμε παρασυρθεί στο ότι δήθεν όλα θα αλλάξουν μετά τις γερμανικές εκλογές. Ήδη ο κ. Σαμαράς άρχισε από χθες να μας πετάει το τυράκι της δήθεν ανάπτυξης προς το τέλος του 2013, δηλαδή ακριβώς μετά τις γερμανικές εκλογές. Μέχρι τότε κάτι θα εφεύρουν πάλι για να μας εκβιάσουν πολιτικά. Στο μεταξύ τα κεφάλια μέσα και εξαθλίωση.

EKTAKTO: Κυκλοφοριακά μέτρα της τροχαίας για τη γιορτή του Πολυτεχνείου

Από την Τροχαία Αττικής ανακοινώνεται οτι για όλο το διάστημα του τριήμερου εορτασμού της επετείου του Πολυτεχνείου απαγορεύεται η διέλευση και η στάθμευση ΙΧ οχημάτων στους δρόμους πέριξ του Πολυτεχνείου.