Αναφορικά με την «Τουρκική» σημαία!

Ένα Βυζαντινό/χριστιανικό σύμβολο που «δανείστηκαν» οι Οθωμανοί

Ο όρος ημισέληνος στα Ελληνικά είναι λανθασμένος, αφού το σύμβολο δεν απεικονίζει «μισό» φεγγάρι, αλλά το ένα τέταρτο αυτού. Πιο σωστός θα ήταν ο όρος «αμφίκυρτος σελήνη». Επειδή όμως έχει καθιερωθεί, έστω και λανθασμένα θα το χρησιμοποιούμε και εμείς. Στα τουρκικά την ονομάζουν (περιγραφικά) ακόμα πιο λάθος ως «φεγγάρι-άστρο» (ay yıldız), σαν να ήταν ολόκληρο φεγγάρι.

Το σύμπλεγμα της ημισελήνου (δηλ. το μισοφέγγαρο και το άστρο) έχει βαθιά σχέση στο χρόνο με την Ελληνική παράδοση και τον πολιτισμό.

Η σημαία

Μ’ έφαγε φέτος η γυναίκα μου. Τράβα ρε άνθρωπε να πάρεις μια σημαία δεν κάνει τα χίλια τάλιρα. (Εκείνη που είχε προίκα απ’ το Δοκίμι την χάσαμε εδώ και χρόνια σε μια μετακόμιση). Νοιώθω είπε την ανάγκη της, φέτος περισσότερο από κάθε άλλη φορά. Εγώ δεν ήμουνα ποτέ φανατικός της πατρίδας της σημαίας κι όλων αυτών των δήθεν υπερπατριωτισμών, ήμουν πάντα περισσότερο των ανθρώπων, της ελευθερίας τους των δικαιωμάτων τους και της αξιοπρέπειάς τους. Τέλος πάντων.

Από το έπος στο αίσχος...

Από το έπος του 1940, στο αίσχος του 2013.

Και αν η έννοια "έπος" είχε τότε μόνον έναν αποδέκτη, τον ελληνικό λαό, το "αίσχος" είναι διαχρονικό και έχει περισσότερους του ενός εκφραστές...

Πρώτα από όλους, τους "τσολάκογλου" των κατοχικών κυβερνήσεων...
Ύστερα τους κάθε μορφής δωσίλογους, μαυραγορίτες, προδότες, και λοιπούς συνεργάτες των κατακτητών...

Με το χαμόγελο στα χείλη

“Δεν αναφέρεται το καθεστώς της 4ης Αυγούστου, ως δικτατορία. Το βιβλίο παρουσιάζει τον Ιωάννη Μεταξά να αναλαμβάνει την εξουσία μετά από 'κοινωνική αναταραχή που εκφραζόταν με πορείες, διαδηλώσεις και απεργίες'. Η αφήγηση δίνει στους μαθητές να καταλάβουν πως ήταν κάτι σαν πατέρας του έθνους, που ήρθε για να επιλύσει 'την πολιτική αστάθεια' από την οποία 'η Ελλάδα ταλανιζόταν'. Ενώ υπόρρητα διατυπώνεται πως οι πορείες, οι διαδηλώσεις και οι απεργίες δεν αποτελούν μέσα πάλης του λαού για τα δίκια του, αλλά 'ταλανίζουν' τη χώρα, όταν εκδηλώνονται. [...] Ωσαύτως παραδίδονται στη λήθη όλα όσα ο ελληνικός λαός βίωσε και γνωρίζει για τους κυβερνήτες τυχοδιώκτες εκείνης της περιόδου, που στα δύσκολα παρέδωσαν το λαό και τη χώρα στους κατακτητές, συνεργαζόμενοι με τους Γερμανούς”.
Από την ερώτηση των βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ προς τον υπουργό Παιδείας για το βιβλίο της Ιστορίας της Γ΄ Γυμνασίου “Ιστορία του νεότερου και σύγχρονου κόσμου”.

Η Αρχιστρατηγούσα του 1940

Άγγελος Σικελιανός

«…Στη μυστικότατη, στην υπερούσιαν αυτήν ώρα, της μετάστασης των πάντων προς τις σφαίρες του υπέρτατου αγνισμού και λυτρωμού που μας προσφέρει η Κοίμηση της Χάρης της, ο Ιταλός σα νάθελε να πλήξει αντάμα με το ακήρατό της σώμα και το σώμα της βαθιά συναγιασμένης τη στιγμή εκείνη Ελλάδας, ξαφνικά χτυπάει στην Τήνο, δολοφονικά και καίρια, το ιερό απ’ την ώρα αυτή πολεμικό καράβι μας, την “Έλλη”.

Η τέχνη της αυτοεκτίμησης

Μόσχου Λαγκουβάρδου

Είναι ωραίο να ξέρεις την τέχνη της αυτοεκτίμησης, να ξέρεις τους τρόπους με τους οποίους μπορείς να βοηθάς τον εαυτό σου και τους άλλους να αποκτήσουν και να διατηρήσουν την τόσο πολύτιμη για μια μακρά και ευτυχισμένη ζωή αυτοεκτίμηση. Λένε πως ένα μωρό αν δεν το χαϊδεύει κανείς μαραζώνει!

Οι φιλοφρονήσεις, οι κοινωνικές θωπείες, τα χαμόγελα, τα ενθαρρυντικά βλέμματα, οι χαιρετισμοί, οι χειραψίες, οι ευχές, τα καλωσωρίσματα και τα κατευόδια, τα φιλικά χτυπήματα στην πλάτη, οι έπαινοι, τα καλά λόγια κλπ όσον αφορά τους άλλους και οι θετικές δηλώσεις προς τον εαυτό μας, όσον αφορά εμάς τους ίδιους είναι ένα μέρος της τέχνης της αυτοεκτίμησης.

Παρελάσεις: υπόμνηση ηρωισμού και φιλοπατρίας

«Γιορτάζουμε το ΟΧΙ, γιατί αν γιορτάζαμε το ΝΑΙ, θα είχαμε κάθε μέρα επέτειο»

Γράφει ο Δημήτριος Νατσιός, Δάσκαλος

«Πάλιν Ηρωδιάς μαίνεται, πάλιν ταράττεται, πάλιν την κεφαλήν...» της δύσμοιρης ιστορίας επί πίνακι ζητεί.

Η Ηρωδιάς της πατρίδας μας, το ΠΑΣΟΚ, δυσφορεί για την παρουσία αρμάτων μάχης στις παρελάσεις. Βέβαια αυτό είναι το κέλυφος, το πρόσχημα. Στόχος του η κατάργηση των εθνικών παρελάσεων. Επειδή ψυχορραγεί και κείτεται πτώμα άταφο, τυμπανιαίας αποφοράς, πλειοδοτεί σε προοδομανία (ή προδοτικομανία) κάνοντας «τα γλυκά μάτια» στο έτερον κομματικό απολειφάδι, την ΔΗΜΑΡ. Τους ενδιαφέρει μόνον να μπουν στην Βουλή, να εκλεγούν… Ηρωισμός; Τι είναι αυτό; τρώγεται;