Η απάθεια των πολιτών και οι σωτήρες.

Το μεγάλο πρόβλημα της απάθειας των Ελλήνων, παρ΄ όλα αυτά που μας συμβαίνουν (δηλαδή το φαινόμενο του καναπέ), έχει αποτελέσει αντικείμενο πολλών μελετητών εδώ και στο εξωτερικό. Κι όμως το φαινόμενο δεν μπορεί να εξηγηθεί επακριβώς.

Φυσικά δεν υπάρχει μία μόνο εξήγηση για το φαινόμενο. Είναι ένα πολυσύνθετο πρόβλημα, λες και αυτή η αδρανοποίηση των Ελλήνων σχεδιάστηκε τόσο καλά από χρόνια. Υπάρχει όμως κάτι κοινό σε όλους τους Έλληνες. Αυτό είναι η κατ΄ αρχήν αναπόληση της ζωής στην προ μνημονίων εποχή.

Πόσο εθνική μπορεί να γίνει η ομάδα μας

«Δόξα τω Θεώ, στους παίκτες μου και στον ελληνικό λαό».
Φερνάντο Σάντος, προπονητής της Εθνικής Ομάδας Ποδοσφαίρου, 19/11/2013

Ο κ. Σάντος είναι Πορτογάλος. Γεννήθηκε στη Λισσαβόνα. Όχι στην Αθήνα. Σε μια από τις ευτυχέστερες στιγμές της ζωής του απηύθυνε ευχαριστίες στον Θεό, τους παίκτες του και τον λαό μας. Είναι σοβαρός άνθρωπος. Συχνά, ο φωτογραφικός φακός τον απαθανατίζει σκεπτικό, σχεδόν συνοφρυωμένο. Δεν εκφράζεται έντονα, δεν μιλάει πολύ, δεν προκαλεί με τη συμπεριφορά του. Στο μέτρο, πάντοτε. Και, δυστυχώς, στην περίπτωση της πρόκρισης της Εθνικής μας, ιεράρχησε τους ευεργέτες του με τρόπο πολύ πιο ελληνικό απ' ό,τι οι παίκτες μας, οι οποίοι φανέρωσαν τάσεις έντονης αυτοαναφορικότητας. Ο Θεός, οι μαχητές του, ο λαός. Στο τέλος της φράσης του, που παρακολουθήσαμε στην τηλεόραση, ο καλός φίλος της πατρίδας μας δάκρυσε. Ειλικρινά, δίχως να έχει διάθεση εξαγοράς συμπάθειας με κροκοδείλια δάκρυα. Στην παραφορά του θριάμβου (γιατί είναι ένας αθλητικός θρίαμβος να συμμετέχει η χώρα μας στο Μουντιάλ της Βραζιλίας) του περίσσεψαν λόγια για τον Κύριο και για όλους εμάς που αγωνιζόμαστε ψυχικά μαζί με τους αθλητές όταν εκπροσωπούν τα εθνικά χρώματά μας.

Ο κλόουν Άδωνις: Ο πιο πετυχημένος υπουργός-ανδρείκελο

Πολλά γράφονται καθημερινά για τον φρενοβλαβή αυτόν σαλτιμπάγκο, τον Άδωνι Γεωργιάδη, που γαυγίζει και τσιρίζει καθημερινά από τα κανάλια, ως υπουργός καταστροφής της Υγείας: της ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΚΗΣ και δολοφονικής καταστροφής…
Ένα τέτοιο πρόσωπο υπουργός, και μόνο αυτό δοκιμάζει το νευρικό σύστημα κάθε νοήμονα…

Τα δωσίλογα χαρακτηριστικά της πολιτικής του και η στραταρχική αλητεία αυτής της πολιτικής, που στον Άδωνι παίρνουν παρανοϊκές διαστάσεις, εξαντλούν κάθε όριο αντοχής του νευρικό συστήματος, ακόμα και των σκληρόπετσων…

Χαρμολύπη ἢ το χαροποιόν πένθος

«Ταύτα λελάληκα υμίν ίνα η χαρά η εμή εν υμίν μείνη και η χαρά υμών πληρωθή» (Ιω. ΙΕ’.11). «Η γυνή όταν τίκτη, λύπην έχει, ότι ήλθεν η ώρα αυτής· όταν θα γεννήση το παιδίον, ουκέτι μνημονεύει της θλίψεως, διά την χαράν ότι εγεννήθη άνθρωπος εις τον κόσμον. Και υμείς ουν λύπην μεν νυν έχετε· πάλιν δε όψομαι υμάς και χαρήσεται υμών η καρδία, και την χαράν υμών ουδείς αίρει αφ’ υμών.» (Ιω. ΙΣΤ’. 20).

Αληθινή κι’ όχι ψεύτικη χαρά νοιώθει μονάχα όποιος έχει τον Χριστό μέσα του, κ’ είναι ταπεινός, πράος, γεμάτος αγάπη. Αληθινή χαρά έχει μονάχα εκείνος που ξαναγεννήθηκε στην αληθινή ζωή του Χριστού.

Ευτυχώς τρελάθηκα!

Είναι το όνειρο κάθε λογικού ανθρώπου στην εποχή μας: να τρελαθεί!
Το σχέδιο είναι σαφές και το προτείνει ο Σταυρίδης σε μια παλιά ελληνική ταινία, ονόματι "Ευτυχώς τρελάθηκα".
Έχει ένα μαγαζί και χρωστάει σε όποιον μιλάει ελληνικά, γαλλικά, σουαχίλι κι αρβανίτικα.
Πάει να κάνει ένα καλό κόλπο για να σωθεί απ'τα χρέη, αλλά πριν το πετύχει, τον προλαβαίνει η αστυνομία που έρχεται στο μαγαζί για να τον συλλάβει για χρέη και να τον οδηγήσει στην ψυρρού, κλείνοντας και το μαγαζί.

Ο Σταυρίδης για να σωθεί, φτιάχνει ένα καπέλο από χαρτί, το κοτσάρει στην κεφάλα του, βάζει και το 'να χέρι μέσα απ'το πουκάμισο, σηκώνει και το φρύδι και κάνει τον Μεγάλο Ναπολέοντα.
Πουλάει τρέλα τοις μετρητοίς, σα να λέμε...
"Σιμυλασιόν" απεφάνθη ο ψυχίατρος και του 'κοψε παραπεμπτικό για "μέσα"!
Πιο μέσα δε γίνεται.
Όχι όμως Ψυρρού. Στο Δαφνί, με όλο τον καλό τον κόσμο.

Μακάριοι οι πτωχοί τω πνεύματι.

Ακολουθεί απόσπασμα από την επιστολή του αγίου Γρηγορίου του Παλαμά προς την μοναχή Ξένη, μια επιστολή στην οποία εκφράζεται η πορεία της κάθαρσης, του φωτισμού, και της θέωσης. Μια πραγματικά θαυμάσια επιστολή, που αναδίδει την πνοή και την αύρα της Πατερικής εν Αγίω Πνεύματι εμπειρίας. Θα έχουμε την ευκαιρία στο μέλλον, και του Θεού θέλοντος πάνω από όλα, να αναρτήσουμε και άλλα αποσπάσματα της επιστολής. Στο παρόν, ερμηνεύει ο Παλαμάς εν συντομία, τον μακαρισμό του Κυρίου "Μακάριοι οι πτωχοί τω πνεύματι".

Γι’ αυτό ο Κύριος μακαρίζει και τα αντίθετα προς τα καλά στον κόσμο, λέγοντας· «Μακάριοι οι πτωχοί τω πνεύματι, ότι αυτών εστίν η Βασιλεία των ουρανών» (Ματ. 5:3). Γιατί λέγοντας «μακάριοι οι πτωχοί», πρόσθεσε τον χαρακτηρισμό «τω πνεύματι»; Για να δείξει ότι μακαρίζει και αποδέχεται τη μετριοφροσύνη της ψυχής.

Η τρέλα του μεγαλείου...

Είναι κοινός τόπος ότι τα περισσότερα απολυταρχικά, δικτατορικά, φασιστικά και παντός είδους καταπιεστικά καθεστώτα, τελικά πέφτουν από μόνα τους!

Και καταρρέουν μάλιστα την στιγμή ακριβώς που νομίζουν ότι είναι ακλόνητα, και ότι μπορούν να ξεπεράσουν τους πολιτικούς σκοπέλους με τον έναν ή τον άλλον τρόπο.

Τα καθεστώτα αυτά στηριγμένα στο ψέμα, την προπαγάνδα, τον φόβο και την καταστολή, αποκτούν με τον καιρό μία ψευδαίσθηση μεγαλοπρέπειας και δύναμης, που τα κάνει τελικά να γίνονται απρόσεκτα και εύκολα θύματα της δικής τους οίησης και αυταρχισμού...