«Ο φιλών την ψυχήν αυτού»

«Ο φιλών την ψυχήν αυτού, απολέσει αυτήν· και ο μισών την ψυχήν αυτού εν τω κόσμω τούτω, εις ζωήν αιώνιον διαφυλάξει αυτήν» (Κατά Ιωάννη, 12:25).

Είναι γλυκύς ο παρόν βίος και γεμάτος από πολύ ηδονή, όχι όμως για όλους, αλλά για εκείνους που είναι προσηλωμένοι σε αυτόν. Εάν όμως κανείς στρέψει την προσοχή του εις τον ουρανό και ίδει τα καλά που υπάρχουν εκεί, αμέσως θα περιφρονήσει τον επίγειο βίο και δεν θα δώσει καμία σημασία εις αυτόν· διότι και το κάλλος των σωμάτων, έως ότου δεν υπάρχει άλλο σώμα λαμπρότερο, θαυμάζεται, όταν όμως ευρεθεί το λαμπρότερο, περιφρονείται το προηγούμενο. Αν λοιπόν θελήσουμε και εμείς να συγκεντρώσουμε την προσοχή μας σε εκείνο το κάλλος και να εξετάσουμε την ευπρέπεια της ουρανίου Βασιλείας, αμέσως θα ελευθερώσουμε τους εαυτούς μας από τα δεσμά της παρούσας ζωής· διότι ένας δεσμός είναι η αγάπη προς τα παρόντα πράγματα.

Θάτσερ, η «αριστερή»

Είναι δυνατόν μια Αγγλίς να τους είχε πάρει χαμπάρι από τόσο νωρίς πως ήταν γερμανοντυμένοι; Κι όμως, είναι...

Διαβάστε τι έγραφε η μακαρίτισσα Μάργκαρετ Θάτσερ στο βιβλίο της «The Downing Street Years», όπου περιγράφει τα χρόνια της πρωθυπουργίας της. «Από τα δύο, μάλλον η OΝΕ και όχι η πολιτική ένωση αποτελούσε την άμεση απειλή. Το πιο δυσάρεστο ήταν ότι οι άλλοι που συμφωνούσαν μαζί μου είχαν κάποιους λόγους για τους οποίους δεν ήθελαν να εκφράσουν την άποψή τους και προτιμούσαν να αφήνουν εμένα να δέχομαι τις επικρίσεις. Oι ασθενέστερες οικονομίες θα καταστρέφονταν από το ενιαίο νόμισμα, αλλά είχαν την ελπίδα να λάβουν σημαντικές επιδοτήσεις ώστε να δώσουν τη συγκατάθεσή τους. Η Ελλάδα αποτελούσε κλασική περίπτωση. Είχα πλέον συνηθίσει στην αμέριστη ελληνική υποστήριξη σε οποιεσδήποτε φιλόδοξες προτάσεις γίνονταν από την πλευρά της Γερμανίας» (Κεφάλαιο 25 με τίτλο «Το εξπρές της Βαβέλ - Oι σχέσεις με την Ευρωπαϊκή Κοινότητα: 1987-1990»).

Ασφαλής έξοδος

Του Μόσχου Εμμανουήλ Λαγκουβάρδου

Οι πολιτικοί που νιώθουν ενοχή φοβούνται να αφήσουν την εξουσία και να φύγουν. Ούτε να μείνουν μπορούν, ούτε να φύγουν. Εκτός αν νιώσουν ασφαλείς φεύγοντας. Ας μην περιμένουμε την ολοκληρωτική καταστροφή. Ας τους εγγυηθούμε μια ασφαλή έξοδο.

Αυτά γράφει ο Ξενοφών, χιλιάδες χρόνια πριν. Ας εμβαθύνουμε στα λόγια αυτά κι ας δουλέψουμε για να ανανεώσουμε την κοινωνία μας. Οι κοινωνίες ανανεώνονται, όταν εμβαθύνουν στη σοφία του παρελθόντος.

Διαβάστε με προσοχή τον Ιέρωνα ή Τυραννικόν του Ξενοφώντος:

Οὗτος παρίστησι τοὺς ὀκνηρούς τε καὶ ἀμελεῖς καὶ τοὺς ἐν ματαιοπραγίαις διάγοντας κἀντεῦθεν ὑστερουμένους

ή, παρακαλώ, τα σύκα σύκα, και την σκάφη σκάφη

iene.gr

Άλλος δρόμος από το λαό στο ΔΡΟΜΟ δεν υπάρχει…

Συνεχίζεται με αμείωτη ένταση το θέατρο της «σθεναρής» διαπραγμάτευσης ανάμεσα στην κυβέρνηση και την τρόικα!!!
Η αρχιδωσίλογη κακουργία (Βενιζέλος) λεονταρίζει δηλώνοντας ότι προτιμάει να πέσει η κυβέρνηση παρά να …συμφωνήσει με την τρόικα, δηλαδή παρά να ψηφίσουν τα συμφωνηθέντα!!!
Στο ίδιο μήκος κύματος και ο νέος Μητσοτάκης (έχει διδαχτεί τέλεια από τον πατέρα του). Δήλωσε και αυτός ότι «αν είναι να πέσει η κυβέρνηση, ας πέσει μαχόμενη»!!!

Οι προπαγανδιστικές μήτρες του καθεστωτικού δωσιλογισμού (ΜΜΕ) …αμύνονται και αυτές «σθεναρά». Η «τρόικα το παράκανε μας λένε» και θέτουν …απαραβίαστες «κόκκινες γραμμές»: Πάντα πριν από κάθε νέα συμφορά χαράσσονται «κόκκινες γραμμές», για να παραβιαστούν…

Πρέπει να είμαστε υπερήφανοι για τον σημερινό ελληνικό πολιτισμό;

Ίσως πολλοί να αισθάνονται υπερήφανοι για τον σημερινό πολιτισμό μας και ειδικότερα για τη δημοκρατία μας, για τους νόμους μας και γενικότερα το νομικό μας σύστημα. Κάνουν όμως λάθος. Τίποτα από αυτά δεν είναι ελληνικό. Είναι όλα εισαγόμενα.

Κατ’ αρχήν ο υπέρτατος νόμος του κράτους, δηλαδή το Σύνταγμα είναι ξενόφερτο. Αντιγράφει το αγγλοσαξωνικό ολιγαρχικό πολιτικό σύστημα. Εισάγει την αντιπροσωπευτική ολιγαρχική δημοκρατία που λειτουργεί στην ουσία μόνο μεταξύ των κομματικών ελίτ. Το σύστημα αυτό είναι παντελώς άσχετο και ακατάλληλο για την ελληνική φιλελεύθερη νοοτροπία και τον πόθο για δημοκρατική συμμετοχή των Ελλήνων στη λήψη αποφάσεων. Το ισχύον Σύνταγμα είναι αποκλειστική αρμοδιότητα της κλειστής κάστας του πολιτικού προσωπικού και δεν αφορά τον λαό, ο οποίος όμως υφίσταται τις συνέπειες. Ο λαός δεν συμμετείχε στην κατάρτισή του, ούτε μπορεί να προκαλέσει ή να συμμετάσχει στην αναθεώρησή του.

Το τέμενος και οι… τεμενάδες του κ. υπουργού

Γράφει ο Δημήτριος Νατσιός, Δάσκαλος

Το 1985 εκοιμήθη μια προγιαγιά μου, εκατό χρονών, μητέρα της γιαγιάς μου. Είχε γεννηθεί το 1890 περίπου στον Μοσχοπόταμο Πιερίας, δηλαδή, όταν ακόμη η Μακεδονία βίωνε την «θαυμαστή τάξη», όπως θα έλεγε και η χαριτόβρυτος κ. Ρεπούση, της Τουρκοκρατίας. Ο Μοσχοπόταμος, η Δρυάνιστα όπως λεγόταν τότε, ήταν κεφαλοχώρι, γι’ αυτό είχε και σταθμό Τούρκων χωροφυλάκων, τους ζαπτιέδες ή νιζάμηδες όπως τους έλεγαν, με αποστροφή, οι παππούδες μας.