Η γερή σοδειά

Έφυγε ορθός, είπα, ο Λυκούργος. Περήφανος, πρέπει, και ευτυχής, για το τεράστιο ερευνητικό, διδακτικό, ερμηνευτικό, αλλά και συνθετικό έργο του. Ευτυχής, και χορτάτος πρέπει, καθώς έζησε πλούσια την αναγνώριση. Μαθητής του Σίμωνα Καρά, του ανθρώπου που επανασύνδεσε το κομμένο νήμα με την παλαιά παράδοση, διέδωσε τη μέθοδο του Δασκάλου μέσα από τα ωδεία, όπου ώς τότε η εκδυτικισμένη βυζαντινή διδασκόταν με πιάνο, έπειτα με τους μαθητές του, που εξαπλώθηκαν παντού, σ’ όλη την Ελλάδα και σε πλήθος ξένες χώρες, ψέλνοντας αλλά και διδάσκοντας τώρα κι αυτοί, στήνοντας κι αυτοί χορωδίες, με πλούσια ήδη δισκογραφία, στο Αγρίνιο ο Ανδρέας Λανάρας, εδώ και στο Βατοπέδι ο Κώστας Αγγελίδης, συνεχίζοντας την έρευνα και τις εκδόσεις, ο Γιώργος Κωνσταντίνου κ.ά.

Ο μεγαλύτερος εχθρός του ελληνικού λαού είναι τα ΜΜΕ του;

Η εκλογική κατάρρευση του κυβερνητικού συνασπισμού (η οποία κατάρρευση μετέτρεψε πλέον την κυβέρνηση του μνημονίου σε υπηρεσιακή κυβέρνηση), σόκαρε τα κυβερνητικά στελέχη, τα οποία, τις πρώτες στιγμές έκδοσης των αποτελεσμάτων, έχασαν τη φωνή τους και δεν ήξεραν τι να πουν. Την ερμηνεία του εκλογικού αποτελέσματος και τη διάσωση της κατάστασης, ανέλαβαν αμέσως τα καθεστωτικά ΜΜΕ, τα οποία επανέφεραν τη φωνή και το κούνημα του δάκτυλου στα κυβερνητικά στελέχη.

Ο πραγματικός νικητής των εκλογών: ο υποκριτής

Γράφει ο Δημήτριος Νατσιός, Δάσκαλος

«Τι φωνάζεις και τους βρίζεις
αφού πας και τους ψηφίζεις»

Τώρα που τέλειωσε το πανηγύρι, το θέατρο σκιών, «η γιορτή της Δημοκρατίας» όπως λένε και οι συνήθεις κολοκυθολογούντες –οι πολιτικοί νάνοι και αρλεκίνοι– μπορούμε, συνοψίζοντας, να αναφερθούμε σ’ αυτό το ανθρωπολογικό είδος που «έλαμψε» όλη την προεκλογική περίοδο: τον υποκριτή. Ελάχιστες φορές, δένοντας κόμπο την καρδιά μου, στάθηκα ν’ ακούσω, τις ουρανομήκεις ανοησίες και αερολογίες των υποψηφίων.

Η εικόνα σε ψήφους

Τα ποσοστά, όπως γράψαμε είναι παραπλανητικά. Μπορεί να έχεις άνοδο ποσοστών και μείωση ψήφων. Ο αριθμός, συνεπώς των ψήφων είναι πιο ακριβής δείκτης.
Ας συγκρίνουμε, λοιπόν, τις ψήφους στις σημερινές ευρωεκλογές, με αυτές που πήρανε τα κόμματα στις εθνικές εκλογές του 2012 Και τις ευρωεκλογές του 2009.

Ν.Δ:
Εθνικές εκλογές (2012): 1. 825.637
Ευρωεκλογές (2009) : 1.655.636
Σήμερα : 1. 295. 967

"Πολίτης Κέϊν"

Του Μόσχου Εμμ. Λαγκουβάρδου

Η κινηματογραφική ταινία «Πολίτης Κέϊν» του Όρσον Ουέλλες, είναι ίσως η καλύτερη ταινία του κινηματογράφου που γυρίστηκε ποτέ. Η κεντρική ιδέα του έργου είναι τα τραύματα που προκαλεί στην ψυχή του παιδιού η απόσπασή του απ΄ το φυσικό του περιβάλλον, από τους γονείς του κι από το σπίτι του. Στην ουσία του πρόκειται για την καταφρόνηση της οικογένειας για χάρη των χρημάτων και του πλούτου. Το θέμα αυτό ετέθη στη σύγχρονη εποχή με την απουσία της μητέρας απ΄ το σπίτι και την ανάθεση της ανατροφής των παιδιών σε ξένους, (οικιακοί βοηθοί, παιδαγωγοί, δάσκαλοι, ψυχολόγοι κ.α..)

Το δράμα ξεκινάει όταν οι γονείς του μικρού Κέϊν, φτωχοί χωρικοί, αναθέτουν την ανατροφή του σε ξένους ανθρώπους, στην πόλη, με αντάλλαγμα τα χρήματα και ειδικότερα την προσδοκία μιας πλούσιας ζωής. Την αιτία αυτή του δράματος υπαινίσσονται τόσον η λέξη του τίτλου «πολίτης», κάτοικος της πόλης, όσον και τα τελευταία λόγια του ήρωα, το όνομα «Ρόουζμπαντ», που είναι το όνομα ενός μικρού έλκυθρου, με το οποίο έπαιζε ο μικρός Κέϊν, όταν ζούσε κοντά στους γονείς του.

Μέρκελ: "Η Ευρώπη δεν είναι κοινωνική Ένωση".

Προφανώς: είναι μόνο η Ευρώπη των τραπεζιτών και των πολυεθνικών.

To Passau είναι μια πόλη στη Βαυαρία, κοντά στα σύνορα με την Τσεχία. Εκεί λοιπόν, στο άντρο των Χριστιανοδημοκρατών, έδωσε μια πολύ ενδιαφέρουσα συνέντευξη η καγκελαρίνα Μέρκελ, στην τοπική εφημερίδα Passauer Neue Presse. Μια συνέντευξη που προκάλεσε μεγάλο θόρυβο, επειδή η Μέρκελ είπε ότι "Die EU ist keine Sozialunion - Η Ευρώπη δεν είναι Κοινωνική Ένωση" κι έγινε πηχυαίος τίτλος σε όλο τον Γερμανικό τύπο, δυο μέρες πριν τις Ευρωεκλογές. "Λίγα Λόγια, Μεγάλος Αντίκτυπος" σχολιάζει η Frankfurter Allgemeine Wirtschaft, το οικονομικό φύλλο της Frankfurter Allgemeine Zeitung. Βλέπετε και στη Γερμανία γίνονται Ευρωεκλογές κι εκεί το πρόβλημα των ψηφοφόρων είναι διαφορετικό απ' της υπόλοιπης Ευρώπης: δεν είναι οι μετανάστες της Αφρικής και της Ασίας, είναι οι άνεργοι του Ευρωπαϊκού Νότου, που κατακλύζουν κατά κύματα τη Γερμανία, σε μια απέλπιδα προσπάθεια να βρουν δουλειά. Και οι Γερμανοί έχουν άλλο "ζόρι", δεν θέλουν να πληρώνουν επιδόματα ανεργίας και τέκνων στους μετανάστες. Στους κατά τα λοιπά "Ευρωπαίους πολίτες" ...

Οι «ζωντανοί μέχρι τα νύχια» Έλληνες

Η «πύλη των λεόντων»
στον αρχαιολογικό χώρο των Μυκηνών.

«Μιλάω γι' αυτές τις λοξοδρομήσεις του γιατί ήταν ένα απολαυστικό αντίδοτο στις μονομανείς, μονόδρομες και εντελώς άχαρες συζητήσεις των μορφωμένων Άγγλων στην Αθήνα. Ένα απόγευμα με αυτούς τους βλάκες, που δεν σταματάνε να μιλάνε, ήταν πάντα αρκετό για να μου προκαλέσει μια διάθεση αυτοκτονίας. Ο Έλληνας είναι ζωντανός μέχρι τα νύχια• εκπέμπει ζωτικότητα, αναβράζει, είναι πνευματικά πανταχού παρών. Ο Άγγλος είναι λυμφατικός, φτιαγμένος για την πολυθρόνα, το τζάκι, την σκοτεινή ταβέρνα, το διδακτισμό».
Χένρι Μίλερ, «Ο Κολοσσός του Μαρουσιού και Πρώτες Εντυπώσεις από την Ελλάδα», εκδόσεις Μεταίχμιο, σελ. 135