Ποιος θα κηρύξει τον ΕΝΦΙΑ αντισυνταγματικό, ώστε να μην τον πληρώσουμε;

Όλοι πλέον οι δικηγόροι της χώρας με πρώτο τον Πρόεδρο των Δικηγορικών Συλλόγων Ελλάδας κ. Αλεξανδρή, όλοι σχεδόν οι καθηγητές νομικών του Πανεπιστημίου, πολλοί βουλευτές, αλλά και οι ίδιοι οι εφοριακοί δηλώνουν δημόσια ότι ο ΕΝΦΙΑ είναι αντισυνταγματικός.

Αφού λοιπόν ο ΕΝΦΙΑ είναι αντισυνταγματικός, τότε εμείς οι πολίτες είμαστε υποχρεωμένοι (όχι απλά δικαιούμαστε) να μην πληρώσουμε τον αντισυνταγματικό ΕΝΦΙΑ, εφαρμόζοντας σωστά το Σύνταγμα με βάση το άρθρο 120 του ίδιου του Συντάγματος, το οποίο αφήνει στη λαϊκή αντίσταση την τήρηση του Συντάγματος.

Ιδού γιατί έκλεισαν τα Ελληνικά εργοστάσια ζάχαρης

Η συμμορία Σημιτη παραδίδει ολοκληρωτικά την χωρα στο ράιχ.

Κλεινεις την Ελληνικη Βιομηχανια Ζαχαρης και τι τρως;

Ζαχαρη Γερμανιας.

Ανεργοι Ελληνες, δουλειες σε Γερμανους!

Δημητρης Καμμενος
ΠΠ

Επιτέλους!...

Επιτέλους!
Το καταφέραμε και αυτό!

Οι Έλληνες αναγνωρίζοντας το τεράστιο ιστορικό λάθος να φέρουμε στην εξουσία πριν τριάντα τόσα χρόνια τον Μεγάλο Τυχοδιώκτη,
...και να διατηρήσουμε εκεί τον ίδιο, τους επιγόνους του, και την εγκληματική πολιτική οργάνωση ΠαΣοΚ,
...πετύχαμε να διορθώσουμε αυτό το λάθος ψηφίζοντας και φέρνοντας στην εξουσία έναν άλλο τυχοδιώκτη, ολίγιστο όμως αυτή την φορά!

Ήδη με τις συντονισμένες προσπάθειες της κυβέρνησης, αλλά κυρίως με ''εντολή Ψευταρά'', γυρίσαμε πίσω στην πριν του 1981 εποχή!
Μιράκολο! μιράκολο!
Το ΠαΣοΚ είναι σαν να μην κυβέρνησε ποτέ!

Ο άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς και η θεωρία της εξελίξεως

Ὁ ὅσιος πατήρ Ἰουστίνος Πόποβιτς γεννήθηκε στίς 25 Μαρτίου 1884 στήν πόλη Βράνε τῆς νοτίου Σερβίας. Ἐκοιµήθη ὁσιακά στίς 25 Μαρτίου τό 1979. Σπούδασε Θεολογία στή Σερβία, Ρωσία καί Ἀγγλία καί ἀνεκηρύχθη τό 1926 διδάκτωρ τῆς Θεολογίας ὑπό τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς τοῦ Πανεπιστηµίου Ἀθηνῶν.

Τό 1935, ἐξελέγη ὑφηγητής καί µετά καθηγητής τῆς Δογµατικῆς τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς τοῦ Βελιγραδίου. Τό 1945, ἐπικρατήσαντος τοῦ κοµµουνιστικοῦ καθεστῶτος ὑπεχρεώθη νά ἐγκαταλείψει τό Πανε­πι­στήµιο καί ἔζησε στήν Ἱερά Μονή τῶν Ἀρχαγγέλων Τσέλιε, κοντά στό Βάλιεβο ὡς πνευµατικός, συνεχίζοντας ἐκεῖ, κάτω ἀπό δυσχερεῖς συν­θῆκες, τό πνευµατικό καί συγγραφικό του ἔργο.

Το νικηφόρο παρελθόν

Επισήμως δεν ομολογείται. Ανεπισήμως, όμως, ουκ ολίγοι οπαδοί της φωσφοριζέ ροζ Αριστεράς τρέμουν στη θέα ενός... τάφου.

Ο τάφος που προκαλεί ανατριχίλες, ρίγη και κομμάρες στους λατρευτές ενός ανύπαρκτου θεού είναι αυτός της Αμφίπολης. Οι θρησκευάμενοι του τίποτα είναι κάτι τύποι που συνήθως βαριούνται να δουλέψουν και δουλεύουν τους άλλους, απομυζώντας κρατικά κονδύλια και κούφια χειροκροτήματα. Στην Αμφίπολη ο τάφος είναι αρχαίος και σίγουρα κρύβει μέσα του σημαντικότερα ευρήματα από την τσατσάρα για το μουσάκι του Λένιν ή την φυσαρμόνικα του μακαρίτη Λεωνίδα Κύρκου. Οι της φωσφοριζέ ροζ Αριστεράς (αλλά και της ερυθράς) πάσχουν από ένα λίαν ευεξήγητο σύνδρομο, το οποίο αφορά την αρχαία ελληνική ιστορία. Επειδή όλα τα γεγονότα της ελληνικής αρχαιότητας είχαν την... ατυχία να συμβούν προ Μαρξ -άρα έμειναν ανεπηρέαστα από την συστηματική μπουρδολογία του- οι ελληνόφωνοι της προόδου, των δικαιωμάτων, της οικολογίας και της αμπελοφιλοσοφίας, όποτε γίνεται λόγος για τους αρχαίους αφιονίζονται!

Η μελαγχολία του σωσία

Μ.Ε.Λαγκουβάρδου

«Ουκ εσμέν νυκτός ουδέ σκότους. Άρα ουν μη καθεύδωμεν,
ως οι λοιποί, αλλά γρηγορώμεν και νήφωμεν» (Θεσ. Α’, 1-10)

Το δίλημμα να γίνεις αυτό που είσαι, ο εαυτός σου ή να γίνεις ένας σωσίας, βασανίζει όλους τους ανθρώπους ιδίως τους νέους. Ο σωσίας είναι ο τύπος που προσπαθεί να ξεχάσει τον εαυτό του. Είναι δηλαδή το αντίθετο του ομηρικού Οδυσσέα, που προσπαθεί να θυμάται τον εαυτό του και την πατρίδα του.

Ο σωσίας δεν θέλει να θυμάται, σαν τους συντρόφους του Οδυσσέα που χάθηκαν επειδή δεν θυμούνταν την πατρίδα τους. «Οι νήπιοι, χάθηκαν», γράφει ο Όμηρος. Ο σωσίας είναι ένα μυθικός Προκρούστης του εαυτού του.

Στην ερμηνεία των ρόλων στο θέατρο υπάρχουν δύο τεχνοτροπίες. Στη μια ο ερμηνευτής προσπαθεί να εκφράσει τον εαυτό του μέσα απ΄ το ρόλο του. Στην άλλη ο ερμηνευτής προσπαθεί να ξεχάσει τον εαυτό του στο ρόλο του, να γίνει ένας σωσίας.

Ποιοι επιβάλλουν τους κανόνες;

Η μυθολογία περί «αρίστων» κ.λπ, παρασιωπά σκόπιμα και δόλια το χαρακτήρα των κριτηρίων. Δηλαδή με ποια κριτήρια καθορίζονται οι «άριστοι», με ποιους κανόνες βαθμολογούνται, πώς διαμορφώνονται όλα αυτά και ποιοι τα επιβάλλουν.
Με πιο απλά λόγια και με πολιτικούς όρους: Εξαφανίζεται ο κοινωνικός χαρακτήρας των κριτηρίων, δηλαδή αφυδατώνεται κάθε κοινωνική ουσία των κριτηρίων, αδειάζουν από ιστορία και εξαφανίζεται παντελώς το αγωνιστικό λαϊκό στοιχείο τους.

Τα κριτήρια και οι βαθμολογικοί κανόνες των «αρίστων» είναι ολοκληρωτικά υποταγμένα στο καθεστώς, τα επιβάλλει το καθεστώς με τη «μέθοδο» της τυπικής δημοκρατίας, η οποία σήμερα ούτε και αυτή είναι ισχυρή, διότι τα πάντα είναι υποταγμένα στη «δημοκρατία» της βολιδοσκόπησης και της «κατασκευής» των «αρίστων».