Μνημονεύουμε γιατί αγαπάμε

Μερικοί ρωτούν γιατί μνημονεύουμε τα ονόματα των κεκοιμημένων και των ζώντων στις προσευχές που κάνουμε γι’ αυτούς. Ο Θεός σαν παντογνώστης που είναι, δεν ξέρει τα ονόματά τους και τις ανάγκες τους;

Όμως αυτοί που μιλούν και σκέπτονται έτσι, ξεχνούν ότι την προσευχή δεν την κάνομε για ενημέρωση του Θεού. Φυσικά ο Θεός δεν έχει ανάγκη τέτοιας ενημερώσεως. Άλλη είναι η σημασία αυτής της προσευχής.

Προσευχόμεθα υπέρ των ζώντων και των μεταστάντων και τους μνημονεύουμε με τα ονόματά τους, για να δείξουμε, ότι τους αγαπάμε με όλη μας την καρδιά. Γιατί δεν είμαστε απλώς συγγενείς ή φίλοι ή γνωστοί, αλλά «αλλήλων μέλη». Μέλη της Μιάς Εκκλησίας. Του Ενός Μυστικού Σώματος του Χριστού.

«Δεν είμαι “γονέας 1”, είμαι μαμά»

Θαρραλέα Ιταλίδα αντιρρησίας συνείδησης

Η Tempi.com, μια καθολική διαδικτυακή εφημερίδα, δημοσίευσε μια φωτογραφία που αντιπροσωπεύει μια πράξη δημόσιας ανυπακοής. Μια γυναίκα στο Μιλάνο, όταν της ζητήθηκε να συμπληρώσει ένα έντυπο για το σχολείο των παιδιών της, έκανε μια μικρή διόρθωση:

Η αντίθετη μοίρα γενναίων και δειλών

«Ο Κύριος δεν αγαπά τους δειλούς. Αυτόν τον πνευματικό νόμο μού τον φανέρωσε κάποτε ο π. Ραφαήλ. Και σε εκείνον τον είχε αποκαλύψει ο π. Αλύπιος, ο οποίος είχε διηγηθεί κάποια φορά σε ένα από τα κηρύγματά του το εξής: ‘Κάποιοι, στον πόλεμο, αντί να πολεμούν τον εχθρό φορτώνονταν σακίδια με παξιμάδια για να σώσουν τη ζωή τους χωρίς να πολεμήσουν. Σας διαβεβαιώ ως αυτόπτης μάρτυρας: οι άνθρωποι αυτοί χάνονταν μαζί με τα παξιμάδια τους, δε ζούσαν πολλές μέρες. Ενώ, εκείνοι που έβγαζαν τα αμπέχωνά τους και ξεχύνονταν στη μάχη με τον εχθρό, παρέμεναν ζωντανοί’».
Πατήρ Τύχων Σεβκούνωφ, «Σχεδόν Άγιοι», εκδόσεις Εν Πλω, σελ. 164

Οι μύθοι

Του Μόσχου Εμμανουήλ Λαγκουβάρδου

Οι μύθοι είναι δημιούργημα των αρχόντων. Απόδειξη πρώτον ότι οι μύθοι κρύβουν την ωμότητά τους, και δεύτερον ότι οι άρχοντες ενώ είναι διώκτες αυτών που αποκαλύπτουν την ωμότητα των μύθων και των καθεστώτων που τους δημιουργεί (Διώξεις Προφητών, Αγίων Μαρτύρων, Πατέρων της Εκκλησίας κ.α.) εμφανίζονται οι ίδιοι ως θύματα.

Παραδείγματα υπάρχουν πάμπολλα τόσο από την Ιστορία όσο κι απ΄ τους ίδιους τους μύθους. Παραδείγματα από την ιστορία είναι οι φοβεροί διωγμοί των Ρωμαίων αυτοκρατόρων εναντίον των χριστιανών. Από τη μυθολογία ενδεικτικά αναφερόμαστε στο γνωστό μύθου του ξυλοκόπου και του λιονταριού.

Προειδοποίηση για την Κρήτη: Το μεγαλύτερο ηλιοθερμικό στον κόσμο...

Επιδοτήθηκε και τώρα ψάχνει για πρόσθετη επιδότηση

forbes.com

Ο όσιος Σεραφείμ για το διορατικό χάρισμα

« - Γέροντα, τόλμησε τότε να πει ο ηγούμενος Αντώνιος, η ψυχή του ανθρώπου είναι ανοικτή μπροστά σας όπως ένα πρόσωπο μπροστά στον καθρέπτη. Παρετήρησα ότι, χωρίς να ακούσετε τις λύπες και τα προβλήματα αυτού του προσκυνητού, του τα είπατε όλα.

Κι ενώ ο όσιος σιωπούσε, ο ηγούμενος συνέχισε·

- Τώρα βλέπω ότι ο νους σας είναι τόσο καθαρός, ώστε τίποτα δεν μένει κρυφό στην καρδιά του πλησίον.

- Μη μιλάς έτσι, χαρά μου, είπε ο όσιος φέρνοντας το δεξί του χέρι στα χείλη του συνομιλητού. Η καρδιά του ανθρώπου είναι ανοικτή μόνο στον Κύριο. Καρδιογνώστης είναι μόνο ο Θεός.

Η σάπια ελίτ της Ελλάδας.

Υπάρχουν πολιτικές ελίτ οι οποίες δεν είναι κλειστές, αλλά ανανεώνονται συνεχώς από υγιείς κοινωνικές δυνάμεις. Υπάρχουν οικονομικές ελίτ που αναδεικνύονται μέσα από την παραγωγική διαδικασία. Υπάρχουν πνευματικές ελίτ οι οποίες αναδεικνύονται μέσα από την μελέτη, την έρευνα και την πνευματική προσφορά τους στην κοινωνία. Στη χώρα μας δυστυχώς δεν συμβαίνει τίποτε από όλα αυτά.

Η δική μας πολιτική ελίτ είναι κλειστή. Τόσο ο εκλογικός νόμος, όσο και η δια βίου παραμονή των ίδιων προσώπων και των απογόνων τους στην πολιτική σκηνή της χώρας, δημιουργεί μια κλειστή κάστα με την ψυχολογία της κλειστής ομάδας. Έτσι όμως δεν δίνονται ευκαιρίες σε νέα αξιόλογα άτομα να ασχοληθούν με την πολιτική και να προσφέρουν πραγματικά στον τόπο.