Η αντίχριστη δήλωση του Βατικανού για την Αγιά Σοφιά και το Οικουμενικό Πατριαρχείο.

Γιώργος Θαλάσσης

Είναι γνωστή η αρνητική στάση του Βατικανού απέναντι στον Ελληνισμό στα χρόνια της Εθνεγερσίας του ’21.

Η στάση αυτή υιοθετήθηκε απόλυτα από τους Έλληνες Ουνίτες, που μαζί με τους εβραίους του Ελλαδικού χώρου αντιτάχθηκαν στον αγώνα για ελευθερία από τον τουρκικό ζυγό φοβούμενοι μια Ανάσταση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας.

Φυσικά η στάση αυτή των υποτιθέμενων χριστιανών του Πάπα δεν εκδηλώθηκε τότε για πρώτη φορά. Μετά την Άλωση της Βασιλευούσης το Βατικανό εξέφραζε την χαρά του για την πτώση της Πόλης από τους μουσουλμάνους τούρκους.

Ρήματα Ζωής

Θα έλθει καιρός πού κοντά σε κάθε πιστό θα είναι σαράντα άπιστοι και θα τον ικετεύουν να τους σώσει.

Οι Άθλιοι!...

Το θέμα δεν σηκώνει αστεία, ούτε αστείες φωτογραφίες, γελοιογραφίες και τέτοια.
Εδώ χρειάζονται πραγματικές απεικονίσεις της ηθικής και ψυχικής κακουργίας των αθλίων που μας κυβερνούν.

Άθλιοι που τα δίνουν όλα προκειμένου να κυβερνήσουν λίγες στιγμές ακόμα, προκειμένουν να μην παραιτηθούν.
Όλα στον βωμό των απαιτήσεων των τοκογλύφων-δανειστών:
Αύξηση του ΦΠΑ στα φάρμακα, ξενοδοχεία, βιβλία και πολλά άλλα.
Άμεση αλλαγή του μισθολογίου, με μειώσεις μισθών-συντάξεων.
Αλλαγή στο Ασφαλιστικό με αύξηση των ορίων ηλικίας, και αλλαγή τρόπου υπολογισμού σύνταξης που θα σημάνει μειώσεις στις κύριες συντάξεις από 15% έως και 20%!
Τροποποίηση της ρύθμισης των 100 δόσεων, με λιγότερες δόσεις και εισαγωγή εισοδημστικών και περιουσιακών κριτηρίων.
Και άλλα που ίσως μας κρύβουν και σκοπεύουν να μας τα παρουσιάσουν ως τροπολογίες προς ψήφιση σε άσχετα νομοσχέδια.

Για τον ιερό φόβο του Θεού

«Ο φόβος του Θεού είναι ρίζα κάθε καλού έργου. Ούτε ένα λεπτό να μην απομακρύνεται από την καρδιά σας. Σαν το κερί ν’ ανάβει και να φωτίζει όλους τους λογισμούς, όλες τις εσωτερικές κινήσεις της καρδιά σας. Αυτός θα σας διδάξει να βαδίζετε σωστά, να εργάζεστε το κάθε τι σαν έργο του Θεού. Αυτός θα σας διδάξει να στέκεστε, όπως εκείνοι που βρίσκονται μπροστά στον βασιλέα. Αυτός θα σας διδάξει να προχωρήσετε, όπως προχωρούν εκείνοι που κρατούν ένα ποτήρι γεμάτο νερό, από το οποίο δεν πρέπει να στάξει ούτε μια σταγόνα. Όταν η εσωτερική ζωή πάρει αυτά τα χαρακτηριστικά, τότε θα συνειδητοποιείται κάθε απρεπής κίνηση του νου και της καρδιάς. Αμέσως τότε θα ανακρίνεται ενώπιον του Θεού και θα απομακρύνεται με την μετάνοια και τον αποφασιστικό αγώνα για την κάθαρση».

Μόνο καλά νέα!

Στη στεριά δεν ζει το ψάρι και η απαισιοδοξία δεν έχει θέση στην Ελλάδα της Δικαιοσύνης, της Παιδείας, της Ανάπτυξης. Ολα βαίνουν κατ' ευχήν

Ποιος μπορεί να παραπονεθεί και να ληφθεί σοβαρά υπόψη σε μια χώρα που έχει σωθεί περισσότερες φορές από τους ηθοποιούς σε χολιγουντιανές ταινίες δράσης; Ουδείς. Ο,τι κι αν πει ο κακοπροαίρετος, μπορεί οποιοσδήποτε να τον αποστομώσει με ακλόνητα επιχειρήματα. Πρώτο και καλύτερο: Είχαμε εξαιρετικούς κυβερνήτες και έρχονται ακόμα καλύτεροι! Ο Βενιζέλος επί κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ ήταν απλός υπουργός. Επί Ν.Δ. έγινε αντιπρόεδρος κυβερνήσεως! Τώρα αληθινά δεν θα ξέρουμε τι να πρωτοδιαλέξουμε, αφού και ο ΓΑΠ ξαναμπαίνει «στο κάδρο» (φράση που λένε στα κανάλια και ηχεί γλαφυρή) και ο ΣΥΡΙΖΑ καλπάζει σαν μαύρο άτι σε ιπποδρομίες του Ασκοτ, τις οποίες παρακολουθούν παρέα η Γιάννα και η Μαριάννα.

Η αναδιάρθρωση που δεν έγινε

Έχω αφιερώσει μια ενότητα με αναρτήσεις σε αυτό το θέμα...

Όλοι οι χειρισμοί μας, από τον απερίγραπτο ΓΑΠ (και ίσως από την χαμένη ευκαιρία του ΚΚ του Β' -- τα Δεκεμβριανά του 2008 ήταν καταπληκτική ευκαιρία) είναι σκέτη θλίψη.

Βέβαια, είμαι έξω από τον χορό, και η εκ των υστέρων, ή η κατόπιν εορτής κριτική είναι εύκολη, αλλά:

α) Πήγαμε πάντα ξυπόλυτοι στ' αγκάθια
β) Πιστέψαμε τι μας είπε ο κάθε υπαλληλίσκος ξένης πρεσβείας, ή ντόπιος μαυραγορίτης
γ) Αρνούμαστε να δούμε τι σημαίνει ότι έχουμε χρεοκοπήσει (από περίπου τον Μάρτιο του 2000
δ) Αρνούμαστε να παραδεχτούμε τι σημαίνει "έχουμε χρεοκοπήσει"
ε) Πιστέψαμε ότι με εξευμενισμούς ή με εκχωρήσεις και ξεβρακώματα "κάτι θα γίνει"

Διώξαμε τον Τούρκο, όχι όμως και τον ραγιαδισμό

«Τι θα πει ραγιάς; Ραγιάς είναι εκείνος που τρέμει τους μπάτσους του Τούρκου, που είναι σκλάβος του φόβου του. Ο ραγιάς είναι μισός άνθρωπος. Την ραγιαδοσύνη του την ονομάζει αναγκαία φρονιμάδα. Τον κυνηγάς και κρύβεται. Τον δέρνεις και ακόμα σκύβει. Τον σκοτώνεις και σωπαίνει…». Ίων Δραγούμης, 1878-1920.

Στη σημερινή Ελλάδα ένα 1% κατέχει το 56,1% του πλούτου της χώρας και ένα 10% κατέχει περίπου το 87% του πλούτου. Αυτό το 10% είναι η άρχουσα τάξη και από αυτό, το 1% είναι η ελίτ, δηλαδή τα πραγματικά αφεντικά που κυβερνούν τη χώρα. Το υπόλοιπο 90% είμαστε οι ραγιάδες του Δραγούμη, που τρέμουμε τους μπάτσους των αφεντικών, που είμαστε σκλάβοι του φόβου μας.