Η «αριστερή» κυβέρνηση ανέστησε τη ΝΔ…

Όταν ένα διαλυμένο και νεκρό κόμμα, με απανωτές και συντριπτικές εκλογικές ήττες, συσπειρώνει στις εσωκομματικές του εκλογικές λειτουργίες μια «μάζα» 400.000 ψηφοφόρων, αυτό είναι νεκρανάσταση…

Το επιχείρημα ότι στην εκλογή Σαμαρά κινητοποιήθηκαν 800.000 ψηφοφόροι, είναι άστοχο. Είναι επιχείρημα «παρηγοριάς» γι αυτούς που δεν θέλουν να δούνε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ, με τα αβυσσαλέα «αριστερά» εγκλήματά του, έβγαλε από το σκουπιδοτενεκέ τη Δεξιά, την ξέπλυνε και ετοιμάζει το έδαφος της νέας κατοχικής ΣΥΝΑΙΝΕΣΗΣ: «Κεντροαριστεράς» και «κεντροδεξιάς»…

Θυμάμαι τότε ... (με αφορμή μια φωτογραφία)

Θυμάμαι τότε ...

Δικαιοσύνην μάθετε

Λαρισινά δοκίμια
Μ.Ε. Λαγκουβάρδου

Μέγιστον εις ψυχής ωφέλειαν βίος γενναίων και φιλοθέων ανδρών.
Άγιος Συμεών ο Μεταφραστής

Άλλοτε ο κόσμος μάθαινε με το παράδειγμα. Έβλεπαν τους παλιότερους και τους μιμούνταν. Τώρα η σοφία του παρελθόντος εγκαταλείφθηκε. Οι γέροι εξευτελίζονται. Τους παίρνουν το μόνο προσόν που έχουν, να δίνουν σοφές συμβουλές στους νεώτερους Ωστόσο υπάρχει μια δικαιοσύνη στον κόσμο. Αυτό που θέλει κανείς, τελικά, αυτό παίρνει. Διαλέγεις και παίρνεις, μεταξύ σατανικής επιθυμίας και δουλικού φόβου, αλίμονο!

Το πρώτο πράγμα που μάθαμε από τους γονείς μας στο χωριό, ήταν να διπλώνουμε τις κουβέρτες και να φτιάχνουμε το «γιούκο». Έτσι μαθαίναμε με την εμπειρία. Ο «γιούκος» είναι κουβέρτες βαλμένες με τάξη, «ζυγισμένες». Να μην είναι σωρός όπως τα σκουπίδια. Η λέξη «γιούκος» βγαίνει από τη λέξη «ζυγίζω». Από την ίδια λέξη βγαίνει και η δικαιοσύνη.

O "διάδρομος Αζάζ"

Αυτή η ανάρτηση φτιάχτηκε επειδή κάτι μάλλον σημαντικό γίνεται εκεί, και δεν βρήκα αναφορά για "διάδρομο Αζάζ" στα Ελληνικά, και η μόνη αναφορά στην πόλη Αζάζ που βρήκα είναι ένα άρθρο της Ναυτεμπορικής, του 2011. Αλλά φαίνεται να είναι στις ειδήσεις που αφορούν τα προβλήματα από τα τεχνητά σύνορα του Sykes-Picot του 1916

O "διάδρομος Αζάζ" είναι η εικονιζόμενη πράσινη ζώνη που ενώνει την Τουρκία με το Χαλέπι και που τροφοδοτεί αυτούς που είναι κατά του Ασσάντ και δεν είναι Κούρδοι ή Ισλαμικό κράτος (αν και το ποιος είναι με ποιόν μπορεί και να αργήσουμε να το μάθουμε). Η πόλη Αζάζ είναι κοντά στα Τουρκικά σύνορα και το Χαλέπι είναι "αμφισβητούμενη" πόλη.

Τὰ σχολεῖα τοῦ Πατροκοσμᾶ καὶ ἡ σημερινὴ ἐκπαίδευση

Δημήτρης Νατσιός, δάσκαλος - Κιλκίς

Σ’ ἕνα βιβλίο τοῦ Φάνη Μιχαλόπουλου γιὰ τὸν Ἅγιο Κοσμᾶ, ἀπὸ τὰ πρῶτα ποὺ γράφτηκαν γιὰ τὸν βίο καὶ τὴν πολιτεία του, τὸ 1940, διαβάζουμε στὸν ἐπίλογο: «Ρώτησαν κάποιον 100χρονίτη, εὐσεβῆ γέρο Ἠπειρώτη, ποὺ ξεψυχοῦσε στὸ Γηροκομεῖο τῶν Ἰωαννίνων, τὸ 1872 τί χαράχτηκε βαθύτερα στὴν ψυχή του ἀπ’ ὅσο ἔζησε. Ἀπάντησε ὁ πολιὸς γέροντας: «Ὅταν μικρὸς ἄκουσα τὴ διδαχὴ τοῦ πάτερ Κοσμᾶ καὶ φίλησα τὸ χέρι του».

Μὲ τὸ στόμα του, νομίζω, μιλοῦσε ὅλη ἡ Ρωμηοσύνη, ἐκφραζόταν ἡ εὐγνωμοσύνη τοῦ Γένους στὸν μεγάλο ἐθναπόστολο.

Θέα στην τηλεοπτική άβυσσο

Εδώ ο κ. Λιάγκας επιδεικνύει τη
δεξιότητά του ως παλινδρομιστής
μετρητών. Κραδαίνει χρηματικό έπαθλο
που κλήρωσε στην εκπομπή του
τον… ταχύτερο τηλεθεατή.

«Χθες το βράδυ 11 η ώρα κατατέθηκε προς ψήφιση το νομοσχέδιο για το σύμφωνο συμβίωσης των ομόφυλων ζευγαριών. 22 του μήνα, παραμονή Χριστουγέννων, που είναι η τελευταία μας εκπομπή εδώ, ψηφίζεται. Ρωτώ λοιπόν εγώ τώρα: Πλην του ΣΥΡΙΖΑ, ποιο κόμμα θα το ψηφίσει; Το ΠΑΣΟΚ θα το ψηφίσει. Ο Θεοδωράκης θα το ψηφίσει. Η Χρυσή Αυγή δεν θα το ψηφίσει. Το ΚΚΕ θα το ψηφίσει; Δεν ξέρω. Είναι λίγο ακραίοι στο ΚΚΕ. Η Νέα Δημοκρατία θα το ψηφίσει; […] Άμα μιλήσεις με τους πολιτικούς όλους, σου λένε ‘ναι, και βέβαια’. Αν βγουν όμως έξω λένε ‘δεν είναι έτοιμος ο ελληνικός λαός’. Αυτό το ‘δεν είναι έτοιμος ο ελληνικός λαός, δεν είναι έτοιμη η κοινωνία…’. Ποιος την ετοιμάζει την κοινωνία; Τι είναι η κοινωνία; Φούρνος, να την βάλεις στους 130ο να προθερμανθεί; Εμείς την ετοιμάζουμε την κοινωνία, οι πολιτικοί την ετοιμάζουνε, οι δημοσιογράφοι, αυτοί την ετοιμάζουν την κοινωνία, στον δημόσιο διάλογο που γίνεται».
Γιώργος Λιάγκας, τηλεπαρουσιαστής εκπομπής «Το Πρωινό», Antenna, 10 Δεκεμβρίου 2015

Έφηβοι, άγχος, τραύμα και κοινωνικά δίκτυα

π. Χρυσόστομος Τύμπας

Καθημερινά βλέπουμε περιπτώσεις καλυμένης ψυχολογικής κακοποίησης, ματαίωσης, υπερέκθεσης σε πλευρές της εφηβικής ζωής τραβηγμένες στα άκρα. Έτσι, πέραν από την πρακτικότητά τους, τα κοινωνικά δίκτυα αποτελούν μία πηγή συνεχούς άγχους και καμουφλαρισμένων τραυμάτων.

Ο βασικός κίνδυνος στον οποίο τα κοινωνικά δίκτυα οδηγούν τους εφήβους είναι ένα κοινωνικά αποδεκτό αλλά στην ουσία ψευδές και μάλλον ναρκισσιστικό πρότυπο και μία φαντασιακή εικόνα του δικού μας εαυτού, που κυρίως εναρμονίζεται με τις απαιτήσεις των άλλων και όχι με αυτό που πραγματικά θέλουμε και μπορούμε να είμαστε. Αφήνοντας στην άκρη τις προσωπικές επιλογές και ακολουθώντας πιστά αυτές τις επιλογές του κοινωνικά αποδεκτού προτύπου οδηγούμαστε σε μία ψευδή ταυτότητα και μάλλον καταστροφικές διαδικασίες.