Παναθηναϊκός: Μαφιόζικο εμπόριο ελπίδας…

Μεταξύ Αλαφούζου και Γιαννακόπουλου παίχτηκε ένα σώου κοροϊδίας των φιλάθλων, με τελετουργικό υλικό: Το εμπόριο ελπίδας των απελπισμένων θυμάτων (φιλάθλων) του παναθηναϊκού.

Και οι δύο «σωτήρες» (σωτήρες της κερδοσκοπικής τους απληστίας) εμπορεύονται τη διάσωση του Παναθηναϊκού: Την κερδοσκοπική του εκμετάλλευση και το φούσκωμα της τσέπης τους…

Μόνο αφελείς μπορεί να πιστεύουν (και τέτοιοι υπάρχουν ακόμα πολλοί με την προπαγανδιστική χορηγία και την πλύση εγκεφάλου των παπαγάλων της δημοσιογραφικής πορνείας), ότι υπάρχουν επιχειρηματίες και μαφιόζοι του χρήματος που μπορεί να διαθέτουν και να σπαταλούν εκατομμύρια για τα οπαδικά τους αθλητικά αισθήματα.

Ο Γάλλος που κατέστρεψε την Σπάρτη

Η Αφροδίτη της Μήλου δεν πήγε μόνη της, με ΚΤΕΛ, στο Μουσείο του Λούβρου.
Κάποιοι την άρπαξαν. Δίπλα της, απόσπασμα από την επιστολή
του Γάλλου καθολικού παπά που διέλυσε την Σπάρτη.

Ποια είναι η χώρα της ΕΕ που έβαλε πολλά αιολικά και ΔΕΝ θα πιάσει το στόχο μείωσης "αερίων του θερμοκηπίου" το 2020;

Η "καλή" μας ΕΕ, μαντέψτε με τίνος πρωτοβουλία, έχει επιβάλει σ' όλες τις χώρες-μέλη δεσμευτικούς στόχους μείωσης εκπομπών "αερίων του θερμοκηπίου", εισαγωγής ΑΠΕ και ενεργειακής αποδοτικότητας για το χρονικό ορίζοντα του 2020. Για την Ελλάδα οι στόχοι είναι η περίφημη πολιτική 20-20-20, με βάση την οποία, όπως εφαρμόστηκε, η χρεοκοπημένη Ελλάδα θα καταντήσει να καίει πολύ απ' το πανάκριβο και 100% εισαγόμενο φυσικό αέριο, προκειμένου να έχει ηλεκτροδότηση. Ή να εισάγει ηλεκτρισμό απ' το λιγνίτη των Σκοπίων, της Βουλγαρίας και της Τουρκίας, καθώς οι πολιτικοί μας είναι είτε παντελώς ανίκανοι ν' αντιληφθούν τη σημασία του να υπάρχει εγχώρια ηλεκτροπαραγωγή από εγχώριο λιγνίτη είτε εντελώς λαμόγια.

Ενός Πάκη δοθέντος...

"Ενός κακού δοθέντος, μύρια έπονται", λέει το σοφό γνωμικό.
Ενός Πάκη δοθέντος, μύρια κακά έπονται, λέμε εμείς.

Στην προκειμένη περίπτωση το κακό είναι ο ίδιος ο Πάκης.
Όχι δηλαδή τόσο ο ίδιος. Σιγά τον κλαρινογαμπρό.
Όσο η νοοτροπία και οι πρακτικές του συστήματος, και η αδράνεια του λαού,
..που εκτρέφουν Πάκηδες και τους κατσικώνουν στα ανώτατα αξιώματα της χώρας να μοιράζουν Μεγαλόσταυρους σε γεροντόφιλους προβληματικούς.

Γνώρισμα της φύσεως

Ας αναγνωρίσουμε ότι το να μην αμαρτήσει κανείς καθόλου, είναι πράγματι πάνω από τις ανθρώπινες δυνάμεις και γνώρισμα μόνον του Θεού. Το να μένει όμως κάποιος αθεράπευτος είναι γνώρισμα μόνον της πονηρής και αντίθετης προς τον Θεό φύσεως και των ενεργειών που προέρχονται από αυτήν. Το να επιστρέφουν εκείνοι που έχουν αμαρτήσει είναι γνώρισμα ανθρώπων, αλλά ανθρώπων αγαθών, που ανήκουν στην μερίδα εκείνων που σώζονται.

Στήν Θεομάνα μας νά στραφούν καί πάλι οἱ ελπίδες μας. Ἡ Θεοτόκος εἶναι Ἑλληνοσώτειρα

Δημήτρης Νατσιός, δάσκαλος-Κιλκίς

«Ἡμεῖς νικῶμεν, νικώντων τῶν ἄλλων»
ἅγιος Νκόλαος Καβάσιλας

Παραπέμπω, ἐν πρώτοις, σ’ ἕνα ἔξοχο κείμενο τοῦ τροπαιούχου νομπελίστα μας ποιητῆ Γιώργου Σεφερη. Ἔλεγε τὸ 1936: «Ὅσο προχωρεῖ ὁ καιρὸς καὶ τὰ γεγονότα, ζῶ ὁλοένα μὲ τὸ ἐντονότερο συναίσθημα, πὼς δὲν εἴμαστε στὴν Ἑλλάδα, πὼς αὐτὸ τὸ κατασκεύασμα, ποὺ τόσο σπουδαῖοι καὶ ποικίλοι ἀπεικονίζουν καθημερινά, δὲν εἶναι ὁ τόπος μας, ἀλλὰ ἕνας ἐφιάλτης μὲ ἐλάχιστα φωτεινὰ διαλείμματα, γεμάτα μὲ μία πολὺ βαρειὰ νοσταλγία. Νὰ νοσταλγεῖς τὸν τόπο σου, ζώντας στὸν τόπο σου, τίποτε δὲν εἶναι πιὸ πικρό». Κι ἂν αὐτὰ λέγονται λίγο πρὶν ἀπὸ τὸ ἔνδοξο ’40, ὅπου οἱ Ἕλληνες μποροῦσαν ἀκόμη νὰ «μεθύσουν» ἀπὸ «τὸ ἀθάνατο κρασὶ τοῦ Εἰκοσιένα», τί νὰ ποῦμε γιὰ τὸ σήμερα;

Τα ουσιαστικά στοιχεία της ομορφιάς

Του Μόσχου Λαγκουβάρδου

Τί είναι ομορφιά; Δεν ψάχνω να βρω τον ορισμό της ομορφιάς και δεν την αναζητώ σε κάποιο εγχειρίδιο περί αισθητικής. Με ενδιαφέρει η ομορφιά σαν ένα από τα σπουδαιότερα αισθήματα. Πιστεύω ότι χωρίς το βίωμα της ομορφιάς, ο κόσμος και η ζωή μου στον κόσμο δεν θα είχε καμία αξία. Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου, θεωρώ την ομορφιά ως την μεγαλύτερη αξία της ζωής μου.

Αγαπώ την ομορφιά με όλη τη δύναμη της ψυχής μου και την έχω συνδέσει με τα αγαπημένα πρόσωπα και με το Χριστό, την Παναγία και τους Αγίους. Μπορώ να πω χωρίς καμία αμφιβολία ότι η πίστη μου στο Θεό έχει ως θεμέλιο τον ομορφιά στο πρόσωπο του Ιησού Χριστού. Ένα από τα ουσιαστικά στοιχεία της ομορφιάς, για μένα, είναι η συμπόνια, την οποία ένιωσα από μικρός για κάθε αισθανόμενο πλάσμα του Θεού και ιδίως για τους γέρους, τα ορφανά, τις γυναίκες, και γενικά τους αδύνατους, τους φτωχούς και τους νικημένους.