Σάββατο, 24 Μαΐου 2014

Γράμμα ενός Έλληνα ορθοδόξου στους υποψήφιους πολιτικούς του

Γράφω σε σένα, υποψήφιε πολιτικέ του δήμου και της περιφέρειας και της ευρωβουλής.

Δεν με ξέρεις προσωπικά, ούτε ποτέ συζητήσαμε. Ούτε έχω ανάγκη να με μάθεις προσωπικά, γιατί χάρες δεν θέλω να ζητήσω. Όμως άνοιξες την κουβέντα πρώτος, ζητώντας μου την προσωπική μου ψήφο για να με κυβερνήσεις ως δημότη και να με εκπροσωπήσεις ως πολίτη και στην Ευρωβουλή.

Σε βλέπω αυτές τις μέρες, που έρχεσαι στον ναό που προσεύχομαι, σε βλέπω που επισκέπτεσαι και ανταλλάσσεις χειραψίες με τους ιερείς της ενορίας μου και τους αρχιερείς της μητρόπολής μου. Βγαίνεις σε ιστοσελίδες και σε κανάλια χαμογελαστός με μητροπολίτες, φιλάς σταυρούς αγιασμών, σηκώνεσαι από το πρωτοκάθισμα μπροστά στο προσευχόμενο εκκλησίασμα την Κυριακή και αναγιγνώσκεις το «Πιστεύω» αλάνθαστα μέσα από το βιβλίο.

Βέβαια δεν θυμάμαι να σε έχω δει και πολύ συχνά άλλες φορές κοντά μου Κυριακή στην εκκλησία, ή σε κάποια υποφωτισμένη βραδυνή αγρυπνία. Είσαι ήδη πολιτικός ενεργός, και είμαι σίγουρος πως αυτό σημαίνει συχνά φορτωμένος με άλλες υποχρεώσεις. Φαντάζομαι αγρυπνείς τα βράδια, αλλά και ξεχνιέσαι στη δουλειά τα πρωινά πολλών Κυριακών ώστε να νομοθετήσεις σωστά για το καλό της πόλης μου και για το καλό της Ευρώπης. Γι΄αυτό τις Κυριακές, αν και δεν σε βλέπω, προσεύχομαι για σένα όταν ο ιερέας μας καλεί να δεηθούμε «υπέρ πάσης αρχής και εξουσίας εν τω κράτει τούτο».
Τώρα όμως προεκλογικά, φαίνεται να έχεις πιο έντονα την ανάγκη να προσευχηθείς δημόσια κοντά μου. Και, μιας και στέκομαι λίγα στασίδια παραπίσω, δεν είναι και τόσο κακό να σε κρατήσω στη μνήμη μου για όταν θα βάζω σταυρουδάκια στην κάλπη. Θέλω όμως πάρα πολύ να σού επισημάνω μερικά πράγματα, που μέσα στο φόρτο και την παραζάλη της πολιτικής σου καθημερινότητας ίσως να σου διαφεύγουν.

Ζητάς την ορθόδοξη ψήφο μου, μα τη μασονία δεν την αποκήρυξες ποτέ δημόσια. Κι ας έχει καταδικάσει επίσημα ήδη τρεις φορές η Εκκλησία της Ελλάδος την ιδιότητα του μασώνου ως απόλυτα ασυμβίβαστη με την ιδιότητα του χριστιανού. Αν ζητάς την ψήφο μου λοιπόν, πες μου ανοιχτά ότι δεν είσαι μασώνος, γιατί δεν θέλω να ψηφίσω εν αγνοία μου μασώνους να με εκπροσωπούν.

Ζητάς την ορθόδοξη ψήφο μου, μα το μελάνι σου ακόμα δεν έχει στεγνώσει από ευρωψηφίσματα υπέρ της ομοφυλοφιλίας, και από εγκρίσεις παρελάσεων ανωμάλων στις γειτονιές που ζω. Όμως ίσως δεν έχεις συνειδητοποιήσει πόσο αδίστακτα και βάναυσα προσβάλεις την Βασίλισσά μου Παναγία, αφού ξέρεις καλά ότι Αυτή είναι η κατ’εξοχήν Προστάτιδα της Παρθενίας και της Μητρότητας. Όμως εσύ προτιμάς να κάνεις υπακοή στους μισάνθρωπους προωθητές της ομοφυλοφιλίας, μίας ανωμαλίας που είναι κατ’εξοχήν εχθρική στις αξίες τόσο της Παρθενίας όσο και της Μητρότητας. Φοβάσαι μην σε πουν «ομοφοβικό» (sic); Δικαίωμά σου! Όμως μην ζητάς υποκριτικά ψήφο από εκείνους που ευλαβούνται την Αειπάρθενο Μητέρα! Αν ζητάς την ψήφο μου, μάθε πως θέλω να εκλέξω εκείνους που θα μιλήσουν τη γλώσσα του Χριστού, των Αποστόλων, των Πατέρων. Όχι τη γλώσσα των αμετανόητων εκφύλων.

Ζητάς την ορθόδοξη ψήφο μου, ώστε, σαν βγεις από τον ναό σήμερα και αύριο μπεις στο δημαρχείο νικητής, να ξοδεύεις την ενέργειά σου –και το βιός μου - για να χτίσεις τζαμιά στη γειτονιά μου. Να στήσεις την ημισέληνο πάνω στην περιουσία του Πολεμικού Ναυτικού (τί ειρωνεία! ναι, είναι το ίδιο ένδοξο Ναυτικό του σεπτού Κανάρη που καταναυμάχησε αμέτρητες ημισελήνους, εκδικούμενο τις γενοκτονίες που διέπραττε το ανόσιο ισλάμ στους προγόνους μου).

Σε καταλαβαίνω βέβαια. Αυτοί που θέλουν τζαμί δεν έχουν λεφτά να το χτίσουν, καθώς ήδη θυσίασαν όλες τις οικονομίες τους για να μπουν παράνομα στην πατρίδα μου. Ούτε που ασχολήθηκες αν μεταξύ τους, σιίτες και σουνίτες, σφάζονται. Κι αν δε σφάζονται μεταξύ τους, σφάζουν και σταυρώνουν κι αποκεφαλίζουν χριστιανούς στις δικές τους πατρίδες. Εσύ λατρεύεις επιδέξια τη «θεά» της πολυπολιτισμικότητας, και θα καταφέρεις να μας μονοιάσεις όλους κάτω από ένα μεγάλο τζαμί –γιατί τζαμί δείχνει να είναι τελικά το σπίτι της περίεργης και αλλήθωρης αυτής «θεάς» που προσκυνάς. Είναι το ίδιο μέρος που αρνήθηκαν να προσκυνήσουν, με τίμημα τη ζωή τους, οι εκατοντάδες Νεομάρτυρες της Πίστης του Χριστού κατά τα χρόνια της χολερικής ισλαμοτουρκοκρατίας στην πατρίδα μου.

Εξάλλου, και στην ευρωβουλή που θες να μπεις, δεν μου είπες πως θέλεις να αλλάξεις αυτήν την περίεργη συμφωνία, όπου είναι αποδεκτό οι λαθρομετανάστες να κάθονται στην Ελλάδα, αλλά απαράδεκτο να κάθονται στη Γερμανία ή στην Αγγλία ή στην Ολλανδία. Αυτό λοιπόν θα το λύσεις με ένα ευρύχωρο τζαμί σε κάθε γειτονιά μου. Πράγματι, ως οξυδερκής πολιτικός, ξέρεις να ανακαλύπτεις φτηνότερη και πρακτικότερη λύση από το να τους κόβεις εισιτήρια και βίζες για το επικείμενο τζαμί της Αγίας Σοφίας (ζήτημα για το οποίο δεν σε άκουσα να διαμαρτύρεσαι – ξέρω, δεν σ’αρέσει να γίνεσαι ενοχλητικός παραέξω, μόνο στο σπίτι μου και στη γειτονιά μου).

Ζητάς την ορθόδοξη ψήφο μου, και ακόμη δεν έχεις κλείσει το ακουστικό απ’τα τηλέφωνα με τους «Σορούς της Σιών». Ναι, με αυτούς που σου στέλνουν συχνά χρήματα, δημοσιότητα και παλαμάκια, με αντάλλαγμα συστάσεις και οδηγίες για το πώς θα φτιάξεις το μέλλον των δικών μου παιδιών.
Ζητάς την ορθόδοξη ψήφο μου, κι ας με τραβάς επίμονα έξω από την εκκλησία την Κυριακή, να προσκυνήσω τον Μαμωνά αντί για τον Χριστό. Στ’αλήθεια, τί θα έλεγες αν έβλεπες μπροστά σου τον Σεπτό Πατρο-Κοσμά, με τα σημάδια της αγχόνης ακόμη στον άγιο λαιμό του, από εκείνους που μισούσαν την Κυριακή αργία; Θα ζητούσες άραγε κι απ’αυτόν να λεριάσει την πίστη του με τις πενταροδεκάρες απ’ τα ψώνια της Κυριακής; Ίσως πρώτα να θες να αναστήσεις τον Μωυσή και να τον διαφωτίσεις με τη δική σου αντικατάσταση στην Τέταρτη Εντολή – να στη θυμίσω στα γρήγορα; «ἓξ ἡμέρας ἐργᾷ καὶ ποιήσεις πάντα τὰ ἔργα σου· τῇ δὲ ἡμέρᾳ τῇ ἑβδόμῃ... οὐ ποιήσεις ἐν αὐτῇ πᾶν ἔργον, σὺ καὶ ὁ υἱός σου καὶ ἡ θυγάτηρ σου... καὶ ὁ προσήλυτος ὁ παροικῶν ἐν σοί.... εὐλόγησε Κύριος τὴν ἡμέραν τὴν ἑβδόμην καὶ ἡγίασεν αὐτήν.» (Έξ. Κ 9-11)

Ζητάς την ορθόδοξη ψήφο μου, μα σαν βρεθείς σε μακρινά τηλεπαράθυρα, σε βλέπω να αναλαμβάνεις στιβαρά τον ρόλο του ιεροκατήγορου. Άλλοτε, πετώντας αναπόδεικτη σκανδαλολόγα λάσπη σε αρχιερείς και αγιορείτικα μοναστήρια (κι ας είναι εκείνα τα ίδια, που σιωπηλά και ασταμάτητα και σιωπηλά χρηματοδοτούν τα συσσίτια των αστέγων στον δήμο που κυβερνάς!). Άλλοτε, προς τέρψη και ψηφοθηρία ειδωλολατρικών παραοργανώσεων. Άλλοτε , για να αναμασήσεις την τρέντυ και λίαν ψηφοθηρική συζήτηση περί χωρισμού Κράτους-Εκκλησίας – κι ας ξέρεις καλά ότι η «ζεύξη» έγινε ακριβώς για χάρη της μασέλας του Κράτους. Αλλά ίσως να μην σε πειράζει, γιατί από την ίδια μασέλα ίσως να καταφέρεις να ταϊστείς κι εσύ. Γνώριζε όμως πως πειράζει εμένα η στάση σου, γιατί ξεχνάς πως δίνω τον οβολό μου υποχρεωτικά μεν στο Κράτος (και στον κρατικό μισθό που διεκδικείς), εθελοντικά δε στην Εκκλησία και στο δικό της έργο. Και ξεχνάς πως η Εκκλησία από τον δικό μου συνειδητό οβολό προσφέρει ανυπόκριτα παντού, σε Έλληνες και ξένους, σε ομόπιστους και αλλόπιστους, ακόμη και στους συνειδητούς αρνητές της!

Ζητάς την ορθόδοξη ψήφο μου, μα όταν ανοίγουν συζητήσεις για παιδεία, λες πως στο σχολείο των παιδιών μου τα Θρησκευτικά δεν πολυχρειάζονται, ούτε χρειάζεται ομολογιακός χαρακτήρας στο μάθημα, παρά μόνο μιά εγκυκλοπαιδική απαρίθμηση του κάθε «πιστεύω». Θυμάσαι το άρθρο 16 του Συντάγματος στο οποίο ορκίστηκες και θες και να ξαναορκισθείς; Λέει ότι η παιδεία αποτελεί βασική αποστολή του Kράτους και έχει σκοπό την ανάπτυξη της εθνικής και θρησκευτικής συνείδησης των Ελλήνων. Μήπως να ξανασκεφτείς πρώτα αν με τέτοιες απόψεις εκτρέπεσαι από το Σύνταγμα και τον όρκο σου;

Ζητάς την ορθόδοξη ψήφο μου, μιλώντας φλύαρα για Ευρώπες των πολιτών, των λαών, των κοινωνιών, των ξέρω ’γω. Γνώριζε ότι η μόνη Ευρώπη στην οποία θέλω να ανήκω, είναι η Ευρώπη που σέβεται την Ορθόδοξη Ελλάδα.

Δεκάρα τσακιστή δεν δίνω για οράματα Ευρώπης των παιδοφίλων, των κτηνοβατών, των ομοφυλοφίλων, των αρνησίθεων, των οικονομικών εκβιαστών, των ελεύθερων καζίνο και του τζόγου, των χρηματεμπόρων. Οι δικοί μου πρόγονοι δεν ήταν καννίβαλοι, ούτε δουλέμποροι και αποικιοκράτες, ούτε άνοιγαν ματωμένους δρόμους για το βιός άλλων λαών με υποκριτικό προκάλυμμα τον Σταυρό. Ούτε κονκισταδόρες, ούτε κοντσιταδόρες.

Δεν είμαι μέσος όρος, ούτε παγκόσμια στατιστική, ούτε κρεατοσακούλα με δικαίωμα στην αμετανοησία, στην ψήφο και στην πιστωτική κάρτα. Είμαι μαχόμενη ψυχή με συνείδηση της αμαρτωλής βιοτής μου αλλά και του ουρανοπολίτη προορισμού μου.

Δεν θέλω να γίνω βρυξελλιώτικος ανάλατος λαπάς. Προτιμώ την ελληνορθόδοξη αρμύρα, που για μένα είναι «τὸ ἅλας τῆς γῆς· ἐὰν δὲ τὸ ἅλας μωρανθῇ ἐν τίνι ἁλισθήσεται; εἰς οὐδὲν ἰσχύει ἔτι εἰ μὴ βληθὲν ἔξω καταπατεῖσθαι ὑπὸ τῶν ἀνθρώπων» (Ματθ. 5:13).

Άντε, και στις επόμενες κάλπες ίσως να έχεις αλλάξει ρότα, ίσως να έχεις βρει τη λύση πώς θα σέβεσαι την πίστη και την πατρίδα μου και έτσι, με αλληλοσεβασμό, κάπως να τα βρούμε.

Με εν Χριστώ αγάπη,
Ένας Έλληνας Ορθόδοξος


yiorgosthalassis.blogspot.com

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου