Η θεραπευτική δύναμη της μουσικής

Το έμφραγμα είχε γίνει πριν δέκα χρόνια και ο πάσχων ήρθε πάλι στους γιατρούς, επειδή ιόν τελευταίο καιρό παρουσίασε ενοχλήσεις τυπικής στηθάγχης προσπάθειας. Στο ζωηρά βάδισμα παρουσιάζει σφίξιμο-πόνο στο στέρνο, ο οποίος ακτινοβολεί σε όλο το θώρακα μπροστά αλλά και στον αριστερό βραχίονα-μπράτσο, από τον ώμο μέχρι τον αγκώνα Η ενόχληση είναι σοβαρή και αναγκάζεται να σταματήσει για να υποχωρήσει. Μετά ένα – δυό λεπτά συνεχίζει το βάδισμα κάπως πιο αργά. Τώρα, λοιπόν, για πρώτη φορά δέχεται να κάνει στεφανιογραφία, την οποία φοβόταν πάντοτε και για το λόγο αυτό δεν δέχθηκε να την κάνει τότε που είχε πάθει το έμφραγμα Οι γιατροί με τα πράσινα του «σφίγγαν την καρδιά». Ουρανόπεμπτο όμως δώρο για να ηρεμήσει ήταν το άκουσμα ευχάριστης μουσικής χωρίς λόγια «Τ’ αστέρι του βοριά θα φέρει ξαστεριά..», σαν αυτό να ήταν το τραγούδι και ευαίσθητος και ελληνοπρεπής ο ίδιος άνοιξε τις πόρτες της καρδιάς του.

Ο Βυζαντινός Χορός ΤΡΟΠΟΣ στην Αυστρία

Παροξυσμός διαπλοκών και επιμειξιών…

Ο τρομοκρατικός παροξυσμός και η «κινητικότητα» των μηχανισμών (κρατικών και παρακρατικών), καθώς και οι «εξάψεις» των εσωτερικών καθεστωτικών τριβών, όλα αυτά διαχέονται παντού: ΟΧΙ μόνο στα ΜΜΕ.
Ένας έμπειρος πολιτικός παρατηρητής θα διαπιστώσει πολλά: Μια έντονη «ρευστότητα» και «κινητικότητα» πολιτικών προβοκατόρων, πρακτόρων, πρακτορίσκων και ρουφιάνων, καθώς και μια αλλόκοτη και αλλοπρόσαλλη επιμειξία απόψεων, διασυνδέσεων και διαπλοκών…

Βλέπεις πρώην «ακροαριστερούς» να ηγούνται, με τη «ντουντούκα», χρυσαυγιτών και δεν μπορεί να πιστέψεις τα μάτια σου…

Βλέπεις καραμπινάτους τυχοδιώκτες, ψεύτες και απατεώνες, πρακτορίσκους με ιστορικό σήμα κατατεθέν, να γράφουν διαγγέλματα αντικαθεστωτικά και να προβάλλονται σαν «πατριώτες» αγωνιστές…

Πίστη στο Χριστό ή απελπισία

Του Μόσχου Εμμανουήλ Λαγκουβάρδου

Πριν τριάντα με σαράντα χρόνια δεν είχαμε την εμπειρία του άγχους όπως είχαν οι Αμερικάνοι και οι Ευρωπαίοι. Ακούγαμε για το άγχος που προκάλεσε σ΄ αυτούς ο μηχανιστικός τρόπος ζωής, αλλά δεν το ζούσαμε. Ωστόσο οι γονείς ανησυχούσαμε για τα παιδιά μας γιατί γινόντουσαν μαλθακά εξαιτίας του "πολιτισμού του έτοιμου". Δεν χρειάζονταν να προσπαθήσουν σε τίποτα. Όλα τους προσφέρονταν έτοιμα στο χέρι. Και γίνονταν τρυφηλά. Δεν ξεχώριζαν απ΄ τις γυναίκες.

Πολλοί ανησυχούσαν για τον ανδρισμό των αγοριών τους και τα έστελναν στα γυμναστήρια και στις ανατολικές τέχνες για να τα σκληραγωγήσουν. Ακόμα χειρότερα. Ήταν σαν να τα έστελναν στην Αγγλία για να γίνουν άντρες. Η Ανατολή στη μαλθακότητα, στην παθητικότητα, στον εφησυχασμό είναι "μάνα".

Οι ανατολικές θρησκείες της λατρείας του απολύτου τους μαθαίνουν να ζουν μισοκοιμισμένοι, να σβήνουν σιγά σιγά την ύπαρξή τους γιατί όλα είναι ψευδαίσθηση, είναι μάγια και η μόνη αλήθεια είναι η ανυπαρξία και το κενό. Έτσι η ζωή χάνει την αξία της. Ακόμα και σήμερα υπάρχουν άνθρωποι στην Ασία που τους ονομάζουν "λιγότερο από σκόνη" με την έννοια ότι η αξία τους είναι μικρότερη από την αξία της σκόνης του δρόμου.

Περί του μοναχού που έλαβε γεύση της αιωνιότητας...

Στό ιερό ψαλτήριο του προφητάνακτος Δαυίδ, το όποιο αποτελεί καθημερινό εντρύφημα των μοναχών αλλά και πολλών ευλαβών πιστών, υπάρχει ένας στίχος, ο όποιος λέγει: «Χίλια έτη εν όφθαλμοίς σου Κύριε, ώς η ήμερα η εχθές» (ψαλμ. 89). Χίλια χρόνια λέγει, Κύριε μπροστά στους οφθαλμούς σου, είναι σαν μία μέρα δική μας που ήδη πέρασε…; Αυτόν το στίχο που έχει όντως ένα βαθύτατο θεολογικό νόημα, θέλησε να κατανοήσει ένας ευλαβής και ενάρετος μοναχός, ο όποιος βρισκόταν σε κάποιο ιερό κοινόβιο και αγωνιζόταν με άσκηση και πνευματική ζωή για την ψυχική του σωτηρία. Πώς τα χίλια έτη ισοδυναμούν με μία ημέρα; Παράδοξο πράγμα, μυστήριο ακατάληπτο, σκάνδαλο στην ανθρώπινη λογική. Βεβαίως αυτόν το χαρακτήρα έχουν τα μυστήρια του Θεού, το υπερβατικό στοιχείο, το απροσπέλαστο για τον πεπερασμένο άνθρωπο…; Και όπως ωραία έχει διατυπωθεί, μυστήριο δεν είναι αυτό που, δυστυχώς, δεν μπορώ να κατανοήσω, αλλά είναι αυτό πού, ευτυχώς, με υπερβαίνει! Δεν είναι θέμα κατανοήσεως αλλά βιώσεως. Βασάνιζε, λοιπόν, τη διάνοια του ο εν λόγω μοναχός, προκειμένου να συλλάβει την έννοια του στίχου αυτού. Δεν το κατόρθωνε όμως. Η έλλειψη, παράλληλα, από εκείνο το ιερό κοινόβιο, σοφού και πεπαιδευμένου μοναχού, ο όποιος κάπως θα του ερμήνευε το δύσκολο χωρίο, θα του ανάπαυε την καρδία και θα του ικανοποιούσε τη φιλομάθεια, καθιστούσε ακόμη μεγαλύτερη την ψυχική του ανησυχία.

Κι ύστερα διαμαρτύρονται γιατί τρώνε γιαούρτια

Τσίπα: Λέξη σλαβικής, κατά πάσα πιθανότητα, προελεύσεως, που σημαίνει πέτσα, αλλά εναλλακτικά αναφέρεται και στην παχιά κρούστα των γαλακτοκομικών προϊόντων.

Μεταφορικά αναφέρεται στη ντροπή και την έλλειψη ηθικής συμπεριφοράς. Ο μη έχων τσίπα -ξετσίπωτος- είναι ο ξεδιάντροπος, ωσάν δεν έχει δέρμα, ο άσεμνος, ο ανήθικος χωρίς κανέναν φραγμό.

Ας πάει κάποιος ένα λεξικό στη Βουλή μπας και μάθουν την ετυμολογία της λέξης που τόσο τους χαρακτηρίζει. Και κυρίως οι βουλευτές που αποφάσισαν να “αναστήσουν” το σκάνδαλο της Siemens, όχι γιατί πράγματι θέλουν την κάθαρση αλλά για λόγους καθαρά μικροκομματικούς, για λόγους πολιτικής σκοπιμότητας και το χειρότερο: γιατί θέλουν να συγκαλύψουν ευθύνες βαρύτατες κάποιων εν ενεργεία πολιτικών, επιχειρηματιών κ.λπ.

Νέες αποκαλύψεις για την επέμβαση ξένων δυνάμεων, με στόχο την ανατροπή Καραμανλή.

ΕΣΤΗΝΑΝ ΝΕΑ ΙΜΙΑ ΟΙ ΤΟΥΡΚΟΙ, ΜΕ ΣΧΕΔΙΟ ΚΑΤΑΛΗΨΗΣ ΤΗΣ ΝΗΣΟΥ ΡΩ!

"Ίμια ΙΙ" στο νησί της Ρω και αποσταθεροποίηση στο εσωτερικό της χώρας σχεδίαζαν οι "σύμμαχοι" για να ρίξουν τον Καρμανλή. Απόρρητα έγγραφα της ΕΥΠ που έρχονται στο φως δείχνουν πως οι Τούρκοι ετοίμαζαν να καταλάβουν το νησί της Ρω.

Νέα έγγραφα-φωτιά, που αποκαλύπτουν το ρόλο φίλιων δυνάμεων στην προσπάθεια αποσταθεροποίησης της χώρας και εν μέρει εξηγούν το πώς οδηγηθήκαμε στη σημερινή ζοφερή κατάσταση, φέρνουν στη δημοσιότητα τα Επίκαιρα.
Όπως αναφέρει το δημοσίευμα οι "σύμμαχοι" για να ρίξουν τον Καραμανλή σχεδίαζαν "Ίμια ΙΙ" στο νησί της Ρω και αποσταθεροποίηση στο εσωτερικό της χώρας.