寧為太平犬，不做亂世人 (Καλύτερα να είσαι σκύλος σε ειρηνικούς καιρούς, παρά άνθρωπος σε περίοδο χάους)

Θυμάστε την αθωότητα των λανθανίδων σπανίων γαιών;

Η Μητρόπολη Τρίκκης τίμησε τον Ιωάννη Καποδίστρια

Τον πρώτο Κυβερνήτη της Ελλάδος Ιωάννη Καποδίστρια, τίμησε σήμερα η Ιερά Μητρόπολη Τρίκκης και Σταγών και ο Πολιτιστικός Σύλλογος Άγιος Νέστωρας.

Συγκεκριμένα στο πνευματικό κέντρο της Ιεράς Μητροπόλεως Τρίκκης και Σταγών, το οποίο ήταν κατάμεστο, παρουσιάστηκε η 2η έκδοση του βιβλίου «Ιωάννης Καποδίστριας ο Άγιος της Πολιτικής».

Την έναρξη έκανε ο Μητροπολίτης Τρίκκης Αλέξιος, ο οποίος αναφέρθηκε στη σημασία της εκδήλωσης σε μια εποχή που λείπουν τα πρότυπα.

«Ο Ιωάννης Καποδίστριας ήταν ένας Άγιος Πολιτικός», τόνισε μεταξύ άλλων ο κ. Αλέξιος.

Επίσης ο πολιός ιεράρχης ευχαρίστησε τον Σεβ. Μητροπολίτη Λαγκαδά κ. Ιωάννη, ο οποίος έδωσε την ευλογία ο πρωτοσύγκελος της Μητροπόλεως να κομίσει τμήμα λειψάνου του Αγίου Νέστορος στα Τρίκαλα.

Το κενόδοξο ντύσιμο των ανθρώπων

Στην εποχή μας το κενόδοξο ντύσιμο των ανθρώπων είναι φαινόμενο με ιδιαίτερη έξαρση. Αυτός που δεν έχει κάτι άλλο για να καμαρώσει, καυχιέται για το ντύσιμό του. Όμως ο άνθρωπος που έχει κάτι πολυτιμότερο από τα ρούχα για να καμαρώσει, δεν γίνεται υπερήφανος. Όπως το χρυσάφι δεν βρίσκεται στην επιφάνεια της γης, έτσι και η πνευματική αξία ενός ανθρώπου δεν προβάλλεται εξωτερικά. Λέγεται πως, κάποτε, κάποιος διακεκριμένος φιλόσοφος είδε ένα νέο άνδρα που καυχιόταν για την αμφίεσή του. Τον πλησίασε λοιπόν ο φιλόσοφος και του ψιθύρισε στ’ αυτί: «Την ίδια προβιά φορούσε προηγουμένως ένα κριάρι• κι όμως κριάρι παρέμεινε!». Το να είσαι χριστιανός και να καυχιέσαι για τα ρούχα σου είναι πιο παράλογο και απ’ το να είσαι αυτοκράτορας και να υπερηφανεύεσαι για τη σκόνη κάτω απ’ τα πόδια σου. Τον άγιο Αρσένιο, όσον καιρό ήταν ενδεδυμένος χρυσοποίκιλτη φορεσιά στη βασιλική αυλή, ουδείς τον αποκαλούσε Μεγάλο! Επονομάστηκε Μέγας μόνον όταν με αυταπάρνηση παραδόθηκε απολύτως στο θέλημα του Θεού ντυμένος με κουρέλια.

Το κρουασάν του πεινασμένου ελληνόπουλου.

Συγκλονίστηκα. Η κατάσταση αρχίζει πλέον να θυμίζει πραγματικά κατοχή. Οι βουλευτές με τις πισίνες που τις βαφτίζουν "υδατοσυλλέκτες" ψηφίζουν ανθελληνικά, προδοτικά νομοσχέδια υπακούοντας τυφλά στους τοκογλύφους δανειστές, την στιγμή που ο λαός μας υποφέρει και βυθίζεται στην μιζέρια μέρα με την μέρα.

Ηγουμενίτσα, 2011 μ.Χ....
Στην φτωχότερη επαρχία της Ευρώπης....

Το μικρό πεινασμένο ελληνόπουλο πήγαινε συχνά στο σούπερ μάρκετ αλλά δεν είχε λεφτά να αγοράζει ούτε ένα κρουασάν!!! Οπότε έκανε το αυτονοήτο. Το "έκλεβε" και το έτρωγε σε μια γωνία του καταστήματος πετάγοντας το περιτύλιγμα. Πεινούσε και δεν είχε άλλη λύση. Το μόνο πράγμα που "έκλεβε" ήταν ένα κρουασάν....

Βίντεο με την Κλίντον να γελά μόλις ενημερώνεται για την δολοφονία Καντάφι.

Ιδού ο βρυκόλακας, “κολλητή” του ΓΑΠ.

Συνέταιροι στην γενοκτονία των Σέρβων του Κοσσόβου, συνέταιροι τώρα και στην δολοφονία του πρώην κολλητού τους. Πιστεύετε ότι δίνουν δεκάρα για τα παιδιά σας;

H θαυμαστή ιστορία της Μαρίας Γκιούλ-Μπαχάρ

Ο δρόμος προς το μαυσωλείο της Ελληνίδας σουλτάνας Γκιούλ – Μπαχάρ
στην Τραπεζούντα.

Η μεταξύ μύθου και πραγματικότητας ιστορία της Γκιουλ-Μπαχάρ, που μεταφέρω εδώ, με δικά μου λόγια, προέρχεται από το «Μικρασιατικόν Ημερολόγιον» που έβγαινε από το 1808 στην Κωνσταντινούπολη, στην τουρκική γλώσσα με ελληνικούς χαρακτήρες (τα λεγόμενα καραμανλήδικα) από όπου και τη μετέγραψε ο Τραπεζούντιος δημοσιογράφος Ι. Ιωαννίδης το 1913.

Ποιος «διόρισε» το ΠΑΜΕ φρούραρχο της Βουλής;

Η προβοκάτσια, όπως έχουμε υπογραμμίσει επανειλημμένα, έχει αναχθεί σε επιστήμη από τις διεθνείς μυστικές υπηρεσίες και τους εγχώριους παρακρατικούς μηχανισμούς.
Η νέα κουκουλοφόρικη τακτική της προβοκάτσιας εναντίον του ΚΚΕ είχε πολλαπλούς στόχους.
Αρχικά να ανακάμψει την ορμή της λαϊκής παλίρροιας, να βάλει φραγμούς στη δυναμική της εξεγερμένης οργής, να σπείρει μαζί με τον τρόμο, την ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΣΗ και την ηττοπάθεια στον εξεγερμένο λαό.
Όταν το πιο οργανωμένο κόμμα, όπως είναι το ΚΚΕ, το βάζει στα πόδια μπροστά στην επίθεση του παρακράτους αυτό σπέρνει την απογοήτευση και την ηττοπάθεια και αφήνει στους αγωνιστές την πικρή γεύση της δειλίας και της προδοσίας…