Τετάρτη 9 Νοεμβρίου 2011

Δεν με νοιάζει ποιός θα είναι ο αχυράνθρωπος, ακόμα και εάν είμαι ...εγώ!


Εγώ δεν περιμένω να δω τι θα πει το κονκλάβιο.

Τον Θεό τον ίδιο να βάλουν Πρωθυπουργό, δεν τον διάλεξε κανείς. Αχυράνθρωπος θα είναι που καλείται να κάνει κάτι που οι άλλοι δεν θέλουν ή δεν μπορούν, ή δεν τους αφήνουν. Και εάν ήθελαν και εάν μπορούσαν, η όχι τόσο αόρατη Μαύρη Σκιά, τους βάζει όρο: Όλοι μαζί! Και αυτό δεν φτάνει, τους ζητάει και Δήλωση του Νόμου 105.

Αηδιασμένος ο λαός παρακολουθεί τον ευτελισμό της κοινοβουλευτικής «δημοκρατίας».

Ποιος άραγε Έλληνας αισθάνεται δημοκρατικά υπερήφανος και σίγουρος για την «ισχυρή», όπως διατυμπάνιζαν μέχρι τώρα, τα παπαγαλάκια του καθεστώτος των ΜΜΕ, κοινοβουλευτική «δημοκρατία»; Ολόκληρος ο λαός περιμένει αποσβολωμένος και ανήμπορος να αντιδράσει, από τους αυτοκρατορικούς βυζαντινισμούς και την κομματική καμαρίλα, να του πουν ποιος θα είναι ο νέος του κυβερνήτης. Ο οποίος κυβερνήτης (πρωθυπουργός) κατά το Σύνταγμα, είναι ο απόλυτος μονάρχης της χώρας. Όμως αυτή τη φορά δεν θα είναι, ούτε απόλυτος μονάρχης, ούτε έστω κάποιο αποφασιστικό όργανο, αλλά μια τηλεκατευθυνόμενη πολιτική «κούκλα», από αθέατους controllers.

Arthur Neville Chamberlain: Ο εμπνευστής της πολιτικής του «κατευνασμού»


Εδώ βλέπετε τον Arthur Neville Chamberlain που επιστρέφει πασιχαρής από την Γερμανία. Κραδαίνει ένα παλιόχαρτο που υπέγραψε ο Χίτλερ (Συμφωνία Μονάχου). Τάχαμου και δήθεν εξασφάλιζε ειρήνη το άτομο επειδή πήρε υπογραφή από λύκο ενδεδυμένο με φθαρμένη προβιά αμνού. Όλοι μάθαμε τι έγινε στη συνέχεια.

Άνθρωπο που έλεγε ΝΑΙ στις Βρυξέλλες είχαμε… Προς τι όλη αυτή η ανωμαλία…;

Γράφει ο Γρηγόρης Ζωγραφάκης

Όταν στη Γερμανία τη περίοδο του Μεσοπολέμου αναρριχήθηκε με ταχείς ρυθμούς στην Εξουσία, ένα πρόσωπο που έμελλε να μείνει χαραγμένο στη μνήμη εκατομμυρίων ανθρώπων, αφού εξελέγη με Εκλογές έβαλε ανθρώπους του να κάψουν το Ράιχσταγκ (Γερμανικό Κοινοβούλιο). Κατόπιν τούτου, και υπό την απειλή εξωτερικής επέμβασης στα εσωτερικά της Γερμανίας (άτι το οποίο ήταν ψευδές) ενεργοποιήθηκε το άρθρο του Γερμανικού Συντάγματος από τη Βουλή που προέβλεπε υπερεξουσίες στο πρόσωπο του Καγκελάριου… Η αλυσιδωτή αντίδραση μετά την εξόντωση των αντίθετων φωνών ήταν ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος…
Κάτι ανάλογο συμβαίνει σήμερα στη χώρα μας… Τι δουλειά έχει ένα μη εκλεγμένο πρόσωπο στη διακυβέρνηση της χώρας…;
Άνθρωπο που έλεγε ΝΑΙ στις Βρυξέλλες είχαμε… Προς τι όλη αυτή η ανωμαλία…;

Τρίτη 8 Νοεμβρίου 2011

Τι είναι οι Άγγελοι

Μέσα από την λατρευτική ζωή της εκκλησίας μας, από τις διηγήσεις, αλλά και από μεγάλες εορτές, ζούμε την παρουσία των Αγίων Αγγέλων, πού όμως ο πολύς κόσμος έχει «εξορίσει» στον κόσμο της φαντασίας και του μύθου. Αντίθετα, οι Άγγελοι είναι πραγματικές ουράνιες υπάρξεις πού δημιουργήθηκαν από τον Θεό πριν από τον υλικό κόσμο και τον άνθρωπο, όπως λέει και το Σύμβολο της Πίστεως μας, «Πιστεύω εις έναν Θεό, Πατέρα Παντοκράτορα, ποιητή ουρανού και γης, ορατών τε πάντων και αοράτων». Ο αόρατος πνευματικός κόσμος είναι το πρώτο δημιούργημα του Θεού, ο υλικός κόσμος το δεύτερο και τέλος δημιουργήθηκε ο άνθρωπος, πού είναι ύλη και πνεύμα μαζί. Όταν ο Θεός δημιούργησε τον υλικό κόσμο, οι άγγελοι γεμάτοι έκσταση και θαυμασμό μπροστά στο θαύμα της δημιουργίας, δοξολόγησαν με ουράνιους ύμνους τον Δημιουργό (Ιωβ’ λη’ 7).

Αγαπάτε τους κλέφτες*

Του Μόσχου Εμμανουήλ Λαγκουβάρδου

Ελπίζω, ευγενικέ αναγνώστη, να πεισθείς ότι είναι ορθή η παράδοξη πρότασή μου να αγαπάμε τους κλέφτες, αν έχεις την υπομονή να διαβάσεις τις γραμμές αυτές. Δεν πρόκειται βέβαια να αναπτύξουμε στο σύντομο αυτό κείμενο λογικά επιχειρήματα και θεωρητικολογίες. Το δοκίμιο, ως λογοτεχνικό είδος αποφεύγει τη λογική ανάλυση, που ταιριάζει στη διατριβή και στη μελέτη και διατηρεί πάντα τη ζωντάνια του προφορικού λόγου.
Κάποτε μου αφηγήθηκε ένας γνωστός μου, πως έγινε άθελά του ήρωας σε ένα επεισόδιο που δημιουργήθηκε στο λεωφορείο της αστικής συγκοινωνίας, στη Θεσσαλονίκη, όταν κάποια νεαρή γυναίκα του έκλεψε το πορτοφόλι του. Όταν τελείωσε την αφήγησή του ένιωσα λύπη και στοργή για την κοπέλα, που ειρήσθω εν παρόδω, ήταν και ωραία! Ήταν ό,τι πρέπει για να αγαπήσω τον κλέφτη και να μισήσω την κλοπή.

Τι κρύβεται πίσω από τις κινήσεις Παπανδρέου. Η παγίδα στην ΝΔ.

Όπως είχαμε γράψει μόλις στις 25-3-2010!!! στο άρθρο με τίτλο Πότε θα πέσει το ΠΑΣΟΚ; το ΠΑΣΟΚ θα πέσει από τη στιγμή που θα απολυθεί ο πρώτος μόνιμος πράσινος δημόσιος υπάλληλος. Από τη στιγμή λοιπόν που ο πρώτος πράσινος δημόσιος υπάλληλος θα περνάει την πόρτα της εξόδου από το Δημόσιο, αυτόματα θα καταρρεύσει στην κομματική συνείδηση της κομματικής πελατείας του ΠΑΣΟΚ, ολόκληρη η πελατειακή ηθική του κόμματος αυτού. Θα είναι σαν να έπεσε ατομική βόμβα στις συνειδήσεις των οπαδών του.

Αυτό μέχρι στιγμής, έχει καταφέρει να το αποφύγει ο κ. Παπανδρέου, καταστρέφοντας τον ιδιωτικό τομέα με παράλογη φορολογία και ρημάζοντας τις ατομικές μας περιουσίες, αν και από την αρχή το ΔΝΤ του ζήτησε να απολύσει 230.000 δημοσίους υπαλλήλους.