Ας ταπεινωθούμε λίγο και εμείς και θα σωθούμε.

«Περισσότερο από κάθε άλλο χρειαζόμαστε την ταπεινοφροσύνη για να είμαστε έτοιμοι σε κάθε λόγο που ακούμε να λέμε, συγχώρεσέ με. Γιατί με την ταπεινοφροσύνη όλες οι παγίδες του εχθρού καταστρέφονται. Είναι μεγάλη η αρετή της ταπεινοφροσύνης γιατί και με μόνη αυτή οι άγιοι μπήκαν στον Παράδεισο. Ας ταπεινωθούμε λίγο και εμείς και θα σωθούμε».

Αββάς Δωρόθεος

Η φαιοκόκκινη, πορτοκαλί, πράσινη και μαύρη πολιτική βία και ο βιασμός της Δημοκρατίας

Του Σάββα Καλεντερίδη

Ενώ βρισκόμαστε στο κατώφλι κρίσιμων αποφάσεων για το μέλλον της Ευρωζώνης, που θα καθορίσουν όχι μόνο το μέλλον της Ευρωπαϊκής Ένωσης αλλά και ολόκληρης της Γηραιάς Ηπείρου και ενώ η κυβέρνηση πελαγοδρομεί μέσα σε έναν κυκεώνα παθογενειών, αντιφάσεων και προβλημάτων να πράξει τα δέοντα, για να μην μας «τραβήξει την μπρίζα» η Ευρωπαϊκή Ένωση στην προσεχή σύνοδο κορυφής, πράγμα που θα επιφέρει την έξοδο της Ελλάδος από το Ευρώ, το πολιτικό σύστημα και το κράτος συνταράζονται από το ζήτημα της και της πολιτικής βίας και ανομίας, που λαμβάνει διαστάσεις που οδηγούν στην κατάλυση του κράτους και της Δημοκρατίας.

Ενάντια στην αθλιότητα!

Του Μόσχου Εμμανουήλ Λαγκουβάρδου

Όχι στην αθλιότητα! Φτωχοί ναί, άθλιοι όχι! Ο φτωχός διατηρεί την αξιοπρέπειά του, διευθύνει τα του οίκου του. Είναι σχετικά αυτάρκης, όταν αυτοπεριορίζεται και ζει λιτή ζωή. Τέλος μπορεί να προβλέπει τα μέλλοντα, τουλάχιστον αυτά που πλησιάζουν.

Η φτώχεια δεν είναι στην ποιότητα του "είναι" του φτωχού και της ζωής του, αλλά στην ποσότητα: δεν έχει αφθονία αγαθών. Φτωχός μπορεί κανείς να είναι με τη θέλησή του, γιατί θα δούμε την οδό της εθελοντικής φτώχειας που οδηγεί.

Δεν είναι κανείς φτωχός στην πνευματική ζωή και στον σεβασμό του ανθρώπου, ως αξία αυτή καθεαυτή. Το ότι είναι κανείς φτωχός δεν σημαίνει ότι χρησιμοποιείται ως μέσον για οποιοδήποτε σκοπό. Ο φτωχός νιώθει εσωτερικά πλούσιος σε αρετές. Αυτό το νόημα έχει η παροιμία, ότι φτωχός είναι μόνο ο διάβολος!

Ποιά ηταν η Οριακή Τιμή Συστήματος το 2009, το 2010 και το 2011

Είναι βαρετό να επαναλαμβάνομαι, αλλά τα σαλιγκάρια που κυκλοφορούν και παριστάνουν τους ανθρώπους, δεν έχουν μνήμη. Παραθέτω γραφήματα (από τον ΔΕΣΜΗΕ) που έχω ξαναδείξει, για το ποιά ήταν η Οριακή Τιμή Συστήματος.

Μας συνηθίζουν στο γελοίο και το βλακώδες όπως ο Χειμώνας μας συνηθίζει στο κρύο

Το μέσο ανθρώπινο μυαλό, συνηθισμένο (έτσι το εκπαιδεύσανε) να βλέπει τα πράγματα κατά τρόπο στατικό και στην απομόνωσή τους, δεν μπορεί να συλλάβει τη διαλεκτική σχέση που υπάρχει ανάμεσα στο αίτιο και το αποτέλεσμα. Τείνοντας προς τη συνεχή απλοποίηση, ικανοποιείται από τις εξηγήσεις που προσαρμόζονται περισσότερο στη διανοητική του οκνηρία, χωρίς να ενδιαφέρεται για το βάθος των πραγμάτων.
Αυτό το ξεχαρβάλωμα της σκέψης και η ισοπεδωτική κυριαρχία της απλοϊκής, τυπικής σκέψης πήρε μορφές αποκρουστικής αυθάδειας μέσω της βιομηχανίας και της εμπορίας των ιδεών, της ενημέρωσης και της ψυχαγωγίας, δηλαδή από τα «φίλτρα» της καπιταλιστικής προπαγάνδας: Τα ΜΜΕ.

Η προσευχή ως ατελεύτητη δημιουργία.

Ερώτηση: Υπάρχει διαφορά μεταξύ προσευχής και λατρείας; Με άλλα λόγια, όταν προσευχόμαστε, λατρεύουμε τον Θεό, και όταν Τον λατρεύουμε, προσευχόμαστε, ή μπορεί να υπάρχει μεταξύ τους διαφορά; Αναφέρατε επίσης ότι με τα παθήματα ανταποδίδουμε την αγάπη μας στον Θεό. Ως ορθόδοξοι χριστιανοί πρέπει να εννοήσουμε ότι, όταν δεν πάσχουμε ή όταν περνάμε περιόδους που φθάνουμε να δοκιμάζουμε ακόμη και απολαύσεως, τότε δεν ανταποδίδουμε αγάπη στον Θεό ή δεν ασκούμε πλήρως την πίστη μας;

Πολιτικό θέατρο οι δήθεν διαφωνίες. Θα εξαντλήσουν το χρόνο και μετά θα συμφωνήσουν και επίσημα

Ολόκληρο το πολιτικό σύστημα είναι θεατρικό και αυτή είναι η μεγάλη πληγή της χώρας. Με βάση το ισχύον συνταγματικό θεσμικό πλαίσιο που έχει φτιάξει στα μέτρα του, έχει καταφέρει να αυτονομηθεί από την ελληνική κοινωνία την οποία αντιμετωπίζει ως απειλή για τα κεκτημένα του. Οι πολιτικές συγκρούσεις στην Ελλάδα δεν γίνονται μέσα στην κοινωνία, αλλά μέσα στο πολιτικό σύστημα για την κατάληψη καλύτερης θέσης νομής της κοινωνίας και η μόνη επαφή που έχει αυτό το σύστημα με την κοινωνία είναι τα δίκτυα πολιτικής πατρωνίας και εκλογικής πελατείας.