Δεν έχει τέλος το δράμα του πάμφτωχου Παύλου Βαρδινογιάννη

Απανωτά τα χτυπήματα της μοίρας για τον γόνο της γνωστής οικογένειας.

Ελλήνων Ύβρις

Όλα ασπρόμαυρα και πάλι, μόνο που σιώπησε η χώρα πολύ πριν της κόψουμε εμείς την γλώσσα. Την είχαμε από χρόνια ισοπεδώσει κι έτσι δεν υπάρχει σπίτι με αυλή να κλειστούμε στα όρια της και να λέμε το σεργιάνι μας το κάναμε στον κόσμο κι ας ήταν δυο μέτρα γης. Δεν υπάρχει καφενές να μαζεύει αυτούς που μένουν, τον δώσαμε αντιπαροχή με αντάλλαγμα μία πολυθρόνα από φορμάικα και έναν φτηνιάρικο πολυέλαιο να κρέμεται πάνω από τα σκυμμένα μας κεφάλια. Δεν θα αντέξουμε στο ασπρόμαυρο γιατί ξεβάψαμε από μοναχοί μας. Ξεριζώσαμε τα γεράνια μας που από κάτω κρύβαμε το κλειδί. Ξεράναμε τις γαριφαλιές που από προγιαγιά σε γιαγιά και από γιαγιά σε μάνα σου παραδιδόταν προς φύλαξη. Ξέρεις τι αγωνία είναι να φυλάξεις ένα κλαράκι; Σαν όλη η ελπίδα της συνέχειας να ήταν σε αυτή μόνο την ρίζα. Ξεράναμε τους ήχους της πατρίδας με τόση βία που ξεριζώσαμε από μέσα μας και τον ήχο του καημού. Δεν ξέρουμε πια ούτε πώς να κλάψουμε. Και ο θρήνος μας είναι τόσο παράφωνος που δεν τον αντέχει ούτε το μέσα μας.

Στο ίδιο έργο θεατές…

Του Κώστα Ροδινού

Το κείμενο που ακολουθεί είναι σκληρό, αλλά σκληρή είναι η πραγματικότητα, ενώ η αλήθεια απελευθερώνει…

Όσα χρόνια παρακολουθώ τη ΝΔ, και δεν είναι λίγα, με ενοχλεί η σχέση της με το επιχειρηματικό-εκδοτικό-τραπεζικό κατεστημένο. Έπαθε πολλές φορές, αλλά ουδέποτε έμαθε. Και συνεχίζει ακάθεκτη, αδιόρθωτη και αμετανόητη!

Παιχνίδια εκδοτών!

Η τραγωδία της ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑΣ μας…

Όπως έχουμε αναλύσει πολλές φορές οι διεθνείς ελίτ εξουσίας (Νέα Τάξη) έχουν κηρύξει έναν ανελέητο, φρικαλέα εξοντωτικό και πολυεδρικό πόλεμο εναντίον του συνόλου της ανθρωπότητας.
• Οι εργαζόμενοι αντιμετωπίζονται σαν σκουπίδια προς τις χωματερές…
• Τα λαϊκά στρώματα ρίχνονται στον «καιάδα» της καταστροφής και της αποκτήνωσης…
• Οι κοινωνικές και πολιτικές κατακτήσεις των λαών που «ποτίστηκαν» με πολύχρονους αγωνιστικούς ποταμούς αίματος, η ιστορία των λαών, τα πνευματικά τους δημιουργήματα, οι αγωνιστικές μνήμες και το θρησκευτικό τους συναίσθημα, κάθε Πίστη και Όραμα, κάθε Αξία και Ηθική, όλα ισοπεδώνονται βάναυσα από τα παιδιά του «ανώτερου θεού»: Από τις πολυεθνικές και τους δολοφονικούς μηχανισμούς τους…

Νεοϊσλαμικός Ρεπουσισμός

Η ελληνόφωνη Αριστερά δεν διακρίνεται μόνο στον εύκολο πλουτισμό, στη διασπάθιση του δημόσιου χρήματος, στις αφόρητες αμπελοφιλοσοφίες και στην αξιοθαύμαστη καπατσοσύνη.

Είναι αστέρι λαμπρό στον αυτοδιασυρμό. Ειδικά αν παρατηρήσει κάποιος τα «σύμβολα» που επιλέγει, από τη Μεταπολίτευση κι έπειτα (την εποχή της μεγάλης κονόμας), θα βγάλει σπαρταριστά συμπεράσματα. Η Μαρία Ρεπούση είναι ένα από αυτά. Οσο περνούν τα χρόνια τόσο η ένδεια «αγώνων» και «δαφνών» οδηγεί τον πενόμενο σε ιδέες και υπέρβαρο σε καταθέσεις θίασο της Αριστεράς να ηρωοποιεί οποιονδήποτε τζάμπα μάγκα προσβάλλει τους πιστούς χριστιανούς και την πλειονότητα των Ελλήνων. Για το Ισλάμ, ούτε λόγος! Σιγά μην το θίξουν! Εκεί, αν παίξεις με το όνομα του Προφήτη, σε γδέρνουν κανονικά (ζωντανό). Αν είσαι γυναίκα και κάνεις σχέση εκτός γάμου, θα μετρήσεις τόνους πέτρας πάνω στο κεφάλι σου. Για μια αντιισλαμική ταινία που γυρίστηκε στην Αμερική κοντεύουν να πυρπολήσουν τον πλανήτη. Είπαμε, η ελληνόφωνη Αριστερά κάθε άλλο παρά κορόιδο είναι. Τα βάζει με εκείνους που την... παίρνει. Πάντα χλευάζει τους φιλήσυχους χριστιανούς, οι οποίοι το πολύ να φτάσουν μέχρις του σημείου να σε μηνύσουν για βλασφημία.

Θεμέλιο του πολιτεύματος είναι η λαϊκή κυριαρχία ή η οικονομία;

Σύμφωνα με το άρθρο 1 παρ. 2 του Συντάγματος «Θεμέλιο του πολιτεύματος είναι η λαϊκή κυριαρχία». Λαϊκή κυριαρχία όμως σημαίνει ταυτόχρονα και Εθνική Κυριαρχία, όμως η τελευταία έχει παραχωρηθεί στους οικονομικά κυρίαρχους δανειστές και κανένας πολίτης δεν κουνιέται. Επομένως ποιο είναι άραγε το θεμέλιο του πολιτεύματος; Η λαϊκή κυριαρχία ή η οικονομία;

Σύμφωνα με το άρθρο 1 παρ. 3 του Συντάγματος «Όλες οι εξουσίες πηγάζουν από το λαό». Όμως σύμφωνα με την πολιτική επιστήμη πηγές της εξουσίας είναι: 1) Το χρήμα, 2) η βία, 3) η κοινωνική θέση, 4) η ψήφος και 5) η κατοχή ΜΜΕ. Δεδομένου ότι στις μέρες μας η κοινωνική θέση έχει πλέον ατονήσει και με δεδομένο ότι η βία και τα ΜΜΕ για να λειτουργήσουν απαιτούν χρηματοδότηση, στην ουσία μένουν δύο πηγές εξουσίας, το χρήμα και η ψήφος. Αν όμως κρίνουμε από αυτά που συμβαίνουν στην Ελλάδα και στο Ευρωπαϊκό Νότο γενικότερα, τότε διαπιστώνουμε πως στην ουσία το χρήμα κερδίζει την πρώτη θέση ως πηγή κάθε εξουσίας και η ψήφος μας κατάντησε να αποτελεί απλά το απαραίτητο κοινωνικό χαλαρωτικό, χωρίς επί της ουσίας να επηρεάζει τα πράγματα.

Και κλάαααμμα τα κοράκια της ενημέρωσης....

Τα κοράκια της ενημέρωσης δεν είναι ικανοποιημένα. Μάταια στήσανε τις κεραίες τους στα διάφορα "καυτά" σημεία των Αθηνών με την γλυκεία προσμονή να μεταδώσουν "ζωντανά", ξύλο, δάκρυα (από τα χημικά) και αίμα.