H «δημοκρατία» των επωνύμων και των προνομιούχων!

Στη δημοκρατία, υποτίθεται, ότι όλοι οι πολίτες έχουν ίσα δικαιώματα. Όμως, στην Ελλάδα έχουμε δυο μέτρα και …πολλά σταθμά και καθημερινά παρακολουθούμε προκλητικές συμπεριφορές εύνοιας υπέρ των επωνύμων.

Για παράδειγμα, αν είσαι ένας …ταπεινός και άγνωστος ελεύθερος επαγγελματίας μπορούν να σε συλλάβουν, (όπως τον φίλο μου το Μήτσο) μπροστά στα παιδιά σου, ακόμα και αν χρωστάς 3.000 ευρώ! Και σε οδηγούν σιδηροδέσμιο στην Ευελπίδων.

Ισλάμ vs Δύση

του Χρυσοστόμου Γαλλουρίδη, Καθηγητή Διεθνούς Πολιτικής στο Πάντειο Πανεπιστήμιο

ΟΙ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ των τελευταίων εβδομάδων αναφορικά με την «προσβλητική συμπεριφορά» εκπροσώπων της καλλιτεχνικής δημιουργίας του δυτικού κόσμου και οι απρόσμενες μεν αναμενόμενες δε αντιδράσεις μεγάλων μερίδων του μουσουλμανικού πληθυσμού σε διάφορα σημεία της υδρογείου αποκαλύπτουν ή αναδεικνύουν ένα νέο σκηνικό παγκόσμιας σύγκρουσης, το οποίο κατά καιρούς εκδηλωνόταν, αλλά διατηρήθηκε ευσχήμως και αυτονοήτως ως υποβόσκουσα αντίθεση όλα τα τελευταία χρόνια, ειδικά από την περίφημη εκδοτική βόμβα του Σαλμάν Ρουσντί και τις γνωστές προφητείες του Σάμιουελ Χάντιγκτον, που ακολούθησαν την πτώση του διπολικού συστήματος παγκόσμιας ισορροπίας.

100 άτομα εισέβαλαν στην Βουλή και ματαίωσαν την ψηφοφορία

Όταν η Ρεπούση παρακολουθούσε την «κιτς» Αρμάτα

«Αναπαραστάσεις όπως, αυτή της Εξόδου του Μεσολογγίου, η ανατίναξη της Αρμάτας στις Σπέτσες, η αναπαράσταση στο Κούγκι, οι εκδηλώσεις για το Λάβαρο της Αγίας Λαύρας αποτελούν «εθνικιστικά κιτς». Οι δηλώσεις της βουλευτού της ΔΗΜΑΡ κυρίας Μαρίας Ρεπούση όπως ήταν φυσικό εξόργισαν. Παράλληλα, εκείνη δείχνει να επιμένει δηλώνοντας πως οι αναπαραστάσεις αυτές «Δεν προσφέρουν τίποτα αναπαράγουν την εθνικιστική έξαρση, επαναλαμβάνονται συνεχώς και δεν γίνεται κανένας ιστορικός στοχασμός».

Μόνον ο Θεός γνωρίζει πόσους κρυφούς δούλους έχει!

Ανέβηκε ο αββάς Δανιήλ από τη Σκήτη, μαζί με τον μαθητή του, στην άνω Θηβαΐδα, όταν γιόρταζαν τη μνήμη του αββά Απολλώ. Εκεί έτρεξαν να τον συναντήσουν οι πατέρες που απείχαν μέχρι και εφτά μίλια και ήταν περίπου πέντε χιλιάδες. Και μπορούσε να τους δει κανείς να προσκυνούν πεσμένους πάνω στην άμμο, σαν να ήταν τάγματα αγγέλων, τα οποία με φόβο υποδέχονται τον Χριστό, γιατί άλλοι έστρωναν τα ρούχα τους μπροστά του, άλλοι τα κουκούλλια τους, και έβλεπες τα δάκρυά τους να τρέχουν σαν πηγές που ανάβλυζαν. Βγήκε ο προϊστάμενος του κοινοβίου και πριν πλησιάσει τον γέροντα τον προσκύνησε εφτά φορές και αφού ασπάστηκε ο ένας τον άλλο, κάθησαν. Τότε παρακάλεσε τον γέροντα να πει κάτι, γιατί δεν μιλούσε εύκολα στον καθένα. Καθώς λοιπόν κάθησαν έξω πάνω στην άμμο, γιατί δεν τους χωρούσε η εκκλησία, λέγει ο αββάς Δανιήλ στον μαθητή του· «Γράψε· Αν θέλετε να σωθείτε, να επιδιώκετε την ακτημοσύνη και την σιωπή, γιατί απ’ αυτές τις δύο αρετές κρέμεται όλη η ζωή του μοναχού». Ο μαθητής του παρέδωσε αυτά που έγραψε σε κάποιον από τους αδελφούς, ο οποίος τα μετέφρασε στα αιγυπτιακά. Όταν διαβάστηκαν στους πατέρες, έκλαψαν όλοι και ξεπροβοδούσαν τον γέροντα. Κανένας δεν τολμούσε να του πει «Μείνε μαζί μας».

Το ΠΑΣΟΚ είναι (και) εδώ!

Όπως και να το κάνουμε, αν καταστείς, επί δεκαετίες ολόκληρες, αιχμάλωτος κοινωνικού, οικονομικού, πολιτισμικού και αισθητικού πολέμου, το παθαίνεις το σύνδρομό σου. Πώς έγιναν οι Αμερικανοί φαντάροι που έπεσαν στα νύχια των Βιετκόνγκ κι έβγαιναν μπροστά στις κάμερες και ομολογούσαν ότι είναι κομμουνιστές;

Το φρενοκομείο του δωσίλογου θράσους…

Έχει υπογραμμιστεί επανειλημμένα:
«Ένας από τους πιο παραγωγικούς τομείς των κατοχικών δυνάμεων είναι αυτός του ασύδοτου και ασύστολου εμπαιγμού μας και των ευρηματικών εκβιαστικών διλημμάτων.
Πολλαπλασιάζουν και εμπλουτίζουν τα τρομοκρατικά, εκβιαστικά τους διλλήματα, με τέτοια συχνότητα και τόση αυθάδεια που σου φέρνει παραζάλη.
Το «ευρώ ή χάος», των τελευταίων εκλογών, ήταν το στρατηγικό εύρημα της απάτης και του εμπαιγμού μας.
Η «ευρηματικότητα», όμως του δωσιλογισμού τους δεν έχει όρια: Σε κάθε νέα συμφορά «εμπλούτιζαν» το λεκτικό οπλοστάσιο των εκβιαστικών τους διλημμάτων...».