Το πρόσωπο ή μήπως η ΕΠΕ;

Διαβάζω οτι μάρτυρας υπεράσπισης στη δίκη του Βαξεβάνη θα είναι και η Δήμητρα Γαλάνη.

Χιλιάδες μικροί, καθημερινοί, ταπεινοί και καταφρονεμένοι Εσταυρωμένοι

«Επείνασα (μέσα στη μήτρα σας) γαρ και ουκ εδώκατέ μοι φαγείν,
εδίψησα (και για την γονική στοργή και φροντίδα σας) και ουκ εποτίσατέ με,
ξένος (που ήλθα ξαφνικά κι απρόσμενα να "ενοχλήσω" την καθημερινότητα σας) ήμην και ου συνηγάγετέ με,
γυμνός (και από κάθε ανθρώπινη υποστήριξη) και ου περιεβάλετέ με,
ασθενής (ο μόνος για τον οποίο ο ιατρός είναι ο δήμιος του) και εν φυλακή (στο σώμα σας που κάνατε πτέρυγα μελλοθανάτων) και ουκ επεσκέψασθέ με...
Αμήν λέγω υμίν, εφ' όσον (ουκ) εποιήσατε ενί τούτων των ελαχίστων, (ουδέ) εμοί εποιήσατε»

Πῶς λέγεται αυτός που προωθεί απάτες;

ec.europa.eu
ec.europa.eu

Πριν απαντήσω το ρητορικό μου ερώτημα, να σάς θυμίσω ότι ο λόγος που ασχολούμαι με τις ΑΠΕ και την υποτιθέμενη ανθρωπογενή κλιματική αλλαγή που θεραπεύουν οι ΑΠΕ, είναι επειδή η "Ευρώπη" το έχει επιβάλει. Αν κάποιος φαιδρός Έλληνας πολιτικός συμφώνησε, (α) δεν ήταν ο μόνος, και, (β) είμαι σίγουρος ότι έχει συμφωνήσει και σε άλλες μα_ακίες στην ζωούλα του...

Η θέση της Ορθοδοξίας δεν είναι στο περιθώριο, αλλά στο κέντρο των κοινωνικών ζυμώσεων

Όταν σκέπτομαι την Ορθοδοξία στους επόμενους αιώνες, την οραματίζομαι ανοικτή στην εξέλιξη, στις νέες συνθήκες που διαμορφώνονται από την επιστήμη, την τέχνη, την τεχνολογία. Και τους Ορθοδόξους έτοιμους να κατανοήσουν και να χρησιμοποιήσουν τους κώδικες επικοινωνίας που θα διαμορφωθούν. Η θέση της Ορθοδοξίας δεν είναι στο περιθώριο της ιστορίας, αλλά στο κέντρο των κοινωνικών ζυμώσεων, στην πρωτοπορία της προόδου…

Διάφοροι ιστορικοί λόγοι συνέδεσαν ιδιαίτερα την Ορθοδοξία με διάφορους λαούς. Δεν πρέπει όμως να λησμονούμε ότι – όπως τόνισε ο Απ. Παύλος στην ομιλία του στην Αθήνα – ο Θεός “εποίησεν εξ ενός αίματος παν έθνος ανθρώπων… ζητείν τον Θεόν” (Πράξ. 17: 26-27). Κανένα έθνος δεν έχει αποκλειστικότητα στην αγάπη Του. Η ταύτιση έθνους και Εκκλησίας αδικεί τη φύση της “μιας, αγίας, καθολικής και αποστολικής Εκκλησίας”. Παραθεωρεί βασικά στοιχεία του χριστιανικού πιστεύω. Η προσοικείωση της Ορθοδοξίας από ένα έθνος ή ορισμένα έθνη επ’ ουδενί δικαιολογεί την αντίληψη ότι αποτελεί αποκλειστική τους ιδιοκτησία. Ο σεβασμός και η διατήρηση της ταυτότητός μας είναι φυσικό και αναγκαίο. Ο περιορισμός όμως του Χριστού σε εθνικά πλαίσια μπορεί να καταλήξει έμμεσα στην άρνησή Του.

Το Σύνταγμά μας ισχύει, όπως ο νόμος ορίζει.

Για να φανταστείτε γιατί ακριβώς Σύνταγμα μιλάμε, δεν έχετε παρά να πάρετε τα άρθρα του και να μετρήσετε σε πόσα σημεία του, δίνει εν λευκώ εξουσιοδότηση στον απλό νομοθέτη, δηλαδή στον εκάστοτε πρωθυπουργό, να ρυθμίσει τις διάφορες εξαγγελίες που το ίδιο κάνει.

Λοιπόν, δεν θα το πιστέψετε αλλά στα 120 άρθρα του εξουσιοδοτεί τον απλό νομοθέτη σε 236 σημεία του, είτε με τη γνωστή φράση «ως νόμος ορίζει», είτε με παρεμφερή φράση, να ρυθμίσει ο απλός νόμος τα θέματα που έπρεπε να ρυθμίζει το ίδιο. Ένα άρθρο μόνο του, παραπέμπει στο νόμο 12 φορές!!!

Ο πειρασμός είναι στο μυαλό μας

Του Μόσχου Εμμανουήλ Λαγκουβάρδου

"Ίνα τί υμείς ενθυμείσθε πονηρά εν ταις καρδίαις υμών;"
(Ματθ. κεφ.Θ΄)

Η ζωή του ανθρώπου, σύμφωνα με τη διδασκαλία της Εκκλησία μας, υπόκειται στους εξής τέσσερις νόμους ή θελήσεις ή πνεύματα: 1) στο νόμο (ή θέληση ή πνεύμα) του Θεού, 2) στο νόμο (η επιταγή) της συνειδήσεως, 3) στο νόμο (ή φρόνημα) του σώματος και 4) στο νόμο (η πνεύμα ή πειρασμό) της αμαρτίας.

Όσοι έχουμε πείρα του πειρασμού γνωρίζουμε εκ πείρας τη δύναμη του πειρασμού και την αδυναμία του ανθρώπου και θαυμάζουμε τους αγίους που με τη δύναμη του Θεού κατανικούν τον πειρασμό.

Ο υποκριτικός και ύποπτος θόρυβος για τη «Λίστα Λαγκάρντ»

Ένα κακόγουστο θέατρο παίζεται, πάνω από ένα μήνα, με τη «Λίστα Λαγκάρντ». Ένα θέατρο σαν το παιχνίδι του «παπά»: «Εδώ η λίστα, εκεί η λίστα, πού είναι η λίστα»;
Η κορύφωση αυτού του άθλιου και κακόγουστου θεάτρου: Η «ανακάλυψη» (το «ψάρεμα» του «παπά») από το «δαιμόνιο» Βαξεβάνη και η συνακόλουθη θεατρική παράσταση (και αυτή χολιγουντιανού στιλ) της σύλληψης και ποινικής δίωξης του καθεστωτικού «αντι-συστημικού» ήρωα (το διαβάσαμε και αυτό σε κάποια ιστολόγια, «αντι-συστημικά» και αυτά της διαπλοκής)!!!
Η «λίστα» λοιπόν ανυψώθηκε, μέσω ενός ψυχωτικού τελετουργικού, σε κεντρικό πολιτικό ζήτημα από τα ΜΜΕ των «νταβάδων», τους «αριστερούς» ψάλτες του καθεστώτος (αυτοί δίνουν πάντα τον τόνο) και τα αντίστοιχα ιστολόγια, σε ΚΕΝΤΡΙΚΟ πολιτικό ζήτημα: Σε μια ψύχωση ΥΠΟΚΡΙΣΙΑΣ και ΑΠΟΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΣΜΟΥ.