Η αναποδογυρισμένη εικόνα του Αγίου Πνεύματος

Του Μόσχου Εμμανουήλ Λαγκουβάρδου

Blow in the wind. Να αφεθείς φτερό στον άνεμο. Ακούγεται ωραία και δίχως να το αντιληφθείς σε πάει με ευχάριστο τρόπο στις ψεύτικες διδασκαλίες που τάζουν φιλία με το Θεό χωρίς τη δική σου συνέργεια.

Αν εμβαθύνεις στη συμπάθεια και στην ενσυναίσθηση θα δεις ότι δεν μπορείς να έχεις φιλία με το Θεό χωρίς ήθος και αγάπη για τους άλλους. Δίχως ήθος και αγάπη δε γίνεται.

Η εικόνα του τραγουδιού του Μπομπ Ντύλαν blow in the wind είναι η εικόνα του Αγίου Πνεύματος αναποδογυρισμένη. Το Ευαγγέλιο λέει πως το Άγιο Πνεύμα όπου θέλει πνέει, με την έννοια ότι μοιράζει τα χαρίσματα όπως θέλει στους ανθρώπους, ενώ η εικόνα των στίχων του τραγουδιού του Μπομπ Ντύλαν παροτρύνει την παράδοση στη μοίρα.

Δάσκαλος και μαθητής: η ιερότητα μιας σχέσης

Γράφει ο Δημήτρης Νατσιός
Δάσκαλος, Κιλκίς

«Το να είσαι Έλληνας δεν είναι θέμα καταγωγής, αλλά αγωγής»
Νικ. Εγγονόπουλος

Από τους τελευταίους Δασκάλους του Γένους μας, ο Φώτης Κόντογλου, για να παραστήσει την εικόνα της σημερινής Ελλάδας, κατέφυγε σ’ ένα μύθο. Το μύθο του χταποδιού. Η χταπόδα βοσκά στον πάτο της θάλασσας μαζί με το χταποδάκι. Άξαφνα το καμακώνουνε. Το χταποδάκι φωνάζει: «Με πιάσανε μάνα». Η μάνα τού λέγει: «Μη φοβάσαι παιδί μου». Ξαναφωνάζει το μικρό: «Με βγάζουν από τη θάλασσα». Πάλι λέγει η μάνα: «Μην φοβάσαι παιδί μου. Και πάλι: «Με σγουρίζουνε (με τρίβουνε στα βράχια): Μη φοβάσαι παιδί μου». «Με μασάνε». «Μην φοβάσαι παιδί μου». «Πίνουνε κρασί, μάνα». «Άχ! σ ‘έχασα παιδί μου». Το χταποδάκι, λέει ο Κόντογλου, συμβολίζει την Ελλάδα. «Παλαιόθεν και ως τώρα όλα τα θερία πολεμούν να την φάνε» τρώνε, αλλά μένει και μαγιά. Χταποδομάνα είναι η μοίρα της Ελλάδα. Το κρασί συμβολίζει τα φώτα του φράγκικου πολιτισμού, που μετακενώθηκαν στην καθ’ ημάς Ανατολή από τους ξιπασμένους νεόπλουτους της μάθησης. Με το κρασί ξεχνάς ποιος είσαι…

Η τραγωδία της Ευρώπης

Οι Ευρωπαίοι οικοδόμησαν την ένωση με το θάνατο και έκαναν το συμβόλαιο με τον πάπα. Αυτό είναι το πιο ξεκάθαρο γεγονός στην ιστορία του άνθρωπου τα τελευταία διακόσια χρόνια. Ολόκληρη η Ευρώπη μυρίζει θάνατο. Τα ευρωπαϊκά πανεπιστήμια κηρύττουν το θάνατο. Οι ευρωπαίοι λογοτέχνες κηρύττουν το θάνατο, οι πολιτικοί τους δουλεύουν για το θάνατο, οι δάσκαλοί τους σπέρνουν το θάνατο στη ψυχή των νέων. Η Ευρώπη δεν θέλει να ξέρει για τη ζωή μετά το θάνατο….

Αδερφοί μου, η τραγωδία της Ευρώπης βρίσκεται σ’αυτό, δηλαδή στο γεγονός ότι αρνήθηκε το Βασίλειο της αιώνιας ζωής. Έχτισε την ένωση με το θάνατο και μόλις δέθηκε με το θάνατο, δέθηκε και με τον Άδη…

Για την επέτειο του Κυπριακού Έπους

Λυκούργος Νάνης

Η πλειοψηφία των εθνομαρτύρων του Κυπριακού έπους 1955-59 είχε φοιτήσει στα τόσο μα τόσο διαβληθέντα κατηχητικά σχολεία που καλλιεργούσαν και καλλιεργούν τα θρησκευτικά και εθνικά ιδεώδη κι όχι στα μαρξιστικά-εθνομηδενιστικά "φροντιστήρια" που εκκολάπτουν αποδομητές των εθνικοθρησκευτικών αξιών ποτισμένους με το διεθνιστικό δηλητήριο.

Σήμερα σύσσωμος ο ελληνικός λαός θα έπρεπε να τιμά τη μνήμη των ηρώων της ΕΟΚΑ που ταπείνωσαν μία κραταιή αυτοκρατορία κατάγοντας καίριο πλήγμα στην απαίσια και αποκρουστική αποικιοκρατία. Παλληκάρια στο άνθος της ηλικίας τους υπό την εμπνευσμένη ηγεσία του επίσης διαβληθέντος απ τον εσμό των ψευτοπροοδευτικών και θολοκουλτουριαρέων στρατηγού Γεωργίου Γρίβα-Διγενή, του ΠΑΝΑΞΙΟΥ ΑΥΤΟΥ ΕΘΝΙΚΟΥ ΜΑΣ ΗΡΩΑ, με παράτολμο θάρρος και στέρεη αποφασιστικότητα και πυρπολούμενα απ τα ιδανικά της εθνικής ελευθερίας και αυτοδιάθεσης έγραψαν σελίδες δόξας στη μαρτυρική νήσο του αποστόλου Βαρνάβα που κατέπληξαν τη διεθνή κοινή γνώμη, αναπτέρωσαν το ηθικό του λαού και συνέσφιξαν ακόμη περισσότερο τους δεσμούς μεταξύ Ελλάδας και Κύπρου.

Η παραδοσιακή Δεξιά και το ιδεολογικό αδιέξοδο του ΣΥΡΙΖΑ.

Από τα πρώτα χρόνια της απελευθέρωσης και της δημιουργίας του σύγχρονου ελληνικού κράτους εισήχθη στη χώρα μας το αστικό πολίτευμα της αντιπροσωπευτικής κοινοβουλευτικής δημοκρατίας. Ένα πολίτευμα ολιγαρχικό που λειτουργεί μόνο με κόμματα (και κυρίως τις κομματικές ελίτ) το οποίο όμως προϋπέθετε αστική βιομηχανική κοινωνία στην οποία η άρχουσα τάξη είναι αυτή των προυχόντων βιομηχάνων μεγαλοαστών. Όμως τέτοια αστική βιομηχανική κοινωνία και αντίστοιχη ολιγαρχική οικονομική τάξη μεγαλοαστών δεν υπήρχε.

Βάφεν Κουρούπεν Μπόλικεν

Το παρόν είναι αποτέλεσμα της εμπνεύσεως που παρέχουν αφειδώς οι επικοινωνιακές πρωτοβουλίες της καγκελαρίας του Βερολίνου για την ελληνογερμανική συνεννόηση και συνεργασία - καλή ώρα, όπως συνεργάζονται ο χασάπης και το αρνί το Πάσχα. Αντί λοιπόν να αναλωθούμε πάλι σε αντιπαραγωγικά δηκτικά σχόλια για τους Γερμανούς φίλους, θα τους αφιερώσουμε χρηστικό αρθρίδιο. Φέρει τη σφραγίδα του μέγα μύστη πασών των ανδρικών βαφών και ιδρυτή του ιστολογίου http://vapsomalliades.blogspot.gr. Τιτλοφορείται «Οδηγίες προς υποψήφιους... βαψομαλλιάδες»: «Το βάψιμο των ανδρικών μαλλιών δεν είναι μια τυχαία υπόθεση. Απαιτεί θέληση, σφρίγος, απουσία της αίσθησης του γελοίου και -κυρίως- γνώση. Το κενό της γνώσεως ερχόμαστε, με φιλοτιμία αλλά και αγάπη προς τους αξιολύπητους (και ως εκ τούτου συμπαθείς) υποψήφιους βαψομαλλιάδες, να καλύψουμε με τούτο το λιτό κείμενο. [...] Το βάψιμο μπορεί να γίνει επαγγελματικά, στο κομμωτήριο ή στο κουρείο, αλλά μπορεί να γίνει και... handmade, στο σπίτι μας. Οι περισσότεροι άνδρες προτιμούν τη δεύτερη λύση, σε μια προσπάθεια να γλιτώσουν την καζούρα, το σκώμμα ή τη χλεύη του ταπεινού τεχνίτου της βαφής (δηλ. του κουρέα)».

H σύγκρουση μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας είναι θέμα χρόνου

Επικίνδυνα επιθετικές θέσεις καταλαμβάνει στον διπλωματικό γεωπολιτικό και γεω-οικονομικό χάρτη η Άγκυρα απέναντι στην Αθήνα

Η Τουρκία, ιδιαίτερα κατά το τελευταίο διάστημα και με δεδομένη την μειονεκτική – δεινή οικονομική θέση της Ελλάδας, έχει αυξήσει –και μάλιστα τελείως απροκάλυπτα- τόσο ποιοτικά όσο και ποσοτικά τις γεωπολιτικές της κινήσεις, επιβεβαιώνοντας αρχικά πως η οπτική της γωνία στις Ελληνοτουρκικές σχέσεις είναι αποκλειστικά προς την κατεύθυνση δημιουργίας εκείνων των συνθηκών που θα επιφέρουν τα μέγιστα δυνατά θετικά αποτελέσματα για την Άγκυρα.