Πάσχα 2013 στη Σινγκαπούρη

Όλοι εναντίον του Π.Δ για τις μεταθέσεις καθηγητών

αλλά αυτοί που εκβιάζουν είναι οι καθηγητές...

Εκτός της ΝΔ όλα τα υπόλοιπα κόμματα, ακόμα και της συγκυβέρνησης, έχουν τοποθετηθεί κατά του Π.Δ. για τις μεταθέσεις των καθηγητών, που δεν έχει υπογραφεί ακόμα.

Δείτε αποσπάσματα από τις ανακοινώσεις των κομμάτων που ΣΤΗΡΙΖΟΥΝ τον κ. Αρβανιτόπουλο.

Η ΔΗΜΑΡ λέει στην ανακοίνωσή της:

[Το σύνολο των μέτρων αυτών (σημ: ενν. αυτών που προτείνει) μπορεί να αποτρέψει το οριζόντιο μέτρο της αύξησης του ωραρίου που είναι προβληματικό καθώς θα δημιουργήσει πλεονάζον προσωπικό που θα χρειαστεί να μετακινείται από σχολείο σε σχολείο της ίδιας ή και διαφορετικής περιφέρειας.]

"Αλλά ρύσαι ημάς από του πονηρού" (Αλλά καθάρισε ημάς από το πονηρό)

Του Μόσχου Εμμανουήλ Λαγκουβάρδου

"Αλλά ρύσαι ημάς από του πονηρού." Πώς μας καθαρίζει ο Θεός από το πονηρό; Ο συνηθισμένος τρόπος είναι με παθήματα (πειρασμούς, δοκιμασίες). Τη δυσάρεστη αυτή εργασία αναλαμβάνει ο υπηρέτης Του, ο σατανάς.

Γι' αυτό ζητάμε να μας απαλλάξει ο Θεός από τον οδυνηρό αυτόν καθαρισμό με τα παθήματα και να μας δώσει καρδιά καθαρή δια της μετανοίας. (Ρύσαι με εξ αιμάτων ο Θεός ο Θεός της σωτηρίας μου... Καρδίαν καθαράν κτίσον εν εμοί ο Θεός και πνεύμα ευθές εγκαίνισον εν τοις εγκάτοις μου).

Πώς μας βλέπει ο Θεός για να μας καθαρίσει από το πονηρό; Τι ακριβώς βλέπει εξετάζοντας καρδίας και νεφρούς;

Οι κρίσεις, από τα γεωργικά πλεονάσματα του 4.000 π.X. μέχρι σήμερα

Η σημερινή κρίση ξεκίνησε, φαινομενικά, με το κραχ του φθινοπώρου του 2008, που μερικοί στην αγορά το έβλεπαν από το 2007, άλλοι το παρατήρησαν από το 2000, άλλοι από το 1987, και άλλοι από πολύ παλιότερα, είτε το 1979 ή το 1973, ή το 1929, ή από το ...προπατορικό αμάρτημα. Οι κρίσεις, είναι αυτό που βιώνουμε εμείς τα ανθρωπάκια, με πιο δυσάρεστο σύμπτωμα την βίαια προσαρμογή βιοτικού επιπέδου προς τα κάτω. Κανείς δεν παραπονιέται για το "προς τα πάνω", απεναντίας χειροκροτούμε και θεοποιούμε αυτούς που φέρνουν τις προσαρμογές προς τα πάνω.

Το κουδούνι χτυπάει αυτή τη φορά για τους εκπαιδευτικούς

Να αποσαφηνίσουμε πρώτα κάτι, και μετά συνεχίζουμε: Ο ελληνικός λαός δεν «έχει κάνει θυσίες», όπως αντιγυρίζει με ύφος ο Αρβανιτόπουλος, αλλά «έχει υποβληθεί σε θυσίες» –παρακαλώ, ο υπουργός Παιδείας να επιμελείται επί το ακριβέστερον τον τρόπο με τον οποίον διατυπώνει τις σκέψεις του, ειδικά ως δήθεν καθ’ ύλην αρμόδιος. Αν, ωστόσο, επιμένει στην άποψη ότι «υποβληθεί-ξεϋποβληθεί, πάντως έχει κάνει», επιδιώκοντας με αυτόν τον τρόπο να προσεταιρισθεί αυθαιρέτως την υπόλοιπη ελληνική κοινωνία κατά των εκπαιδευτικών, ας συμπληρώσει τουλάχιστον τη φράση του με τη διευκρίνιση «όχι αδιαμαρτύρητα».

Εγχειρίδιο πατριωτισμού ΣΥΡΙΖΑ

Μια βασική παρανόηση για το κόμμα του Alexis. Είναι πατριωτικό. Δεν είναι αρνησιπάτριδες οι πρωταγωνιστές της αριστερίζουσας επιθεωρήσεως. Ασπάζονται όλες τις πατρίδες του κόσμου (εκτός της ελληνικής). Οταν, για παράδειγμα, Πολυνήσιος τις ή ένιοι Τατζίκοι, Μαορί, Γεζίντι, Βουσμάνοι, Μογγόλοι, Ασσύριοι, Χάζαροι, Βαβυλώνιοι, Γουίκας, πολυθεϊστές από την Εσω Γη, Νεφελίμ και άλλοι ψάλλουν τον εθνικό ύμνο τους ή παραδοσιακό άσμα ή έστω μαγική επωδό, οι συριζαίοι προμαχούντες των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της βιοποικιλότητας του Βοτανικού θα σταθούν προσοχή κι ένα δάκρυ (μάλλον καυτό) θα κυλήσει στις ηλιοψημένες παρειές τους. Βροντάει η Μύκονος, αστράφτει η Πάρος από τις ατέρμονες συζητήσεις των συνασπισμένων της ροζ Αριστεράς για το δράμα των λαθρομεταναστών, οι οποίοι απήχθησαν από τους Ελληνες για να εργαστούν στις απέραντες βαμβακοφυτείες του Νότου (από άλλο επεισόδιο αυτό, αλλά βολεύει την αφήγησή μας). Αν, ωστόσο, κάποιος έξαλλος εθνικιστής, καταπιεστής των φτωχών και αδυνάτων προβεί στην ασυγχώρητη πρόκληση να ψάλει τον ημέτερο εθνικό ύμνο, τότε οι έντιμοι ιεροεξεταστές της εκκλησίας της πολιτικής ορθότητας οφείλουν να τον κατακεραυνώσουν.

Οι ανθρωποφάγοι!

Άνοιξα την τηλεόραση να δώ ειδήσεις μετά απο αρκετό καιρό. Μετά απο 20 λεπτά την έκλεισα. Άνοιξα τα παράθυρα και τις μπαλκονόπορτες να φύγει η δυσωδία, να φύγει η βρωμιά που μπήκε ξαφνικά μέσα στο σπίτι μου και στη ζωή μου.

Πολλά τα ρεπορτάζ για την δίκη του Τσοχατζόπουλου, πολλά και τα ρεπορτάζ για τα οικονομικά του ΠΑΣΟΚ. Περίμενα να δώ και ρεπορτάζ απο την δίκη για το κάψιμο των τριών υπαλλήλων της μαρφίν. Πουθενά. Ομερτά.

Τρεις δολοφονίες υπαλλήλων με σαφείς ευθύνες της τράπεζας, αφού δεν υπήρχε έξοδος κινδύνου, αφού δεν τους άφησαν να φύγουν και τους κράτησαν σαν σκλάβους μέσα στην τράπεζα.
Κάηκαν, τους δολοφόνησαν εν ψυχρώ, με δεκάδες μάρτυρες και δεκάδες κάμερες ασφαλείας να καταγράφουν. Δεν χρησιμοποιήθηκαν.