Οι Άγιοι Ανάργυροι: Κοσμάς & Δαμιανός

Η εφέστιος εικόνα του Ι. Ναού

Αρκετοί νομίζουν ότι οι Άγιοι Ανάργυροι είναι δύο, ο Κοσμάς και Δαμιανός, χωρίς να ξεχωρίζουν τα ζεύγη που τιμάμε τις δύο πρωτομηνιές (Ιουλίου και Νοεμβρίου). Αν ανατρέξουμε στα συναξάρια της εκκλησίας μας θα δούμε ότι η χορεία των Αναργύρων Αγίων ανέρχεται σε είκοσι μέλη. 'Όλοι είχαν την ιατρική επιστήμη ως μέσον θεραπείας και θαυμάτων, χωρίς υλικά ανταλλάγματα. Το σύντομο αυτό σεργιάνι ας αρχίσει, όπως η Εκκλησίας μας τους θυμάται και τους μνημονεύει.

ΚΟΣΜΑΣ, ΔΑΜΙΑΝΟΣ: Μαρτύρησαν το 284 στη Ρώμη, η μνήμη τους είναι την 1η Ιουλίου (Ημέρα Πανήγυρης του Ναού μας).

ΚΟΣΜΑΣ, ΔΑΜΙΑΝΟΣ: Καταγωγή τους ήταν η Μ. Ασία, η μνήμη τους είναι 1η Νοεμβρίου (Πανηγυρίζει ο Ναός μας).

Ο (συνεχιζόμενος) πόλεμος κατά του κάρβουνου

itmakessenseblog.com

Για τον Ομπάμα, δεν είναι προεκλογικό το θέμα, το σύνταγμά τους τού απαγορεύει να επανεκλεγεί για τρίτη φορά, άρα η τρέλα έχει σκοπιμότητα, και μην πιστέψετε ούτε προς στιγμήν ότι αφορά κάποια ιδεολογία περί περιβάλλοντος ή κλίματος.

Ὁ ἐλαχιστότερος...

Η λέξη εἶναι παράδοξη καὶ γραμματικῶς λανθασμένη. Δηλαδὴ δὲν ὑπάρχει κανονικὰ τέτοια λέξη. Ὁ ἐλάχιστος εἶναι ὁ πιὸ λίγος, ὁ πιὸ μικρὸς ἀπὸ ὅλους. Καὶ ὁ ἐλαχιστότερος ἑπομένως τί εἶναι; Ὁ πιὸ μικρὸς ἀπὸ τὸν μικρότερο ποὺ μπορεῖ νὰ ὑπάρξει. Ἀλλὰ τέτοιος βέβαια δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ βρεθεῖ.

Καὶ ὅμως αὐτὴ τὴ λέξη χρησιμοποιεῖ ὁ ἀπόστολος Παῦλος γιὰ νὰ χαρακτηρίσει τὸν ἑαυτό του. Εἶμαι «ὁ ἐλαχιστότερος πάντων τῶν ἁγίων», γράφει (Ἐφ. γ΄ 8). Ὁ ἐλάχιστος, ὁ πιὸ μικρὸς καὶ ἀσήμαντος ἀπ’ ὅλους τοὺς χριστιανούς!

Το μαντείο των ωχαδελφών

Πόσο πρωτότυπο σας φαίνεται το ακόλουθο; «Πολλή ζέστη σήμερα. Να πάμε και κάνα μπανάκι, ε;» Τα λόγια που ακολουθούν σας φαίνονται σοφά; «Καλημερούδια! Μπήκε το καλοκαιράκι!» Ενας μαχητικός πολιτικός θα έγραφε τούτα; «Κάποιοι συνεχίζουν τις υπόγειες συνεννοήσεις...» Τέτοιου είδους αοριστολογίες, κλισέ και αφόρητες κοινοτυπίες πλημμυρίζουν τον δημόσιο λόγο του χρεοκοπημένου κρατιδίου και το χειρότερο όλων: Τάχατες παράγουν ειδήσεις! Η σκυταλοδρομία του κρετινισμού πάντοτε αποτελεί μόδα στη χώρα της φαιδράς πορτοκαλέας και η ψηφιακή τεχνολογία πασπαλίζει την αμηχανία και την ατόφια ανοησία με τη χρυσόσκονη της «καινοτομίας» και του υποχρεωτικού, ψυχαναγκαστικού τρεντουλισμού. Οι μεταπράτες της ρηχότητας, δημοσιογράφοι και σχολιαστές, καραδοκούν στα λημέρια του twitter (προφέρεται τουίτερ, ήτοι τιτιβιστής). Στόχος τους, να ανακαλύψουν κάνα επιθετικό ή προβοκατόρικο τερέτισμα από οποιαδήποτε μουρλοκακομοίρα της... σοουμπίζ και αργόσχολο πολιτικάντη, για να ρεφάρουν την άγνοιά τους στην ανακάλυψη ουσιαστικού λόγου. Τα αποφθέγματα της πυρκαγιάς δίνουν και παίρνουν, και όλα βαίνουν καλώς εναντίον μας. Στην αρχαιότητα, ο αποφθεγματικός λόγος που συμπύκνωνε μεγάλα νοήματα σε μικρές φράσεις δεν ήταν εργόχειρο των αδρανών ηλιθίων, αλλά αποτέλεσμα τεράστιου πνευματικού μόχθου λίγων σοφών.

Τι χρειάζεται; Ένα εγερτήριο σάλπισμα!

γράφει ὁ Δημ. Νατσιός, Δάσκαλος-Κιλκίς

«Ἔχω γιὰ σὲ Πατρίδα μου, στὰ σπλάχνα, χαλασμὸ» [Βαλαωρίτης]

Ἐρωτῶ: ἂν αὔριο-μεθαύριο γίνουν ἐκλογές, τὸ ἐπιτρέψει ἡ «Τριμερής», τί θὰ συμβεῖ;

Πρῶτον: κερδίζει ὁ ΣΥΡΙΖΑ, τὸ παρδαλοειδὲς αὐτὸ μόρφωμα, καὶ θὰ ἔχουμε πρωθυπουργὸ τὸν Ἀλέξη Τσίπρα, ὁ ὁποῖος, κατὰ δήλωσή του, εἶναι ἄθεος, δηλαδὴ ἄφρων καί, ὅπως μᾶς κανοναρχεῖ ὁ Μακρυγιάννης, “χωρὶς θρησκείαν δὲν ὑπάρχει ἀρετή, ἠθικὴ καὶ πατριωτισμός. Γιατί κι ἡ πατρίδα τοῦ κάθε ἀνθρώπου καὶ ἡ θρησκεία εἶναι τὸ πᾶν… καὶ τότε λέγονται ἔθνη, ὅταν εἶναι στολισμένα μὲ πατριωτικὰ αἰτήματα, τὸ ἐναντίον λέγονται παλιοψάθες τῶν ἐθνῶν καὶ βάρος τῆς Γῆς”.

Ζήτω η Εκκλησία (Ola Iglesia)

Του Μόσχου Λαγκουβάρδου

Ο αγώνας της Εκκλησίας, δεν είναι ιδεολογικός, πολιτικός ή κοινωνικός. Είναι αγώνας με οικουμενική σημασία, γιατί αφορά στον πολιτισμό και περιλαμβάνει όλες τις εκφάνσεις της ζωής, αφού τίποτε δεν είναι στεγανός χώρος για τον πολιτισμό. Αυτή είναι η αληθινή έννοια του πολιτισμού.

Βέβαια το σύγχρονο κράτος διευρύνει τα όριά του για να συμπεριλάβει τα πάντα, να γίνει αυθεντία και να υποκαταστήσει το Θεό. Ή μάλλον να επιβάλει ένα είδος θρησκείας χωρίς θεό. Γι' αυτό η Εκκλησία έχει με το μέρος της όλους τους ανθρώπους ανεξαρτήτως φυλής, εθνικότητος, γλώσσης και χρώματος. Οικουμενική είναι επίσης η διάσταση του ελληνισμού, την οποία ο ελλαδισμός, όπως δείχνει η μικροπολιτική του, δεν είναι ικανός, δυστυχώς, να την αντιληφθεί.

Όταν ο πατριωτισμός γίνεται ιδεολογία

Σαμαράς: «Αυτή τη στιγμή η σωτηρία της Πατρίδας είναι η υπέρτατη ιδεολογία»!!!

Έχουμε αναλύσει διεξοδικά και σε πολλά κείμενά μας ότι τόσο ο «εθνικισμός», όσο και ο «αντιεθνικισμός» είναι ΙΔΕΟΛΟΓΙΕΣ του μεγάλου κεφαλαίου.

Η ιδεολογία του εθνικισμού είναι η ιδεολογία της αστικής τάξης στο στάδιο της ανόδου της. Ήταν το ιδεολογικό και πολιτικό βάθρο της συγκρότησης των καπιταλιστικών κρατών-εθνών.

Ο Εθνικισμός έφτασε στο απόγειό του στην εποχή των εθνικών ιμπεριαλισμών. Ο φασισμός εκείνης της εποχής σήκωσε τη σημαία της «εθνικής αναγέννησης» σαν πηγή ηρωικής έμπνευσης. Ο εθνικισμός εδώ υψώνει το έθνος πάνω από την ιστορία, δίνοντάς του το υποστήριγμα της ράτσας.