Σάββατο 17 Μαΐου 2014

Αμα θέλεις μουεζίνη...

«Το μεγάλο έργο που κάναμε ήταν ότι φέραμε 120.000.000 ευρωπαϊκούς πόρους, το οποίο δεν έχει γίνει ποτέ στην ιστορία της πόλης. Αυτή τη στιγμή χτίζονται δύο παιδικοί σταθμοί στην Αθήνα, ένα μεγάλο κολυμβητήριο, αρχίζει ο σταθμός μεταφόρτωσης απορριμμάτων. Δεν ζούμε στην εποχή των εγκαινίων και της κορδέλας». Ο Καμίνης τα είπε αυτά σε τηλεοπτική αντιπαράθεση με τους υποψήφιους δημάρχους Αθηναίων Αρη Σπηλιωτόπουλο και Γαβριήλ Σακελλαρίδη, στο Mega. Οπως αποκάλυψε κι ο ίδιος, δεν έχει κορδέλα για να κόψει, αλλά κάλλιστα μπορεί να τον δανείσει κάποιος υφασματέμπορος της οδού Κολοκοτρώνη ένα μεγάλο ψαλίδι για να κόψει τις δεσμίδες με τα ευρώ που έφερε στην πόλη και τα καμαρώνει. Επίσης, είναι εξαιρετικά σοφιστικέ η τρίσκελη ερμηνεία του γιατί η Αθήνα είναι το ίδιο φωτεινή με τη Μόρντορ (την πρωτεύουσα του κακού στον «Αρχοντα των Δαχτυλιδιών»). Ως γνωστόν, η Μόρντορ είναι το ίδιο λαμπερή με τα τάρταρα, τα οποία είναι πίσσα σκοτάδι. Ο Καμίνης είπε το εξής απίθανο, προσπαθώντας να δικαιολογήσει για ποιον λόγο δεν αλλάζει τα φώτα της Αθήνας (κυριολεκτικά), ενώ τα έχει αλλάξει μόνο μεταφορικά.

Θλιβερός, όπως πάντα

Κάποιες ώρες κράτησε ο εκβιασμός του Βενιζέλου σχετικά με τη διαφαινόμενη εξαφάνιση του ΠΑΣΟΚ της Ελιάς, μέσω των ευρωεκλογών. Όσο κι αν κανείς δεν καταλάβαινε ποιος ήταν ο αποδέκτης του εκβιασμού, αυτός ήταν ωμός και ξεκάθαρος. Σε ερώτηση για το αν ο Βενιζέλος σε περίπτωση χαμηλών επιδόσεων της «Ελιάς» στις ευρωεκλογές, θα πει στον Σαμαρά ότι αποχωρεί από την κυβέρνηση, είχε απαντήσει: «Δεν θα το πω στον κ. Σαμαρά, θα το πω στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Διότι εδώ πρέπει να ξαναενωθεί το έθνος κι όλοι να έρθουν προ των ευθυνών τους. Εδώ το έθνος είναι διχασμένο σε μια βάση τεχνητή, ξεπερασμένη και επικίνδυνη.(..) Η κυβέρνηση είναι συνταγματικά νόμιμη, γιατί έχει την πλειοψηφία της Βουλής μέχρι τον Ιούνιο του 2016. Όμως, εκτός από τη νομιμότητα, υπάρχει και η νομιμοποίηση που είναι μια πολιτική έννοια. Πρέπει να σε στηρίζει ο κόσμος, πρέπει να έχεις ένα ηθικό δικαίωμα να κάνεις αυτά που κάνεις. Αν λοιπόν αυτό διαταραχθεί, δεν μπορείς να κυβερνήσεις.»

Παρασκευή 16 Μαΐου 2014

Συμμετοχή ή Αποχή;

Του Μόσχου Εμμ. Λαγκουβάρδου

Τα κόμματα μαζί με τη φροντίδα τους να συγκεντρώσουν το μεγαλύτερο αριθμό ψήφων για τον εαυτό του το καθένα, έχουν επί πλέον ακόμα μια αγωνία. Αγωνιούν και για την αποχή. Οι αρθρογράφοι τους κι η τηλεόραση εξηγούν τα πλεονεκτήματα της συμμετοχής και τα μειονεκτήματα της αποχής.

Αν πράγματι η αποχή είναι ευνοϊκή για τα κόμματα, γιατί αγωνιούν, μήπως ο κόσμος προτιμήσει την αποχή; Γιατί ούτε ένα κόμμα, ούτε ένας υποψήφιος, με μια εξαίρεση, κάποιον γνωστό μου δεν τάσσεται υπέρ της αποχής;

Γιατί δεν θέλουν τα κόμματα να είναι μεγάλη η αποχή; Μήπως δεν θέλουν να δει κάποιος παράγοντας, ότι τα κόμματα αυτά δεν εκπροσωπούν πια τους Έλληνες;

Η Βυζαντινή μουσική θεραπεύει την κατάθλιψη!

Ἡ βυζαντινή μουσική, ἁγιάζει τόν ἄνθρωπο ἀναίμακτα. Ἕνα σπουδαῖο θεραπευτικό μέσο γιά τήν ταλαίπωρη ψυχή τοῦ πεπτωκότος ἀνθρώπου, τοῦ ἐμπαθοῦς, εἶναι πράγματι ἡ Βυζαντινή μουσική. Διά τοῦτο δίδασκε ὁ σοφός ἰατρός τῆς ψυχῆς-Γέρων: «Ἡ βυζαντινή μουσική εἶναι πάρα πολύ ὠφέλιμη. Κανένας χριστιανός δέν πρέπει νά ὑπάρχει χωρίς νά ξέρει βυζαντινή μουσική. Πρέπει ὅλοι νά μάθομε. Ἔχει ἄμεση σχέση μέ τήν ψυχή. Ἡ μουσική ἁγιάζει τόν ἄνθρωπο ἀναίμακτα. Χωρίς κόπο, ἀγαλλόμενος, γίνεσαι ἅγιος». Εἰδικά γιά τήν θεραπεία τῆς κατάθλιψης ἡ βυζαντινή μουσική εἶναι ἕνα πολύ ἀποτελεσματικό μέσο.

Ο απειλούμενος επιτίθεται … και ο επιτιθέμενος απειλείται …

Γράφει ο Δημήτρης Τσίτος – Συγγραφέας

Είναι νόμος της φύσης όταν κάποιος απειλείται να επιτίθεται. Βέβαια, όπως σε κάθε νόμο, υπάρχουν και οι εξαιρέσεις. Για παράδειγμα, όταν ο απειλούμενος είναι καταφανώς ασθενέστερος από τον επιτιθέμενο, τότε υποχωρεί ώστε η απειλή να εξαλειφθεί. Όμως, κι εδώ υπάρχει εξαίρεση: όταν ο απειλούμενος –άσχετα με την ισχύ του επιτιθεμένου- είναι σε απόγνωση, τότε –και ίσως- αντιμετωπίσει την απειλή με δική του επίθεση – έστω και απέλπιδα!

Στις μέρες μας ζούμε μια πρωτοφανή, ωμή και ιταμή απειλή –ως εκλογική σώμα- από πολιτικά πρόσωπα! Η απειλή είναι μια επίθεση με μορφή ελεεινού εκβιασμού.

Πέμπτη 15 Μαΐου 2014

Πάμε Βραζιλία;

Orthodoxy in Brazil
Πυρετώδεις ετοιμασίες ενόψει Μουντιάλ στη Βραζιλία, αλλά όχι μόνο ποδοσφαιρικές!

Σε λίγες μέρες ξεκινά στη Βραζιλία το Μουντιάλ, σε μια χώρα 200 εκατομμυρίων ανθρώπων. Αλλά μαζί με το ποδοσφαιρικό γεγονός, το σίγουρο είναι ότι θα υπάρξει και μια μεγάλη εκστρατεία από όλες τις χριστιανικές ομολογίες και πολλές θρησκείες του κόσμου να προσεγγίσουν τους Βραζιλιάνους αλλά και τους εκατοντάδες χιλιάδες επισκέπτες. Όλοι θα είναι παρόντες, προσπαθώντας να διευρύνουν τη θρησκευτική τους επιρροή στη Βραζιλία και μέσω ποδοσφαίρου! Όλοι κάνουν τα σχέδιά τους αποστέλλοντας δεκάδες χιλιάδες “ιεραποστόλους” για να διαδώσουν τη θρησκευτική τους πίστη (είτε χριστιανική είτε όχι). Όλοι εκτός από την Ορθόδοξη Χριστιανική Εκκλησία!!! Σύμφωνα με την απογραφή του 2010, οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί στη Βραζιλία είναι μόλις 131.571 (τα στατιστικά στοιχεία μπορείτε να τα δείτε στις σελίδες 143-144 στον παρακάτω σύνδεσμο) σε ένα πληθυσμό 200 εκατομμυρίων κατοίκων, τη στιγμή που οι κάτοικοι της Βραζιλίας που προέρχονται από Ορθόδοξες χώρες είναι πολύ περισσότεροι! Αυτό σημαίνει ότι η Ορθόδοξη Χριστιανική Εκκλησία όχι μόνο αδυνατεί να διαδώσει την Ορθόδοξη διδασκαλία στους ντόπιους Βραζιλιάνους, αλλά αδυνατεί να προσεγγίσει και τους προερχόμενους από ορθόδοξες χριστιανικές χώρες μετανάστες της Βραζιλίας (πχ οι περισσότεροι Ουκρανοί είναι Ουνίτες ή προτεστάντες)!

Η αβάντα της Χρυσής Αυγής στην κυβερνητική «συμμορία»

Η Χρυσή Αυγή, το έχουμε αναλύσει κουραστικά, αποτελεί το παρακρατικό γρανάζι του 4ου Ράιχ και των εγχώριων ανδρεικέλων…
Για την ακρίβεια, η Χρυσή Αυγή αποτελεί ΜΙΑ από τις «ομάδες κρούσης» του σύγχρονου φασισμού, ο οποίος έχει πολλές κεφαλές («ομάδες κρούσης»): Από τα ΜΜΕ (η μεγάλη κεφαλή μέχρι τους επαγγελματίες «αντιρατσιστές, τις ΜΚΟ, τις «τρομοκρατικές» ομάδες και CIA (κι αυτά τα έχουμε αναλύσει εξαντλητικά)…

Ο ρόλος της Χρυσής Αυγής, λοιπόν, αρχίζει να αποκαλύπτεται, σήμερα, και στους τυφλούς: Και σ’ αυτούς τους καταγέλαστους που μέχρι χθες είχαν μετατραπεί σε Γραφείο Τύπου του παρακρατικού αυτού γραναζιού…