Ο παιδόφιλος Μουχαμέτης και ο μάρτυρας Μέγας Δούξ

Ο μέγας δούκας της Πόλης τις μέρες της Άλωσης, Λουκάς Νοταράς.Επέζησε από την σφαγή και είχε τεθεί σε κατ΄οίκον περιορισμό.Μερικές μέρες μετά την Άλωση και πάνω στο γλέντι ο πορθητής Μωάμεθ ζήτησε να του φέρουν τον μικρό γιό του Νοταρά για να ασελγήσει πάνω του κατά τα οθωμανικά έθη.

Ο Νοταράς αρνήθηκε και τότε ο Μωάμεθ τον αποκεφάλισε, αφού πρώτα είχε θανατώσει με τον ίδιο τρόπο τους δύο γιούς του μπροστά στα μάτια του, όπως είχε ζητήσει ο ίδιος ο Νοταράς για να μη δειλιάσουν και αλλαξοπιστήσουν

«Σύννους και βλοσυρός καθόταν ο Λουκάς Νοταράς στο τρίκλινον του οίκου του, βυθισμένο κι αυτό σ' ένα ζοφερό ημίφως.

Καλή Ανάσταση Δάσκαλε

Άλλος Τζέφρυ μας βρήκε...

Τσίπρας σαλιώνει τον φάκελο μαζί με την ταινία πάνω απ' την κόλλα...

Κουρασμένος από τήν πεζοπορία

Είναι μεσημέρι. Ό ήλιος είναι στις δό­ξες του. Σέ μιά σκιά κοντά στό πη­γάδι τού 'Ιακώβ, στή Σαμάρεια, κά­θεται κουρασμένος ό Κύριος 'Ιησούς Χριστός. «Κεκοπιακώς έκ τής οδοιπορίας», σημειώνει ό εύαγγελιστής 'Ιωάννης (Ιω. δ' 6)· κουρασμένος άπό τήν πεζο­πορία.

Πώς βρέθηκε έκεί; Στήν 'Ιουδαία είχε πολλή άπήχηση ή δράση Του. Αλλά γιά νά μήν έρεθίζει τόν φθόνο τών Φαρισαίων, ξεκίνησε μέ τούς μαθητές Του γιά τή Γαλιλαία, κι έπρεπε νά περάσουν μέσα άπό τή Σαμάρεια. Ασφαλώς είχαν περ­πατήσει άρκετές ώρες, καί τώρα έκαναν μιά στάση νά ξεκουραστούν. Δέν είχαν δικό τους μέσο μεταφοράς, άμαξα ή άλο­γα. Ό Κύριος ήταν πτωχός. Έζησε πολύ λιτά. Δέν είχε τέτοια μέσα. Μιά φορά μόνο άναφέρεται ότι χρησιμοποίησε ύποζύ- γιο, ένα πουλάρι, στή θριαμβευτική Του είσοδο στά Ιεροσόλυμα, γιά νά διδάξει ότι είναι ό πράος Βασιλιάς.

Αμα θέλεις μουεζίνη...

«Το μεγάλο έργο που κάναμε ήταν ότι φέραμε 120.000.000 ευρωπαϊκούς πόρους, το οποίο δεν έχει γίνει ποτέ στην ιστορία της πόλης. Αυτή τη στιγμή χτίζονται δύο παιδικοί σταθμοί στην Αθήνα, ένα μεγάλο κολυμβητήριο, αρχίζει ο σταθμός μεταφόρτωσης απορριμμάτων. Δεν ζούμε στην εποχή των εγκαινίων και της κορδέλας». Ο Καμίνης τα είπε αυτά σε τηλεοπτική αντιπαράθεση με τους υποψήφιους δημάρχους Αθηναίων Αρη Σπηλιωτόπουλο και Γαβριήλ Σακελλαρίδη, στο Mega. Οπως αποκάλυψε κι ο ίδιος, δεν έχει κορδέλα για να κόψει, αλλά κάλλιστα μπορεί να τον δανείσει κάποιος υφασματέμπορος της οδού Κολοκοτρώνη ένα μεγάλο ψαλίδι για να κόψει τις δεσμίδες με τα ευρώ που έφερε στην πόλη και τα καμαρώνει. Επίσης, είναι εξαιρετικά σοφιστικέ η τρίσκελη ερμηνεία του γιατί η Αθήνα είναι το ίδιο φωτεινή με τη Μόρντορ (την πρωτεύουσα του κακού στον «Αρχοντα των Δαχτυλιδιών»). Ως γνωστόν, η Μόρντορ είναι το ίδιο λαμπερή με τα τάρταρα, τα οποία είναι πίσσα σκοτάδι. Ο Καμίνης είπε το εξής απίθανο, προσπαθώντας να δικαιολογήσει για ποιον λόγο δεν αλλάζει τα φώτα της Αθήνας (κυριολεκτικά), ενώ τα έχει αλλάξει μόνο μεταφορικά.

Θλιβερός, όπως πάντα

Κάποιες ώρες κράτησε ο εκβιασμός του Βενιζέλου σχετικά με τη διαφαινόμενη εξαφάνιση του ΠΑΣΟΚ της Ελιάς, μέσω των ευρωεκλογών. Όσο κι αν κανείς δεν καταλάβαινε ποιος ήταν ο αποδέκτης του εκβιασμού, αυτός ήταν ωμός και ξεκάθαρος. Σε ερώτηση για το αν ο Βενιζέλος σε περίπτωση χαμηλών επιδόσεων της «Ελιάς» στις ευρωεκλογές, θα πει στον Σαμαρά ότι αποχωρεί από την κυβέρνηση, είχε απαντήσει: «Δεν θα το πω στον κ. Σαμαρά, θα το πω στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Διότι εδώ πρέπει να ξαναενωθεί το έθνος κι όλοι να έρθουν προ των ευθυνών τους. Εδώ το έθνος είναι διχασμένο σε μια βάση τεχνητή, ξεπερασμένη και επικίνδυνη.(..) Η κυβέρνηση είναι συνταγματικά νόμιμη, γιατί έχει την πλειοψηφία της Βουλής μέχρι τον Ιούνιο του 2016. Όμως, εκτός από τη νομιμότητα, υπάρχει και η νομιμοποίηση που είναι μια πολιτική έννοια. Πρέπει να σε στηρίζει ο κόσμος, πρέπει να έχεις ένα ηθικό δικαίωμα να κάνεις αυτά που κάνεις. Αν λοιπόν αυτό διαταραχθεί, δεν μπορείς να κυβερνήσεις.»

Συμμετοχή ή Αποχή;

Του Μόσχου Εμμ. Λαγκουβάρδου

Τα κόμματα μαζί με τη φροντίδα τους να συγκεντρώσουν το μεγαλύτερο αριθμό ψήφων για τον εαυτό του το καθένα, έχουν επί πλέον ακόμα μια αγωνία. Αγωνιούν και για την αποχή. Οι αρθρογράφοι τους κι η τηλεόραση εξηγούν τα πλεονεκτήματα της συμμετοχής και τα μειονεκτήματα της αποχής.

Αν πράγματι η αποχή είναι ευνοϊκή για τα κόμματα, γιατί αγωνιούν, μήπως ο κόσμος προτιμήσει την αποχή; Γιατί ούτε ένα κόμμα, ούτε ένας υποψήφιος, με μια εξαίρεση, κάποιον γνωστό μου δεν τάσσεται υπέρ της αποχής;

Γιατί δεν θέλουν τα κόμματα να είναι μεγάλη η αποχή; Μήπως δεν θέλουν να δει κάποιος παράγοντας, ότι τα κόμματα αυτά δεν εκπροσωπούν πια τους Έλληνες;