Γιατί και το τραγούδι το φορτώσαμε με τόσες μουσικές που σιγά-σιγά βουλιάζει (Σεφέρης).Πορτρέτο Λυκούργου Αγγελόπουλου: Ιωάννης Πανουσάκης
Φωτογραφίες: Ασπασία Κουλύρα/ FOSPHOTOS
Με βοήθησε να γράψω αυτά τα λόγια η Ευφροσύνη Δοξιάδη, όταν καθόμασταν χτες το πρωί Αιόλου και Νικίου για καφέ προσανατολισμένες προς την Ακρόπολη, που έμοιαζε κάτασπρη και καθαρή και φευγαλέα σαν αφρός μπίρας. Μου είπε: «Κοίταξε, για την Αιόλου είχα πάντα μια εικόνα ότι περπατώντας την από Ομόνοια προς Πλάκα είναι σαν να βλέπεις να σχηματίζεται μέσα απ’ τα κτίρια ένα ψηλό ποτήρι γεμάτο Ακρόπολη.»




