Κυριακή 25 Μαΐου 2014

Οι «ζωντανοί μέχρι τα νύχια» Έλληνες

Η «πύλη των λεόντων»
στον αρχαιολογικό χώρο των Μυκηνών.
«Μιλάω γι' αυτές τις λοξοδρομήσεις του γιατί ήταν ένα απολαυστικό αντίδοτο στις μονομανείς, μονόδρομες και εντελώς άχαρες συζητήσεις των μορφωμένων Άγγλων στην Αθήνα. Ένα απόγευμα με αυτούς τους βλάκες, που δεν σταματάνε να μιλάνε, ήταν πάντα αρκετό για να μου προκαλέσει μια διάθεση αυτοκτονίας. Ο Έλληνας είναι ζωντανός μέχρι τα νύχια• εκπέμπει ζωτικότητα, αναβράζει, είναι πνευματικά πανταχού παρών. Ο Άγγλος είναι λυμφατικός, φτιαγμένος για την πολυθρόνα, το τζάκι, την σκοτεινή ταβέρνα, το διδακτισμό».
Χένρι Μίλερ, «Ο Κολοσσός του Μαρουσιού και Πρώτες Εντυπώσεις από την Ελλάδα», εκδόσεις Μεταίχμιο, σελ. 135

Ελλάδα 2024: δύο ελαιοτριβεία και τρία συσκευαστήρια

Photo: brcohn@Flickr
του Βασίλη Φραντζολά

Μου γεννήθηκε πολύ μεγάλη περιέργεια όταν διάβασα ότι ο Υπουργός Οικονομικών κύριος Στουρνάρας πήγε στο τελευταίο Eurogroup πριν από μία εβδομάδα και υπέβαλλε για έγκριση - συζήτηση ένα σχέδιο για το πού και πώς θα αναπτυχθεί η ελληνική οικονομία τα επόμενα 10 χρόνια. Η είδηση συνοδευόταν από την πληροφορία ότι το σχέδιο βασίστηκε στην μελέτη “Greece 20/20” της εταιρείας McKinsey (του 2012 με χρηματοδότες τον ΣΕΒ και την Εθνική Τράπεζα) καθώς και σε μελέτη του ΙΟΒΕ. Λέω τι στο καλό, είναι δυνατόν να στέλνουμε ένα τέτοιο τόσο κρίσιμο σχέδιο στις Βρυξέλλες και εμείς να μην έχουμε πάρει είδηση; Τέλος πάντων, μετά από ψάξιμο στους ιστιότοπους του Υπ. Οικονομικών και του ΙΟΒΕ δεν βρήκα τίποτα σχετικό και τελικά κατέληξα να βρω στο διαδίκτυο στα αγγλικά μια εκτενή περίληψη της περίφημης μελέτης της McKinsey.

Σάββατο 24 Μαΐου 2014

Κυριακή του Τυφλού. Προσευχόμενοι για το θαύμα.


Κυριακή του Τυφλού, η συνάντηση του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου και του Πάπα Φραγκίσκου.

Απ' την εξουσία στην ανυπαρξία: μισή πλατεία δρόμος!...

Όση ακριβώς και η χθεσινή συγκέντρωσή σας κύριε "πρωθυπουργέ"!

Ούτε καν μισό τσιγάρο δρόμος! Μισή πλατεία! Τρία λεπτά! Το πολύ! Από τα σκαλάκια μέχρι την εξέδρα σας!
Περισσότερο πρόβλημα στην κυκλοφορία προκάλεσαν τα πούλμαν απ' την Καλαμάτα, παρά η λαοθάλασσα(!) των πιστών οπαδών σας!

Και τί δεν θα δίναμε να είμασταν εκείνη την ώρα μέσα στην σκέψη σας. Να βλέπαμε και να μυρίζαμε τον πανικό σας! Η τέλεια απόλαυση! Η τέλεια εκδίκηση!
Έτσι είναι! Έγκλημα και Τιμωρία!

Γράμμα ενός Έλληνα ορθοδόξου στους υποψήφιους πολιτικούς του

Γράφω σε σένα, υποψήφιε πολιτικέ του δήμου και της περιφέρειας και της ευρωβουλής.

Δεν με ξέρεις προσωπικά, ούτε ποτέ συζητήσαμε. Ούτε έχω ανάγκη να με μάθεις προσωπικά, γιατί χάρες δεν θέλω να ζητήσω. Όμως άνοιξες την κουβέντα πρώτος, ζητώντας μου την προσωπική μου ψήφο για να με κυβερνήσεις ως δημότη και να με εκπροσωπήσεις ως πολίτη και στην Ευρωβουλή.

Σε βλέπω αυτές τις μέρες, που έρχεσαι στον ναό που προσεύχομαι, σε βλέπω που επισκέπτεσαι και ανταλλάσσεις χειραψίες με τους ιερείς της ενορίας μου και τους αρχιερείς της μητρόπολής μου. Βγαίνεις σε ιστοσελίδες και σε κανάλια χαμογελαστός με μητροπολίτες, φιλάς σταυρούς αγιασμών, σηκώνεσαι από το πρωτοκάθισμα μπροστά στο προσευχόμενο εκκλησίασμα την Κυριακή και αναγιγνώσκεις το «Πιστεύω» αλάνθαστα μέσα από το βιβλίο.

Η Αλήθεια

Του π. Αντωνίου Αλεβιζοπούλου (†)*

Ο άνθρωπος αναζητούσε πάντοτε την υπερβατική πραγματικότητα, με σκοπό να βρει απάντηση στα μεγάλα προβλήματα που αναφέρονται στο μυστήριο του κόσμου και της ανθρώπινης ύπαρξης. Αναζητούσε την «αλήθεια».

Όμως το θέμα αυτό δεν τίθεται πάντοτε με τον ίδιο τρόπο. Έτσι και οι απαντήσεις που δίδονται και οι συνέπειές τους για τη ζωή του ανθρώπου είναι κάθε φορά διαφορετικές. Χαρακτηριστική είναι σ' αυτό το σημείο η περίπτωση του Ποντίου Πιλάτου: Ρώτησε τον Χριστό αν ήταν βασιλιάς και ο Κύριος του απάντησε: «Γι' αυτό γεννήθηκα και γι' αυτό ήλθα στον κόσμο, για να μαρτυρήσω την αλήθεια. Όποιος είναι από την αλήθεια, ακούει τη φωνή μου» (Ιω. ι-η' 37). Τότε ο Πιλάτος τον ρώτησε: «Τι είναι αλήθεια;» (Ιω. ιη' 38).

Παρασκευή 23 Μαΐου 2014

Αν η Βουλή ήταν βιολί...

«Πες το με ένα λουλούδι» πρότεινε μια παλιά διαφήμιση ανθοπωλείου. Αντιπροτείνουμε άσματα (που δεν μαραίνονται κιόλας).

Ασμα πρώτο. «Ο Μάρκος υπουργός» (1936) Στίχοι και μουσική: Μάρκος Βαμβακάρης
«Οσοι γινούν πρωθυπουργοί όλοι τους θα πεθάνουν. / Τους κυνηγάει ο λαός απ’ τα καλά που κάνουν. / Βάζω υποψηφιότητα πρωθυπουργός να γίνω. / Να κάθομαι τεμπέλικα, να τρώω και να πίνω. / Και ν’ ανεβαίνω στη Βουλή, εγώ να τους διατάζω. / Να τους πατώ τον αργιλέ και να τους μαστουριάζω».