Λαρισινά δοκίμια
Του Μ.Ε. Λαγκουβάρδου
Ο Γ’ Παγκόσμιος Πόλεμος μαίνεται, έστω κι αν δεν γίνεται αντιληπτός δια γυμνού οφθαλμού, στην καθημερινότητα της ζωής μας.
(Μαρία-Νεγρεπόντη Δελιβάνη, Στη Δίνη του Γ’ Π.Π.)
Κάποτε, οι Μαθητές του Ιησού, ταξιδεύοντας στην τρικυμισμένη θάλασσα της Γαλιλαίας, είδαν τον Ιησού να περπατάει πάνω στα κύματα και τρόμαξαν. Νόμισαν ότι βλέπουν φάντασμα. «Μη φοβάστε», τους λέει ο Ιησούς, «εγώ είμαι». «Μη φοβάστε»: Αυτά τα λόγια απευθύνει πάντα ο Ιησούς, όταν εμφανίζεται στους Μαθητές Του. Τα ίδια λόγια, νιώθουμε ότι απευθύνει και σε μας, όταν στον φόβο μας, ζητάμε το έλεός Του. Ο Ιησούς συμβαδίζει με την αποθάρρυνση. Είναι μαζί μας κάθε φορά που ο φόβος μας πειράζει. Ο Ιησούς ίδρυσε την Εκκλησία όχι σαν μια θρησκεία, αλλά ως μια Ιατρική Επιστήμη, η οποία θεραπεύει τον φόβο. Ότι η αγάπη διώχνει τον φόβο, είναι ίσως η κεντρική ιδέα της ιατρικής του Ευαγγελίου. Τώρα ο φόβος χρησιμοποιείται ως μέσον πολιτικής χειραγώγησης. Ο φόβος του θανάτου από την πείνα ή από τα όπλα του πολέμου, κυριαρχεί παντού και μπορεί να καταστρέψει τον κόσμο. Ο φόβος αντί να διώχνει τον θάνατο τον προσελκύει. Παράδειγμα η αυτοκτονία ως μια πράξη απελπισίας. Ο πλούτος, πάλι, με τον ενδόμυχο φόβο του υπερπληθυσμού («να μείνουμε λίγοι και καλοί») αντί να φέρνει την ειρήνη, δημιουργεί πολέμους με τα όπλα που κατασκευάζουν και εμπορεύονται τα πλούσια βιομηχανικά κράτη. Ο φόβος του πυρηνικού πολέμου και του θανάτου από την πείνα οδηγεί την ανθρωπότητα στην αυτοκτονία.