«Φεγγαράκι μου λαμπρό»…

Δημήτρης Νατσιός,δάσκαλος-Κιλκίς

«Έλεγον οι Γέροντες: παιδεύσατε τα παιδία, αδελφοί, ίνα μη παιδεύσωσιν υμάς, αυτά» (Ευεργετινός)

Ήταν προαιρετικό και έγινε υποχρεωτικό. Η τσάντα στο σχολείο. Και μάλιστα για δύο, κάθε μήνα, Σαββατοκύριακα. Απορώ και εξίσταμαι!! Ποιος ο λόγος; Η τσάντα, είπαν, εφ’ όσον είναι περιουσία του γονέα, μπορεί ο μαθητής να την παίρνει στο σπίτι. Τα βιβλία όμως θα παραμείνουν στο σχολείο. Ερωτώ: Εφ’ όσον τα βιβλία διανέμονται δωρεάν στους μαθητές, δεν παραχωρεί, τρόπον τινά, το κράτος και την κυριότητα τους; Τα βιβλία στο τέλος του σχολικού έτους δεν επιστρέφονται. Το υπουργείο αδιαφορεί -προσωπικά και ο γράφων λόγω περιεχομένου- για την τύχη τους. Το Σαββατοκύριακο τι θα κάνουν τα παιδιά; Γράφουν κάτι για σύσφιγξη σχέσεων με τους γονείς τους. Μάλιστα. Είναι εμπόδιο τα σχολικά βιβλία γι’ αυτό; Είναι. Βγάλε άκρη…

Το μετέωρο βήμα του αριστερού

Ὅσο πλησιάζουν οἱ ἐκλογές, ἄλλο τόσο ὑψώνονται -στά μανουάλια τῆς ψηφοθηρίας- οἱ φλόγες τῶν λαμπάδων πού ἀνάβουν οἱ «ἐθνοσωτῆρες».

ὉΤσίπρας στήν Ἁγία Σοφία τῆς Κωνσταντινουπόλεως. Δέν εἶναι ὁ πρῶτος καί δέν εἶναι καί ὁ τελευταῖος πού πηγαίνει ἐκεῖ ὅπου χτυπάει (συνειδητά καί ἀσυνείδἡτα) ἡ καρδιά τῶν Ἑλλήνων ἐδῶ καί αἰῶνες πολλούς. Ὁ Τσίπρας ἦταν συνειδητός μαρξιστής. Μπορεῖ νά ἔπαψε νά εἶναι, μπορεῖ καί ὄχι. Ὅμως, ὡς συνεπής ἀριστερός (ἦταν καί εἶναι), στή διάρκεια τηλεοπτικῆς συνέντευξής του εἶχε ἀρνηθεῖ νά μπει σέ ἐκκλησία διότι δέν ἤθελε νά κάνει κάτι τό ὁποῖο δέν πίστευε. Δικαίωμά του τότε νά μήν μπεῖ καί δικαίωμά του τώρα νά μπεῖ, θέλοντας καί μή, ἀφοῦ ἔπρεπε νά καλλιεργήσει σέ χρόνο μηδέν ἐντυπώσεις πού οὐδέποτε «ἔσπειρε»· ἐκεῖνες τῆς ἐθνοπρέπειας καί τῆς εὐλάβειας. Πλησιάζουν ἐκλογές καί οἱ ψῆφοι, πού δέν... μυρίζουν, δέν «ἁλιεύονται» χωρίς ἅπλωμα τῶν διχτυῶν στούς ιδεοτόπους τῆς πλειονότητας. Ἡ Ὀρθοδοξία καί ὁ Ἑλληνισμός ἐκπροσωποῦν ὅλους τούς Ἕλληνες - ἐκτός ἀπό ἐκείνους πού βρίσκονται στήν κορυφή τῆς οἰκονομικῆς, πολιτικῆς καί «πνευματικῆς» ἐλίτ.

Το ατμοσφαιρικό CO2 δεν είναι καν ανθρωπογενές... Και οι ασήμαντες ΑΠΕ ούτε που το ακουμπάνε...

Δεν με προκάλεσε κάποιος υπάλληλος αιολικής εταιρίας να ψάξω για μελέτες που να αποδεικνύουν κάτι για το CO2 και το Κλίμα, αλλά εγώ και άλλοι αρχαιοπτέρυγες είμαστε μόνιμα σε αναζήτηση και ορίστε τι βρήκαμε, εν όψει της Συνόδου των Κλιματολάγνων που οργανώνουν κάτι Γεωτεχνικοί στην ..Ηλιούπολη (στην οποία, φυσικά δεν με κάλεσαν):

1. 1993 Chauncey Starr, E.P.R.I. Atmospheric CO2 Residence Time and the Carbon Cycle Οι ανθρωπογενείς εκπομπές CO2 συμβάλλουν σε μικρό μόνο ποσοστό της παρατηρηθείσας αύξησης στο ατμοσφαιρικό CO2 και πρέπει να αναζητηθούν άλλες πηγές αυτής της αύξησης. Με άλλα λόγια, ναι, το ατμοσφαιρικό CO2 έχει ανέβει, αλλά δεν είναι ανθρωπογενές...

ΟΧΙ αυταπάτες για τη Βουλή-προτεκτοράτο…

Ο ορνιθώνας του κατοχικού (αστικού) κοινοβουλίου πιστοποίησε, για άλλη μια φορά, την ολοκληρωτική και τελεσίδικη χρεωκοπία της αστικής δημοκρατίας.

Η αστική δημοκρατία, σήμερα, έχει μεταλλαχτεί σε ένα απλό ντεκόρ δικτατορικής και μαφιόζικης επιβολής των ισχυρών του χρήματος και των πλανητικών εξουσιών: Του 4ου Ράιχ…

Στο ελληνικό κοινοβούλιο απαστράπτει αυτή η μακάβρια δικτατορική επιβολή των μαφιόζων της πλανητικής εξουσίας. Απαστράπτει διότι είναι ένα κατοχικό κοινοβούλιο, ένα κοινοβούλιο κάτω από την μπότα της ευρώ-χούντας κα του 4ου Ράιχ…

Δεν σταματά να τρέχει

Εκείνος που νομίζει ότι έφτασε στο άκρο της αρετής, δεν θα ζητήσει διόλου πλέον την πηγαία Αιτία που παρέχει τα καλά, γιατί περιόρισε τη δύναμη της επιθυμίας στον εαυτό του μόνο, και τον όρο της σωτηρίας του, εννοώ το Θεό, τον χάνει από τον εαυτό του. Εκείνος όμως που συναισθάνεται τη φυσική φτώχεια του στα καλά, δε σταματά να τρέχει βιαστικά προς εκείνον που μπορεί να αναπληρώσει τις ελλείψεις του. Εκείνος που κατάλαβε ότι η αρετή είναι απεριόριστη, δεν παύει ποτέ να τρέχει προς αυτή, πρώτα για να μη χάσει την αρχή και το τέλος της αρετής, δηλαδή το Θεό, περιορίζοντας την κίνηση της επιθυμίας του γύρω από τον εαυτό του, και δεύτερο, μην τυχόν, χωρίς να το αντιληφθεί, νομίσει ότι έφτασε στην τελειότητα και ξεπέσει από το αληθώς Ον, προς το Οποίο βιάζεται να φτάσει κάθε αγωνιστής.

Ο ΠουΠού ο ΠουΤουΔού και η ΠουΓουΔουΜού. Μια πλαστή ιστορία.

Στον «ναό της Δημοκρατίας» οι πιστοί έχουν δικαιώματα. Το λένε οι γραφές. Το Σύνταγμα.

Κάτι διεθνή λαμόγια εμπαίζουν την Ιστορία, τη Δικαιοσύνη, τον ελληνικό λαό. Κρύβονται πίσω από κούφια λόγια και πλαστές εγγυήσεις. Για την ακρίβεια, θέλουν να κρυφτούν αλλά η χαρά δεν τ’ αφήνει.

Όλο γελάκια δημοσιοσχεσίτικα και φούσκες ειρήνης – συνεργασίας, κι από πίσω φασισμός. Γνήσιος ιμπεριαλισμός μασκαρεμένος σε «συμφωνία», ερήμην των Ελλήνων.

Ό,τι Νατοϊκό γεράκι υπήρχε διαθέσιμο, επιστρατεύθηκε. Ό,τι Εόκικο ερπετό λούφαζε παραζαλισμένο, βγήκε στην επιφάνεια. Να περάσει η «συμφωνία». Του Κοτζιά με τον Δημητρόφ (άστε τις Πρέσπες ήσυχες). Ψυχολογικός πόλεμος, τετελεσμένα, απειλές, δωροδοκίες.

Μη συσχηματίζεσθε

Του Μόσχου Λαγκουβάρδου

Μη συσχηματίζεσθε τω αιώνι τούτω. Μη συσχηματίζεστε με τον κόσμο αυτόν. Λέει το Ευαγγέλιο. Να ζείτε σ' αυτόν τον κόσμο, αλλά να μην είστε από τα στοιχεία αυτού του κόσμου. Να μην αφήνετε να σας διαμορφώνει αυτός ο κόσμος. Να πάτε πιο πέρα. Για την ακρίβεια, να πάτε πιο ψηλά, στα ανώτερα, στα μη βλεπόμενα, στα πνευματικά.

Μη συσχηματίζεσθε, σημαίνει διακρίνετε τον εαυτό σας, γιατί αλλιώς, αν αφήσετε να σας διαμορφώσουν οι πειρασμοί θα σας καταβάλουν. Π.χ. το κάπνισμα ή το πιοτό: αυτοί που παγιδεύτηκαν στους δύο αυτούς πειρασμούς ταυτίζουν τον εαυτό τους με τα πάθη τους. Ο καπνιστής νομίζει ότι ο εαυτός του είναι το κάπνισμα ή o πότης νομίζει ότι ο εαυτός του είναι το πιοτό. Δεν μπορούν να ξαποστείλουν το κάπνισμα και το πιοτό από κει που ήρθαν, Δεν μπορούν να πουν "εσείς πεθάνατε για μας κι εμείς πεθάναμε για σας". Νομίζουν πως αν πεθάνουν τα πάθη τους θα πεθάνουν και οι ίδιοι.