Ο σύγχρονος κόσμος και η σχέση του προς τον άνθρωπο.

Τί συμφορά να ζούμε σε παρόμοιες μεταβατικές εποχές! Πολλά εκατομμύρια ανθρώπων υποφέρουν σε όλη τους τη ζωή. Όλη η ιστορία της ανθρωπότητας είναι εφιαλτική με αδιάκοπους αδελφοκτόνους πολέμους. Και μέχρι σήμερα -συγχωρήστε με για την έκφραση- η ανθρωπότητα παραμένει, όπως και προηγουμένως, άγρια και αιμοδιψής, βίαια και εγκληματική. Τα άγια λόγια, «οι πραείς κληρονομήσουσι την γην», αναμφίβολα θα πραγματοποιηθούν σε κάποια απροσδιόριστη ακόμη στιγμή, αλλά για την ώρα τρόμος και φρίκη. Η φρίκη αυτή αυξήθηκε στην εποχή μας, γιατί σε κάθε στιγμή ολόκληρη η Γη γνωρίζει λίγο πολύ όλα τα γεγονότα που είναι στη συντριπτική τους πλειοψηφία εγκληματικά και ζοφώδη.

Ωστόσο θα ελπίζουμε πέρα από κάθε ελπίδα ότι θα διευθετηθεί η συνάντησή μας πριν από το τέλος της εδώ παραμονής μας…

Τῇ Κυριακῇ τοῦ Τελώνου καί Φαρισαίου - Δοξαστικόν τῶν Αἴνων

Χωρίς ΤΟ αντάλλαγμα μην υπογράψετε

Γεώργιος Π. Μαλούχος

Στο «παρά ένα» της διαπραγμάτευσης που όντως θα κρίνει το μέλλον της Ελλάδας, πρέπει αμέσως να συνειδητοποιηθεί ότι η χώρα δεν είναι αδύναμη, στην έκταση τουλάχιστον που παρουσιάζεται. Αυτό οφείλουν να το αντιληφθούν όλοι. Δεν πρέπει να πάει να υπογράψει ούτε ως επαίτης, ούτε ως ηττημένη. Βρίσκεται σε πολύ δύσκολη θέση, αλλά σε επίσης πολύ δύσκολη θέση βρίσκονται και οι δανειστές της, που τρέμουν ακόμα τον κίνδυνο μιας ελληνικής κατάρρευσης και τις ενδεχόμενες επιπτώσεις του.

Ακόμα περισσότερο, οι Γερμανοί τρέμουν το ενδεχόμενο ελληνικής άρνησης του νέου συμφώνου. Ηδη η Ιρλανδία, προετοιμάζεται να το θέσει σε δημοψήφισμα, κάτι που ασφαλώς θα πράξουν και άλλες χώρες και που περίπου με μαθηματική βεβαιότητα οδηγεί το σύμφωνο σε προδιαγεγραμμένο θάνατο: όταν εξηγηθεί στους ευρωπαϊκούς λαούς ότι όλη αυτή η νέα φτώχεια θεσμοποιείται σε επίπεδο ευρωπαϊκού «Συντάγματος», τότε, πολύ δύσκολα θα περάσει. Και η Γερμανία θα βρεθεί μπροστά στην κατάρρευση των ηγεμονικών ελπίδων της: μπορεί να εκβιάζει κυβερνήσεις, αλλά είναι αδύνατον να εκβιάζει λαούς…

Ιδού το "Κόμμα Παπαδήμου" - Trilateral a la ελληνικά και ...λεφτά υπάρχουν!

Έντονες πολιτικές διεργασίες για την δημιουργία του «κόμματος της τρόϊκας» ή αλλιώς «κόμμα Παπαδήμου» συμβαίνουν στο παρασκήνιο, καθώς διαπιστώνεται ότι το ΠΑΣΟΚ, η κύρια πολιτική δύναμη που εκφράζει μέχρι σήμερα την απόλυτη νομιμοφροσύνη στην τρόϊκα και στους ξένους δανειστές έχει πλέον ολοκληρώσει την αποστολή του και πλέον … έχει μείνει ο σκελετός του άλλοτε κραταιού πολιτικού σχηματισμού που κυριαρχούσε στην πολιτική ζωή του τόπου.

Ήδη το πρόπλασμα του νέου κόμματος έχει σχηματοποιηθεί στην πολιτική κίνηση «Για την Ελλάδα τώρα!», η οποία δηλώνει ότι «ο σημερινός πρωθυπουργός θα πρέπει να στηριχθεί και να απαλλαγεί από τα πολιτικά βαρίδια που εμποδίζουν την επίτευξη των στόχων».

Για μιαν πνευματικήν επανάσταση

επιμελεία του
ΝΙΚΟΛΆΟΥ ΓΕΩΡ. ΚΑΤΣΟΎΛΗ
-φιλολόγου-

Ο λαός άμα κατάλαβε πως ήτανε πεσμένος, ταπεινωμένος, δυστυχισμένος εζήτησε αλλαγή. Τα ένστικτο της αυτοσυντήρησης τον σπρώχνει. Πρέπει να γίνη κάποια αλλαγή. Αλλαγή του τρόπου με τον οποίον τον ανέθρεψαν και τον εδίκασαν και τον εκυβέρνησαν και τον εφορολόγησαν και τον οργάνωσαν ως τώρα. Και επειδή το προχειρότερο και φανερώτερο και πιο χειροπιαστό στοιχείο του τρόπου αυτού, είναι τα πρόσωπα που τα τελευταία τούτα χρόνια τον εδιοίκησαν, εχτύπησεν ο λαός αυτούς, εναντίον τους εξέσπασεν ο δίκαιος θυμός του και επίμονα εζήτησε την αλλαγή τους. Εζήτησεν, επόθησεν, επικαλέσθηκε νέους ανθρώπους, νέους άντρες, νέους οδηγούς και κυβερνήτες και επαραδόθηκε σε εκείνους που εφανερώθησαν με πίστη κι αφοσίωση απεριόριστη.

Άλλο το κόμπλεξ και άλλο η ταπείνωση. Άλλο η μελαγχολία και άλλο η μετάνοια.

Μου έλεγε ο Γέροντας μια μέρα: «Ο χριστιανός πρέπει να αποφεύγει την αρρωστημένη θρησκευτικότητα: τόσο το αίσθημα ανωτερότητος για την αρετή του, όσο και το αίσθημα κατωτερότητος για την αμαρτωλότητά του. Άλλο πράγμα είναι το κόμπλεξ και άλλο η ταπείνωση∙ άλλο η μελαγχολία και άλλο η μετάνοια. Με επισκέφθηκε κάποτε ένας κοσμικός ψυχίατρος και μου κατηγόρησε τον Χριστιανισμό, διότι, όπως είπε, δημιουργεί ενοχές και μελαγχολία. Του απάντησα: Παραδέχομαι, ότι μερικοί χριστιανοί, από σφάλματα δικά τους ή άλλων, παγιδεύονται στην αρρώστια των ενοχών, αλλά κι εσύ πρέπει να παραδεχθείς, ότι οι κοσμικοί παγιδεύονται σε μια χειρότερη αρρώστια, την υπερηφάνεια. Και οι μεν θρησκευτικές ενοχές, κοντά στον Χριστό, φεύγουν με την μετάνοια και την εξομολόγηση, η υπερηφάνεια όμως των κοσμικών, που ζουν μακριά από τον Χριστό, δεν φεύγει.

Αντί για βιβλία… συσσίτια στα σχολεία

ΠΑΝΟΣ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΣ

Πήρε κάποιους μήνες, στους υπουργούς τους Αδιάβαστους, να παραδεχθούν/καταλάβουν, πως όντως λιποθυμούν μαθητές στα σχολεία από την πείνα..
Ρωτούσαν τα δικά τους τα παιδιά να μάθουν τι συμβαίνει, αλλά τους έλεγαν: «στο σοσιαλιστικό κολέγιο όλα καλά, μπαμπά..»

Τελικά πως το κατάλαβαν; Κάποια στιγμή τα αιτήματα για νοσηλεία, ήταν περισσότερα από αυτά για παιδεία.