Τα σέβη μας δωσιλογιώτατε!...

Οφείλουμε να ασχοληθούμε, έστω και μία φορά, μ' έναν Πήλιο Γούση "υπεράνω υποψίας"...
Τον άνθρωπο που τα τελευταία εννέα χρόνια προσωποποιεί τον θεσμό (σιγά τον θεσμό, όπως τον κατάντησε ο ιδρυτής του ΠαΣοΚ) του Προέδρου της (κάποιας) Δημοκρατίας!

Είναι ο άνθρωπος-συνοδοιπόρος του Μεγάλου Τυχοδιώκτη, αυτός που πάντα στήριξε και υπηρέτησε πιστά τον πασοκισμό...
...τα "σα εκ των σων" του βαθέως ΠαΣοΚ, ο άνθρωπος φαινόμενο, αφού στην ηλικία των 11 ετών εμφανίζεται, κατά τα λεγόμενά του, σαν αντάρτης στην Αντίσταση κατά των γερμανών...
...ο άνθρωπος που διετέλεσε επί σειρά πολλών ετών υφυπουργός και υπουργός Εξωτερικών, χωρίς να γνωρίζει γρί αγγλικά(!)...
...ο άνθρωπος που πρόθυμα και απρόκλητα εμφανίστηκε σαν "δανειστής" του αφεντικού του, προσπαθώντας να τον διασώσει από άλλο ένα μεγάλο του σκάνδαλο, αυτό της ροζ βίλλας της Εκάλης...
...ο άνθρωπος που από την αρχή μέχρι το τέλος της πολιτικής του καριέρας υπήρξε μία πειθήνια μαριονέτα της εξουσίας γενικότερα, και του "συστήματος ΠαΣοΚ" ειδικότερα.

Το ευρώ "απελευθερώνει"…

Όταν ακόμα και σήμερα οι Έλληνες με συντριπτικό ποσοστό 62% υπέρ και 35% κατά, επιθυμούν με πάθος να μείνουν στο ευρώ, τότε δεν πρέπει να μας παραξενεύει η σφοδρότητα της επίθεσης που δεχόμαστε από την κυβέρνηση και την τρόϊκα. Δεν έχει σημασία αν θέλουμε το ευρώ έπειτα από λογική σκέψη ή έπειτα από προπαγάνδα. Σημασία έχει πως το θέλουμε και αφού το θέλουμε, θα υποστούμε ό,τι θέλουν αυτοί που το ελέγχουν, αφού έτσι ελέγχουν κι εμάς..

Αυτό έδειξε το Ευρωβαρόμετρο του Νοεμβρίου 2013. Και θέλετε και το πιο ωραίο; Πιο πολύ θέλουν το ευρώ οι λαοί που είναι στο μνημόνιο (πλην της Κύπρου) ή έχουν τεθεί κάτω από περιοριστικά μέτρα. 62% υπέρ και 35% κατά στην Ελλάδα, 70% υπέρ και 20% κατά στην Ιρλανδία, 56% υπέρ και 37% κατά στην Ισπανία, 53% υπέρ και 36% κατά στην Ιταλία, 50% υπέρ και 42% κατά στην Πορτογαλία. Μόνο στην Κύπρο το 52% των ερωτηθέντων τάχθηκε εναντίον του ευρώ, με το 44% υπέρ. Και πάλι, είναι απορίας άξιο πάντως πως προκύπτει αυτό το 44%, όταν τους έχουν αρπάξει τις καταθέσεις!!!

Δούλος του φόβου, δούλος του θανάτου

Μπροστὰ στὸν θάνατο οἱ ἄνθρωποι εἶναι ἀδύναμοι σὰν τὰ κουνούπια, σὰν τὰ πετραδάκια.
Γιὰ ποιὸ πρᾶγμα καυχᾶσθε ὦ ἄνθρωποι;
Γιὰ τὸν πλοῦτο, τὴν ἐπιστήμη, τὴν φιλοσοφία καὶ τὴν κουλτούρα;
Ὅλα αὐτὰ εἶναι σκύβαλα - σὺ καὶ ἐγὼ δοῦλοι τοῦ θανάτου! Κάθε ἄνθρωπος εἶναι δοῦλος τοῦ φόβου, δοῦλος τοῦ θανάτου.

Μπορεῖ νὰ γίνει ἄνθρωπος σὲ αὐτὸ τὸν κόσμο μὲ χαρά;
Ὄχι δὲν μπορεῖ.
Ὁ ἄνθρωπος ποὺ θὰ ἀντικρίσει σοβαρὰ τὸν ἑαυτό του καὶ μὲ σοβαρότητα θὰ κοιτάξει τὸν θάνατο σὰν τὸν ἔσχατο σταθμὸ αὐτῆς τῆς ζωῆς, αὐτὸς ὁ ἄνθρωπος δὲν ἔχει χαρὰ σὲ αὐτὸ τὸν κόσμο, δὲν ὑπάρχει γι' αὐτὸν καμιὰ ἀπόλαυση ἐδῶ. Ὅλες οἱ ἀπολαύσεις εἶναι ἕνα ψέμα, ἐὰν ὁ θάνατος ἀποτελεῖ γιὰ μένα καὶ γιὰ σένα τὸν τελευταῖο σταθμὸ αὐτοῦ τοῦ κόσμου.

Καλά Χρωστούγεννα

Ουδέν κακόν αμιγές καλού. Τρίγωνα κάλαντα παίζουνε παντού. Ρούντολφ το ελαφάκι, ψητό με πιλαφάκι.

Πάρτε μπακαλοτέφτερο, ξύστε, σαλιώστε μολύβια και στιλό, κάντε πρόσθεση, αφαίρεση, πολλαπλασιασμό, διαίρεση, κουνήστε πέρα δώθε την κεφαλή σας να πάρει μπρος (αν δεν έχετε πιει καφέ) και ευφρανθείτε με τα χαρμόσυνα συμπεράσματα που θα προκύψουν από την απλή αριθμητική. Πρώτα απ' όλα τούτο: Πόσα λεφτά λέτε να έχει η μπάνκα η γκραικάνικη, η χιλιοτρυπημένη; Καλά υποθέσατε. Μηδέν εις το πηλήκιον, που έλεγε κι ο ΓΑΠ. Πόσα λεφτά είχε το παλαιόν καθεστώς για να εξαγοράζει χρόνο; Πάμπολλα. Οι μαΐστορες της περιόδου Παπανδρεϊστάν - Σημιτιστάν και μάλε βράσε γνώριζαν το πανάρχαιο ρητό για το στόμα του ανθρώπου που κλείνει ή με χρήμα ή με χώμα. Το χώμα το δουλέψανε αρκετά, εδώ που τα λέμε, αλλά κατά κύριο λόγο προτίμησαν να πασάρουν χρήμα. Οταν τρώνε δεν μιλάνε, που λέει (πάλι) ο πάνσοφος -πλην πιασμένος κορόιδο- λαός. Βάλτε στο ισοζύγιο της μνήμης σας δημόσια έργα, εξοπλιστικά, ευρωπακέτα, ολυμπιάδες, χρηματιστήρια, ψηφιοποιήσεις, ράγες, βαγόνια, Siemens, υποβρύχια, αεροπλάνα και παπόρια, και θα διαπιστώσετε ότι η φάμπρικα της εξαγοράς συνειδήσεων ήταν πολύ πιο εύκολη απ' όσο έδειχνε στους αμύητους.

Πολυτέλειες διακοπών

Η επιστήμη δεν έχει "σωστό" ή "λάθος". Έχει υποθέσεις, εικασίες, θεωρίες, που με λίγο ψάξιμο επιβεβαιώνονται, ή απορρίπτονται ή τροποποιούνται ώστε κάπως να ταιριάζουν με τις παρατηρήσεις πραγμάτων που προσπαθούμε να καταλάβουμε. Όταν οι παρατηρήσεις διαψεύδουν τις εικασίες, κάτι δεν έχει πάει καλά... Ή οι εικασίες ήταν λάθος, ή οι παρατηρήσεις είχαν ατέλειες, ή και τα δύο, ή και κάτι άλλο εντελώς άγνωστο.

Αυτό που μας διαφοροποιεί από τις ...αμοιβάδες είναι ότι ψάχνουμε. Αυτό που ήταν μυστήριο πριν 100 ή 1.000 χρόνια σήμερα μπορεί να είναι απλό και κατανοητό δεδομένο. Αυτό που σήμερα θεωρείται δεδομένο, αύριο μπορεί να έχει άλλη εξήγηση. Αυτή η φαινομενική αβεβαιότητα ή ασάφεια συχνά οδηγεί σε ....σκοταδισμό, αν και η προσπάθεια εξήγησης της αβεβαιότητας είναι αυτό που κάνει την επιστήμη, επιστήμη.

Η αλήθεια για τα Χριστούγεννα και η μυθοποίηση των Χριστουγέννων

Γεώργιος Μεταλληνός

Με την ενανθρώπηση και τη γέννησή Του ο Θεάνθρωπος Ιησούς Χριστός πραγματοποιεί το σκοπό της πλάσεως του ανθρώπου, την εμφάνιση του Θεανθρώπου στην Ιστορία. Την ένωση του κτιστού πλάσματος με τον Άκτιστο Πλάστη. Ο σκοπός της ενανθρωπήσεως είναι η θέωση του ανθρώπου. «Άνθρωπος γίνεται Θεός, ίνα Θεόν τον Αδάμ απεργάσηται» (τροπάριο Χριστουγέννων). «Αυτός ενηνθρώπησεν, ίνα ημείς θεοποιηθώμεν» (Μ. Αθανάσιος). «Άνθρωπος γαρ εγένετο ο Θεός και Θεός ο άνθρωπος» (Ι. Χρυσόστομος). Στη λογική ενός ηθικιστού ο όρος «θεοποιηθώμεν», που χρησιμοποιούν Πατέρες, όπως ο Μ. Αθανάσιος, είναι σκάνδαλο. Γι’ αυτό μιλούν για «ηθική θέωση». Διότι φοβούνται να δεχθούν ότι με τη θέωση μεταβάλλεται «κατά χάριν» αυτό που ο Τριαδικός Θεός είναι «κατά φύσιν» (άκτιστος, άναρχος, αθάνατος). Τα Χριστούγεννα είναι, γι’αυτό, άμεσα συνδεδεμένα και με τη Σταύρωση και την Ανάσταση, αλλά και την Ανάληψη και την Πεντηκοστή. Ο Χριστός-Θεάνθρωπος χαράζει το δρόμο, που καλείται να βαδίσει κάθε σωζόμενος άνθρωπος, ενούμενος μαζί Του.

Παρακμή

Μπαγιατίλα. Το μπουκάλι με το νερό ανάμεσα στα πόδια. Τα μεγαλεία των δύο σερβιτόρων ανά στέλεχος, περασμένα. Τα ρούχα του αρχηγού πιο τεντωμένα κι από τα νεύρα του. Ο εκτσογλανισμός τού «όποιος διαφωνεί με τον αρχηγό είναι ανόητος». Το ΠΑΣΟΚ δε ζει το τέλος εποχής του. Η εποχή του τελείωσε. Το ΠΑΣΟΚ υπάρχει ακόμη λόγω κεκτημένης ταχύτητας. Κι επειδή ο Βενιζέλος αρνείται την πραγματικότητα. Ότι δηλαδή θα του μείνει στα χέρια ένα κόμμα – σφραγίδα. Δεν τον ενοχλεί. Αρκεί να πάρει τη σφραγίδα στο σπίτι του όπως έκανε με τη λίστα Λαγκάρντ και τα έγγραφα από το Πεντάγωνο. Στο ανάκτορό του.