Εάν θέλετε να βάλετε φόρο άνθρακα, φορολογείστε τα αιολικά και τα φ/β. Αυξάνουν τις εκπομπές CO2

Αφού επιμένετε βάλτε λοιπόν φόρο άνθρακα, υπό μία όμως προϋπόθεση: ο φόρος αυτός πρέπει πρωτίστως να επιβαρύνει τα αιολικά και τα Φ/Β διότι αυτά:

Τα δανεικά δεν σβήνουν με δανεικά όσο και αν υποφέρουμε. Το χρέος θα μας αφανίσει.

Είναι μία απλή μαθηματική αλήθεια. Τα δανεικά δεν σβήνουν με νέα δανεικά. Κάθε νέα δανεικά, όχι μόνο διατηρούν το χρέος ακέραιο, αλλά το αυξάνουν και από πάνω κατά το επιτόκιο δανεισμού.

Για να μπορέσουμε να μειώσουμε αυτό το τεράστιο (σε σχέση με το ΑΕΠ) χρέος με φυσιολογικό τρόπο, θα πρέπει εμείς οι Έλληνες να κάνουμε τέτοια υπερπαραγωγή (όταν σήμερα δεν παράγουμε σχεδόν τίποτα) και με τέτοια διάρκεια, που όμοιά της δεν έχει γνωρίσει ποτέ η ανθρωπότητα.

Ζωή: Βρίσκεται πολύ μακριά από τη Θεωρία και την Πράξη της Αριστεράς…

Γράφαμε πριν από δυο μήνες στο άρθρο μας: «Το κυβερνητικό σκάφος κάνει νερά από την αρχή…»:
«Μια άλλη ιστορική πρωτοτυπία της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ είναι τούτη: Από την πρώτη μέρα της ζωής της εκδηλώνονται οι αντιφάσεις της οπορτουνιστικής της σύνθεσης και ετερογένειας…
… Όλα αυτά συμβαίνουν διότι το κυβερνητικό οικοδόμημα είναι σαθρό, δίχως έναν κεντρικό ιδεολογικό άξονα αποκρυστάλλωσης. Είναι ένα κυβερνητικό οικοδόμημα ΟΧΙ σύνθεσης, αλλά ΑΘΡΟΙΣΗΣ πολιτικών τεμαχίων: Δηλαδή άκρως καιροσκοπικό, συνακόλουθα τυχοδιωκτικό…

Από την αρχή αυτή η κυβερνητική πλαδαρότητα των «αθροιστικών συνόλων» εκκολάπτει και γιγαντώνει τα διαλυτικά στοιχεία: Τους κοινοβουλευτικούς (αστικούς) καιροσκοπισμούς, την αυτοπροβολή (άλλη κοινοβουλευτική ασθένεια), τις «προσωπικές πολιτικές», τις μωροφιλοδοξίες και άλλα νοσηρά τού εκλογικού ναρκισσισμού και κρετινισμού…».

Σύντροφοι, με το μαλακό οι ευαισθησίες

Το προεδρείο της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ, με ανακοίνωσή του, καταδίκασε ως «αήθη επίθεση» το ρεπορτάζ της ιστοσελίδας «Το Κουτί της Πανδώρας» με θέμα τον Γραμματέα της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του κόμματος, Χρήστο Μαντά, και τίτλο «Έχει ο ΣΥΡΙΖΑ Μπαλτάκο;».

Επειδή μερικοί χαρακτηρισμοί είναι υπερβολικοί, ας μου επιτραπεί να δώσω κάποια παραδείγματα για τα οποία το προεδρείο της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει τον χαρακτηρισμό άηθες, αλλά δεν το έκανε.

Άηθες είναι να ουρλιάζεις προεκλογικά για την ιδιωτικοποίηση του ΟΛΠ και την Cosco, ενώ μετεκλογικά εύχεσαι να αγοράσει η Cosco το 51% του ΟΛΠ παραχωρώντας δικαίωμα ψήφου 67%.

Λέγε πρώτος εσύ τα αμαρτήματά σου για να δικαιωθείς

Εμείς όμως όταν διαπράττουμε τα αμαρτήματα τολμάμε να τα διαπράττουμε κατά τρόπον αναίσχυντο και προκλητικό· όταν όμως πρόκειται να τα ομολογήσουμε, τότε ντρεπόμαστε και αποφεύγουμε, ενώ έπρεπε να κάνομε τούτο με μεγάλη προθυμία.

Διότι δεν είναι ντροπή το να κατηγορείς τα αμαρτήματα, αλλά δικαιοσύνη και αρετή· εάν δεν ήταν δικαιοσύνη και αρετή δεν θα έδινε γι” αυτήν ο Θεός αμοιβή.

Το ότι πράγματι έχει αμοιβές η εξομολόγηση, άκουσε τί λέγει· «Λέγε πρώτος εσύ τα αμαρτήματά σου για να δικαιωθείς». Ποιός ντρέπεται να πράξει κάτι από το οποίο θα γίνει δίκαιος; Ποιός ντρέπεται να ομολογήσει τα αμαρτήματα, για να απαλλάξει τον εαυτόν του από τα αμαρτήματα; Μήπως σε προτρέπει να τα ομολογήσεις για να σε τιμωρήσει; Όχι βέβαια για να τιμωρήσει, αλλά για να συγχωρήσει.

Αυτοί που λατρεύουν τις μούμιες ενοχλήθηκαν από τα λέιψανα των Αγίων!!!

ΜΟΥΜΙΑ ΤΟΥ ΛΕΝΙΝ

Σύνθημα στα τείχη Βαβυλώνος

«Το συμπόσιο του Βαλτάσαρ»,
από τον Ρέμπραντ. Χρονολογείται
στο 1635 και εκτίθεται στην Εθνική
Πινακοθήκη του Λονδίνου.

«'Οι πύλες του Καυκάσου είναι ανοιχτές', διακηρύσσει πανηγυρικά ο Γκαίμπελς στο Ραδιόφωνο του Κράτους στο Βερολίνο. [...] Το Ροστόφ ανακαταλαμβάνεται μετά από από μια τρομερή μάχη, που ήταν και η πρώτη μεγάλη ήττα του Τρίτου Ράιχ στην ξηρά. Ο Ρούνστεντ υποχωρεί κατά 80 χλμ. Για να φτιάξει το μέτωπο του χειμώνα. Απαλλάσσεται από τα καθήκοντά του. Ο Γκουντέριαν σχολιάζει: 'Διάβασα στο Ροστόφ την προειδοποίηση: Μανή, θεκέλ, φάρες, που είχε εμφανιστεί και στα τείχη της Βαβυλώνας'. Ο Ρούνστεντ παρατηρεί: 'Δεν ήξερα πως ο Γκουντέριαν ήταν τόσο καλλιεργημένος'».
Jean Marabini, «Η Καθημερινή Ζωή στο Βερολίνο την Εποχή του Χίτλερ», εκδόσεις Δ. Ν. Παπαδήμα, σελ. 168