Μακεδόνας για μία ημέρα

Θα’θελα να’μουν Μακεδόνας αυτές τις περίεργες ημέρες των διαβουλεύσεων και των αμφισβητήσεων. Θα’θελα να είχα την ατυχία να μου ακυρώνουν την ταυτότητα και να υπερασπίζομαι έναν Αλέξανδρο σαν να έδινε ακόμη μία μάχη, όχι στον Γρανικό, αλλά στον Αξιό ποταμό. Να’μουν για μία ημέρα «καρντάσι» και όχι απλός φίλος και ένας Μητροπάνος να τραγούδαγε για μένα. Να καυχιέμαι ότι μόνο για τον Βορρά έπαιξε ο Χατζηπαναγής και ο Κούδας, ενώ ο Γκάλης έβαλε ένα τρίποντο για την πάρτη μου, που τον αποθέωνα από την κερκίδα.

Να’χα την τύχη να ξυπνήσω στην ομίχλη της Καστοριάς και να γίνω σκηνικό του Αγγελόπουλου σε μία χιονισμένη Φλώρινα. Να’πινα μπύρα με το όνομα Βεργίνα στα Λαδάδικα και να’λεγα ότι αυτόν τον μπαξέ με τις μηλιές και τις ροδακινιές στην Βέροια, τον έχω από τον παππού μου. Να πικραθώ από το τσιγάρο και να στρίψω στην γωνία, στην πλατεία των Σερρών, για να φάω Ακανέ Λαιλιά από τον Ρούμπο.

Εκλογές για το ποιός θα συνομιλεί με τις Δυνάμεις Κατοχής

hellenicleaders.com

Μεταφράζω την τελευταία παράγραφο:

Σε αυτή την χαοτική κατάσταση, οι Έλληνες καλούνται να απαντήσουν σε ένα απίθανο ερώτημα. Η αίσθηση απονομιμοποίησης της εξουσίας και απόλυτης στέρησης δικαιώματος ψήφου του Ελληνικού λαού, μαζί με την αυξανόμενη πολυπλοκότητα του προβλήματος, ευνοεί μόνο όποιον μπορεί να προσφέρει πολύ ξεκάθαρα σενάρια. Δυστυχώς, τα μόνα τρία κόμματα που μπορούν να καρπωθούν το κύμα δυσαρέσκειας είναι η νέο-ναζιστική Χρυσή Αυγή, το απαρχαιωμένο ΚΚΕ και την δονκιχωτική νεοσύστατη ΛΑ.Ε. Δεν υπάρχει κανένα απολύτως σενάριο που να περιλαμβάνει αυτά τα κόμματα σε κυβέρνηση συνασπισμού, ωστόσο είναι πολύ ανησυχητικό ότι αυτά τα κόμματα μπορούν να βρεθούν με περισσότερες έδρες στην Ελληνική Βουλή.

Σκληρή αντιπαράθεση

Νταβάς Μπέης Vs Μικρού Αντρέα. Καλοί άνθρωποι και οι δύο, νοικοκυραίοι, μνημονιακοί. Σε νοιάζονται. Μας νοιάζονται. Ο ένας κάνει εκκαθαρίσεις στο αυτί και στη μύτη του με το νυχάκι του μικρού δαχτύλου. Ο άλλος έκανε εκκαθάριση στο κόμμα ΤΟΥ. Σαν να καθάριζε τη μύτη του από περιττούς συντρόφους.

Και οι σύντροφοι που ως κακάδια εκδιώχθηκαν, αντί να διατηρήσουν μία κάποια αξιοπρέπεια, αντί να επαναστατήσουν απέναντι στο Σύστημα που γεννά μνημόνια, έσπευσαν να το στηρίξουν φτιάχνοντας ένα ακόμη κόμμα όπως τα υπόλοιπα. Θυματοποιημένο, χωρίς να προτείνει κάτι ουσιαστικό ενώ το μόνο που δε μας είπε μέχρι τώρα είναι ότι διεκδικεί επιστροφή σε εθνικό νόμισμα με ταυτόχρονη παραμονή στην ευρωζώνη . Δυστυχώς, μ’ ένα θνησιγενές κάτι που θα εξαρτά την ύπαρξή του από την παρουσία του στη βουλή δείχνει η «ΛΑ.Ε. Συμμετοχών». Και με θυμώνει που καπηλεύεται το «ΟΧΙ» δίνοντας αύριο το δικαίωμα στον κάθε Κούλη του Μητσοτάκη να μας δείχνει το ποσοστό της ΛΑ.Ε. λέγοντάς μας: «Η βίαιη ωρίμανση της σκέψης του ελληνικού λαού έδειξε τα πραγματικά ποσοστά του ΟΧΙ».

Προεκλογικό ευθυμογράφημα: Από τα «μυξομάντιλα» στους «σφουγγοκωλάριους»

Δημήτρης Νατσιός, δάσκαλος - Κιλκίς

«Τι φωνάζεις και τους βρίζεις/αφού πας και τους ψηφίζεις»
Σύνθημα σε πανεπιστημιακό ντουβάρι

«...ανθυπνωτικόν φάρμακον εσκέφθην καγώ να μεταχειρισθώ κατά της απαθείας του Έλληνος αναγνώστου καταφεύγων ανά πάσαν σελίδα εις απροσδοκήτους παρεκβάσεις, ιδιοτρόπους παρομοιώσεις ή αλλοκότους λέξεων συγκρούσεις». (Εμμ. Ροΐδης). Ο πολύς Ροΐδης κατέφευγε, όπως γράφει, σε αλλόκοτες συνθέσεις λέξεων ή σπαρταριστές φράσεις, για να αφυπνίσει τους απαθείς Έλληνες. Σ’ αυτόν ανήκει εξάλλου η απαράμιλλη σε ευστοχία φράση «έκαστος τόπος έχει την πληγήν του... και η Ελλάς του Έλληνες».

Στα σχολεία δεν φτάνει μόνον ο αγιασμός, χρειάζεται και «νόμος 4000»

Γράφει ο Σπύρος Ριζόπουλος

Ανοίγουν σήμερα τα σχολεία και στην πρώτη γραμμή της επικαιρότητας είναι τα … κενά. Κάθε χρόνο τέτοια μέρα λέγονται και γράφονται τα ίδια και τα ίδια. Κι όσο ασχολούμαστε με τεχνικά θέματα ( κενά, διορισμοί, αποσπάσεις, ΦΠΑ στην ιδιωτική εκπαίδευση, κοκ) χάνουμε τη «μεγάλη εικόνα». Το μείζον δεν είναι τα κενά στα σχολεία. Το μείζον είναι ΤΟ κενό της παιδείας στην Ελλάδα.

Ό,τι εννοούμε λέγοντας Παιδεία, βρίσκεται σε κατάσταση πλήρους απορρύθμισης. Έχουμε σχολεία στα οποία οι μεν δάσκαλοι και καθηγητές κάνουν πως διδάσκουν, οι μαθητές κάνουν πως παρακολουθούν, τα πέντε – δέκα βασικά που πρέπει να μάθουν για τις Πανελλαδικές, τα μαθαίνουν οι μαθητές στα ιδιωτικά φροντιστήρια, μετά μπαίνουν στα πανεπιστήμια κι ο χαβαλές συνεχίζεται…

Η τεχνική των περικοπών

Εδώ βλέπουμε μεικτό κλιμάκιο από τα
υπουργεία Παιδείας, Πολιτισμού και
Οικονομικών, που σχεδιάζουν τη
Νέα Ελλάδα.

Πώς σου έκοψαν το εισόδημα στη μέση; Από πού νομίζεις ότι ξεκίνησαν; Από τον ίδιο σου τον νου

Τηλεόραση Σκάι, Τρίτη 08/09/2015. Σε εκπομπή για την Παιδεία ειπώθηκε το αμίμητο: «Εμείς τώρα. Εχουμε ήδη εγκριμένες 11.500 θέσεις από το ΕΣΠΑ. Είναι ήδη εγκριμένες!» Το λεκτικό πυρότουβλο που διαβάσατε με τη νέα δημοτικιά, τη μαλλιαρή τής αριστεράντζας δηλαδή, είναι... νομιμοποιημένο, τυπικά ορθό. Παρά ταύτα, βγάζει μάτι! Ετι δε, δεν το είπε η Αντζελα Δημητρίου, που από καιρού εις καιρόν μάς αιφνιδιάζει με τα εξωτικά ελληνικά της. Ούτε το εκτόξευσε μοντέλο σε πρωινάδικο.

Πατήρ της ιστορικής φράσεως είναι ο Δημήτρης Χασάπης, γενικός γραμματέας του υπουργείου Παιδείας! Του θρυλικού υπουργείου που έχει καταφέρει περισσότερα πλήγματα στον Ελληνισμό απ' όσα όλοι οι κατακτητές μαζί! Δυο τρεις υπουργοί αν ενώσουν τις δυνάμεις τους, μπορούν να κάνουν τον κάθε Αλάριχο να νιώθει πρωτάρης.

Συνοφρυωμένα φρύδια

Στο Νέο Τρίτο Πρόγραμμα, ολόιδιο το παλιό, κάποια συνομιλεί ακκιζόμενη με κάποιον, εκφέροντας, αργά αργά, συλλαβή τη συλλαβή, δέκα Χατζηνικολάου μαζί. Από λέξη σε λέξη πια, παύση αιώνων. Και το περιεχόμενο; «Ώστε ο σκοπός επετεύχθη…» λέει σε κάποιον συνθέτη, ονόματι Αλέξανδρο Χάχαλη, που ταξίδεψε νέος στην Αμερική, ακολουθεί παύαύαύση, «επετεύχθη…» επαναλαμβάνει, τώρα μεεεγαλύτερη παύαύαύση· «αλλά δεν ελυτρώθη» συνεχίζει με περισπούδαστο ύφος, αφήνοντας όμως τη φράση στον αέρα.

Λέει διάφορα ο συνθέτης, κατεβάζει διάφορους αρχαίους, δωδεκαθεϊστής διάβασα στο ίντερνετ πως είναι, δε βαριέσαι, κάποια στιγμή του ζητάει η παρουσιάστρια να μας φωτίσει με τις έρευνές του για την αρχαία ελληνική προφορά.