Ο δάσκαλος του Γένους Φώτης Κόντογλου

Δημήτρης Νατσιός, δάσκαλος - Κιλκίς

«Όποτε καθίσω και λογαριάσω τι γερό, τι ακατάλυτο έχω στην βιβλιοθήκη μου, τι θα μπορούσα να πιάσω σε μίαν ώρα ανάγκης και να στυλωθώ, πιάνω τον Κόντογλου…»
(Γιώργος Ιωάννου)

Στις 13 Ιουλίου του 1965 κλείνει για πάντα τα μάτια του ο Φώτης Κόντογλου, ο Δάσκαλος του Γένους, ο «αρχαίος» άνθρωπος της Ανατολής. Κατά το ξόδι του, ο τότε αρχιεπίσκοπος Αθηνών κυρός Χρυσόστομος, είπε μεταξύ άλλων: «Τοιούτον άνδρα προπέμπομεν σήμερον, αδελφοί, άνδρα, ο οποίος μπορεί να καταταγή, χωρίς υπερβολήν, μεταξύ των αγίων και ομολογητών της Πίστεως. Διότι οι ομολογηταί της Πίστεως αυτό ακριβώς έκαμνον, ό,τι έκαμνε και ο αείμνηστος Φώτιος. Εστάθη ευθυτενής, εστάθη γενναίος απέναντι των πολεμίων της Ορθοδόξου ημών Πίστεως και εγκατάλειψεν εις τον κόσμον αυτόν μίαν παράδοσιν, αλλά και γραπτόν λόγον, ίνα η νεωτέρα γενεά εκπαιδεύεται εις τα ελληνοχριστιανικά νάματα…».

Τα ωραία των ωραίων

Η πραγματικότητα έχει ξελαρυγγιαστεί να φωνάζει για την ποιότητα των κομμάτων κι εμείς δεν την ακούμε. Αυτό τουλάχιστον καμωνόμαστε...

Η ομορφότερη «τριπλέτα» νεοκλασικών κτιρίων στο κέντρο των Αθηνών είναι το Πανεπιστήμιο, η Ακαδημία και η Εθνική Βιβλιοθήκη. Επειδή μας κυβερνούν επί σειράν δεκαετιών άτομα που πρέπει να κουβαλάνε εντός τους άσβεστο τον έρωτα για τη νομαδική ζωή στη μακρινή Μογγολία ή στις άνυδρες ερήμους περιοχών με ακατάληπτα ονόματα, επιτρέπουν να καλύπτεται η ανοίκεια (για εκείνους) θέα των κομψών νεοκλασικών κτιρίων. Αφήνουν τους δικούς τους ανθρώπους να στήνουν γιούρτες, αντίσκηνα, πάγκους με λαθραία, καραγκιοζ-μπερντέδες και άλλες εγκαταστάσεις ενδεικτικές του πολιτισμού τους. Επίσης, επιτρέπουν (ή απροκάλυπτα ενθαρρύνουν) την αναγραφή συνθημάτων στους τοίχους και τον βανδαλισμό των αγαλμάτων που βρίσκονται στους περιβάλλοντες χώρους των προαναφερθέντων κτιρίων.

Θεωρία, πράξεως επίβασις

Του Μόσχου Λαγκουβάρδου

Η σκέψη αυτή κρύβει μεγάλη υποκρισία. Είναι σαν τη σκέψη του Κουτσούμπα, επειδή δεν έχουμε υπαρκτό σοσιαλισμό δεν αγωνιζόμαστε για το κοινωνικό κράτος μέχρι ο υπαρκτός σοσιαλισμός να γίνει πραγματικότητα ή σαν τη σκέψη του λεβίτη του Ευαγγελίου, που άφησε τον πληγωμένο και συνέχισε το δρόμο του, μια που ο κόσμος είναι γεμάτο πληγωμένους.

Αυτή είναι η θέση που υποστηρίζει στη Βιριδιάνα του ο Μπονουέλ. Δείχνει στο πρώτο πλάνο κάποιον που περιθάλπει ένα πληγωμένο σκύλο. Και κάποιον άλλον που σώζει μια μέλισσα απ΄ τον πνιγμό. Και στα άλλα πλάνα δείχνει τη ματαιότητα της σωτηρίας των πλασμάτων που κινδυνεύουν δίπλα μας. Δείχνει ότι αμέτρητες αισθανόμενες υπάρξεις μένουν αβοήθητες. Αφού λοιπόν δεν μπορώ να σώσω όλους τους πληγωμένους της γης, δεν σώζω και αυτόν που μπορώ.

Οι «αντι-μνημονιακοί» (Χ.Α., ΚΚΕ, ΛΑΕ, ΑΝΤΑΡΣΥΑ, ΕΠΑΜ, κλπ) αντί να μποϋκοτάρουν τις εκλογές...

...και να καλέσουν τον λαό του 62% στις πλατείες, πήραν μέρος στις εκλογές, όπου το ΟΧΙ έγινε ΝΑΙ, ώστε να νομιμοποιηθούν τα μνημόνια.

Πολιτική εξαπάτηση οι μνημονιακοί (Συριζα, ΝΔ, ΠαΣοΚ, κλπ). Πολιτική εξαπάτηση και οι «αντι-μνημονιακοί» (Χ.Α., ΚΚΕ, ΛΑΕ, ΑΝΤΑΡΣΥΑ, ΕΠΑΜ, κλπ).

Το εκλογικό σώμα, κάνοντας αυτό που πρέπει, σε απανωτές εκλογές ψηφίζει κόμματα που υπόσχονται

• απαλλαγή από την θηλιά των μνημονίων,
• τιμωρία των ενόχων για το έγκλημα της καταστροφής και
• επιστροφή στην ανάπτυξη.

Και, σε δημοψήφισμα, ώστε να μη μείνει κανείς που να κάνει οτι δεν καταλαβαίνει, με ένα αξεπέραστο 62% δίνει ρητή εντολή, ρητή εντολή, για το τι θέλει να γίνει. Δίνει ρητή εντολή στο πολιτικό σύστημα.

Μακεδόνας για μία ημέρα

Θα’θελα να’μουν Μακεδόνας αυτές τις περίεργες ημέρες των διαβουλεύσεων και των αμφισβητήσεων. Θα’θελα να είχα την ατυχία να μου ακυρώνουν την ταυτότητα και να υπερασπίζομαι έναν Αλέξανδρο σαν να έδινε ακόμη μία μάχη, όχι στον Γρανικό, αλλά στον Αξιό ποταμό. Να’μουν για μία ημέρα «καρντάσι» και όχι απλός φίλος και ένας Μητροπάνος να τραγούδαγε για μένα. Να καυχιέμαι ότι μόνο για τον Βορρά έπαιξε ο Χατζηπαναγής και ο Κούδας, ενώ ο Γκάλης έβαλε ένα τρίποντο για την πάρτη μου, που τον αποθέωνα από την κερκίδα.

Να’χα την τύχη να ξυπνήσω στην ομίχλη της Καστοριάς και να γίνω σκηνικό του Αγγελόπουλου σε μία χιονισμένη Φλώρινα. Να’πινα μπύρα με το όνομα Βεργίνα στα Λαδάδικα και να’λεγα ότι αυτόν τον μπαξέ με τις μηλιές και τις ροδακινιές στην Βέροια, τον έχω από τον παππού μου. Να πικραθώ από το τσιγάρο και να στρίψω στην γωνία, στην πλατεία των Σερρών, για να φάω Ακανέ Λαιλιά από τον Ρούμπο.

Εκλογές για το ποιός θα συνομιλεί με τις Δυνάμεις Κατοχής

hellenicleaders.com

Μεταφράζω την τελευταία παράγραφο:

Σε αυτή την χαοτική κατάσταση, οι Έλληνες καλούνται να απαντήσουν σε ένα απίθανο ερώτημα. Η αίσθηση απονομιμοποίησης της εξουσίας και απόλυτης στέρησης δικαιώματος ψήφου του Ελληνικού λαού, μαζί με την αυξανόμενη πολυπλοκότητα του προβλήματος, ευνοεί μόνο όποιον μπορεί να προσφέρει πολύ ξεκάθαρα σενάρια. Δυστυχώς, τα μόνα τρία κόμματα που μπορούν να καρπωθούν το κύμα δυσαρέσκειας είναι η νέο-ναζιστική Χρυσή Αυγή, το απαρχαιωμένο ΚΚΕ και την δονκιχωτική νεοσύστατη ΛΑ.Ε. Δεν υπάρχει κανένα απολύτως σενάριο που να περιλαμβάνει αυτά τα κόμματα σε κυβέρνηση συνασπισμού, ωστόσο είναι πολύ ανησυχητικό ότι αυτά τα κόμματα μπορούν να βρεθούν με περισσότερες έδρες στην Ελληνική Βουλή.

Σκληρή αντιπαράθεση

Νταβάς Μπέης Vs Μικρού Αντρέα. Καλοί άνθρωποι και οι δύο, νοικοκυραίοι, μνημονιακοί. Σε νοιάζονται. Μας νοιάζονται. Ο ένας κάνει εκκαθαρίσεις στο αυτί και στη μύτη του με το νυχάκι του μικρού δαχτύλου. Ο άλλος έκανε εκκαθάριση στο κόμμα ΤΟΥ. Σαν να καθάριζε τη μύτη του από περιττούς συντρόφους.

Και οι σύντροφοι που ως κακάδια εκδιώχθηκαν, αντί να διατηρήσουν μία κάποια αξιοπρέπεια, αντί να επαναστατήσουν απέναντι στο Σύστημα που γεννά μνημόνια, έσπευσαν να το στηρίξουν φτιάχνοντας ένα ακόμη κόμμα όπως τα υπόλοιπα. Θυματοποιημένο, χωρίς να προτείνει κάτι ουσιαστικό ενώ το μόνο που δε μας είπε μέχρι τώρα είναι ότι διεκδικεί επιστροφή σε εθνικό νόμισμα με ταυτόχρονη παραμονή στην ευρωζώνη . Δυστυχώς, μ’ ένα θνησιγενές κάτι που θα εξαρτά την ύπαρξή του από την παρουσία του στη βουλή δείχνει η «ΛΑ.Ε. Συμμετοχών». Και με θυμώνει που καπηλεύεται το «ΟΧΙ» δίνοντας αύριο το δικαίωμα στον κάθε Κούλη του Μητσοτάκη να μας δείχνει το ποσοστό της ΛΑ.Ε. λέγοντάς μας: «Η βίαιη ωρίμανση της σκέψης του ελληνικού λαού έδειξε τα πραγματικά ποσοστά του ΟΧΙ».