Ὑπουργός χωρίς αἰτία

Σήμερα θὰ ἐξηγηθεῖ ἕνα ἀπὸ τα δυσεπίλυτα αἰνίγματα τοῦ σύγχρονου πολιτικοῦ βίου: ἡ ὑπουργοποίηση του Φίλη! Το κράτος μας φαίνεται πίσω ἀλλὰ εἶναι μπροστά. Ό,τι συμβαίνει δηλαδὴ μὲ τοὺς δρομεῖς στὸν στίβο, ποὺ παίρνουν κεφάλι ἀπὸ ἐσένα, προηγοῦνται σχεδὸν ἕναν γύρο καὶ τους βλέπεις πίσω σου νὰ προσπαθοῦν νὰ σέ... ξαναπεράσουν. Ἀπόδειξη τούτου μία μόδα ποὺ ἔχει το κράτος μας ἀπὸ την σύστασὴ του, τώρα την ἀνακάλυψαν οἱ θαμῶνες του Facebook. Ἡ μόδα λέγεται «ἄνευ λόγου». Στὸ Facebook πολλοὶ διασκεδάζουν κοινοποιώντας εἰκόνες «γιὰ ἀπολύτως κανέναν λόγο». Δηλαδή, βλέπεις μία φωτογραφία κατσίκας ποὺ φέρει την ἐπιγραφὴ «κοινοποιῆστε αὐτὴ την κατσίκα χωρὶς νὰ ὑπάρχει λόγος». Ἄλλοι μοστράρουν φωτὸ ἀπὸ πατάτες ποὺ πρέπει νὰ κοινοποιηθοῦν γιὰ τό... τίποτα. Κάποιοι ἄλλοι γάτες καὶ μερικοὶ προτείνουν χοίρους γιὰ κοινοποίηση.

Θύματα τα θύματα, θύματα κι οι θύτες.

Λίγη ποίηση στην σκλάβα ζωή μας...

Κατά τύχη το blog ξαναβρήκε σ' ένα παλιό βιβλίο το πασίγνωστο ποίημα του Ι. Πολέμη ''Το κρυφό Σχολειό''.
Ανεξάρτητα αν περιγράφει ή όχι μιά πραγματικότητα, οι τελευταίοι δύο στίχοι της πρώτης στροφής οδήγησαν σε πολλές σκέψεις.
''..τρεμάμενο τα ονείρατα αναδεύει,
και γύρω τα σκλαβόπουλα μαζεύει..''

Εκείνα τα σκλαβόπουλα της τουρκοκρατίας, γεννημένα στην σκλαβιά, προσπαθούσαν να πάρουν μία ιδέα του τί είναι η ελευθερία μέσα από βιβλία, και από τα λόγια των (κι αυτών γεννημένων σκλάβων) δασκάλων τους.
Πάσχιζαν να αγαπήσουν και να λαχταρήσουν κάτι που ποτέ δεν γνώρισαν, μήπως και μιά μέρα ανακατεύοντας τα όνειρα ξεπεταχτεί από ΄κει η ελευθερία, σαν Φοίνικας, αναστημένος όχι μέσα από τις στάχτες του αλλά από το αίμα το δικό τους, το αίμα των σκλάβων.

Εθνικό ή διεθνικό;

Οι κοσμοπολίτες «αριστεροί» συγχέουν το διεθνισμό (όχι χωρίς ιδεολογική και πολιτική ιδιοτέλεια) με την κατηγορηματική άρνηση του εθνικού ζητήματος.

Οι πολιτικά αφελείς παρασύρονται από το κουδούνισμα των λέξεων και με μια θεοκρατική προσήλωση υποκλίνονται στη λέξη «διεθνισμός» αφορίζοντας το «σκιάχτρο» του «εθνικού».

Η τυπική αυτή αντιπαράθεση διεθνικού-εθνικού δεν βγάζει πουθενά. Και αν είναι να αποφασίσουμε πάνω σε μια τυπική αντιπαράθεση φράσεων όλοι οι αριστεροί είναι με το διεθνισμό. Για έναν επαναστάτη κομμουνιστή (που ασφαλώς γνωρίζει ότι ο σοσιαλισμός έχει διεθνή διάσταση και όχι εθνική) η τυπική αντιπαράθεση των ζητημάτων είναι μέγα πολιτικό λάθος. Οι επαναστάτες διεθνιστές και όχι οι κοσμοπολίτες διεθνιστές γνωρίζουν ότι ο διεθνισμός προϋποθέτει τη σχέση ανάμεσα σε διά-φορα έθνη και όχι την άρνηση της εθνικής ταυτότητας.

Οι ΑΠΕ είναι παγκόσμια απάτη.

econews.gr

Πληρώνονται χωρίς να εξοικονομούν καύσιμα (ή ...άνθρακα)

Δεν πειράζει που άργησαν κάτι ...χρόνια, αλλά το κατάλαβαν. Βασικά, το παραδέχτηκαν επίσημα οι Γερμανοί... Οι ΑΠΕ ακριβαίνουν το ρεύμα, κάνουν τον κόσμο άνω κάτω, φορολογούν τον καταναλωτή, κάνουν την συμβατική ηλεκτροπαραγωγή ασύμφορη (αλλά χωρίς να την υποκαθιστούν), ψήνουν τα δίκτυα, αλλά, είτε είστε αριστερός, είτε δεξιός, είτε οικολόγος, είτε πουλημένο τομάρι, οι ΑΠΕ δεν εξοικονομούν καύσιμα, ούτε μειώνουν εκπομπές CO2.

Πάντα υπάρχει ο φόβος,

πως η επόμενη ακηδεμόνευτη πολιτική εμφάνιση του λαού, μπορεί να σημάνει την εμφάνιση της αληθινής δημοκρατίας

Το 2011, στο τέλος Μαίου, οι πλατείες της Ελλάδας γέμισαν κόσμο. Λαό. Που ζητούσε:

• Πραγματική Δημοκρατία Τώρα
• Δεν Χρωστάμε, Δεν Πουλάμε, Δεν Πληρώνουμε
• Πάρτε το Μνημόνιο και Φύγετε από δώ.

Απλοί άνθρωποι που κατέβηκαν, πράγμα πρωτάκουστο και πρωτοφανές, χωρίς κομματικές και συνδικαλιστικές σημαίες. Λαός ακηδεμόνευτος. Χιλιάδες. Πολλές χιλιάδες. Κάθε μέρα και κάθε βράδι.

Η πτώση του Αδάμ;

Λαρισινά δοκίμια
Του Μ.Ε Λαγκουβάρδου

«Μακροθυμήσατε ουν, αδελφοί, έως της παρουσίας του Κυρίου.» (Ιακ. 5:7)

Οι θρησκείες είναι καλές, κατά την άποψη των ισχυρών της γης. Είναι καλύτερα να τους μαντρώνεις τους λαούς με τις θρησκείες, παρά να επιβάλλεσαι με τη βία. Έτσι σκέφτονται οι ισχυροί της γης και επείγονται να διδάσκεται στα σχολεία το μάθημα της θρησκειολογίας, στο οποίο μπαίνει και η Ορθοδοξία στο ίδιο «τσουβάλι». Δεν θέλουν την Ορθόδοξη Διδασκαλία, γιατί διδάσκει την ελευθερία από την καταπίεση και την εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο. Ο άνθρωπος είναι κατοικία του Αγίου Πνεύματος και απολαμβάνει τις πλούσιες δωρεές Του.

Τί συνέβη στον Αδάμ κατά την πτώση του και εκδιώχθηκε από τον Παράδεισο, αποξενώθηκε δηλαδή από όλες τις δωρεές του Αγίου Πνεύματος; Και πώς το ξέρουμε εμείς σήμερα; Το ξέρουμε από την δική μας εμπειρία, όταν ξεχνάμε το Θεό και βάζουμε στην καρδιά μας την υπερηφάνεια και την ιδιοτέλεια που την συνοδεύει. Η υπερηφάνεια αποξενώνει τον άνθρωπο από την χάρη του Θεού και διαταράσσει τον ρυθμό του κόσμου: «Από τότε που πενθώ/ το ξανθό και γαλανό /και ουράνιο φως μου/ μετεβλήθη εντός μου/ κι ο ρυθμός του κόσμου», θρηνεί ο ποιητής Γεώργιος Βιζυηνός. Όταν δείτε, γράφει η Αποκάλυψη, το βδέλυγμα της ερημώσεως να στέκεται σε τόπο που δεν του ανήκει, στρέψτε όλη σας την προσοχή, στο να διώξετε την υπερηφάνεια από την καρδιά σας. Αυτή είναι η Νηπτική Παράδοση της Ορθοδοξίας.