Γιατί ρε σεις κατηγορείτε τους βουλευτές μας; Εσείς θα τα κάνατε καλύτερα;

Δεν μπορούμε να καταλάβουμε γιατί τα βάζετε όλοι σας με τους «αθώους» βουλευτές μας, λες και φταίνε αυτοί που λένε «ΝΑΙ ΣΕ ΟΛΑ». Πολλοί μάλιστα πιστεύετε πως αν ψηφίσετε νέους πολιτικούς, θα αλλάξει η κατάσταση. Μετά διαψεύδεστε φυσικά οικτρά, όταν βλέπετε πως οι νεότεροι εκ των βουλευτών είναι και οι πιο φανατικοί υποστηρικτές του υπάρχοντος συστήματος και της εξαθλίωσης του λαού.

Φίλοι μας κάνετε σοβαρό λάθος. Δεν φταίνε στην πραγματικότητα οι βουλευτές και κυρίως οι νεότεροι εξ αυτών και όσο δεν θέλουμε αυτό να το καταλάβουμε, τόσο και δεν πρόκειται να εντοπίσουμε τον πραγματικά υπεύθυνο.

Συνέντευξη Σαμαρά: Μακάβριο ανέκδοτο…

Το ν’ ακούς τον ντελάλη της δωσίλογης, μιντιακής κακουργίας (Πρετεντέρης) να συζητά με τον πρωθυπουργό (το δωσίλογο διαχειριστή του 4ου Ράιχ) πρέπει να διαθέτεις στέρεο και υγιέστατο νευρικό σύστημα ή γιγάντια αποθέματα μαζοχισμού…

Εκτός και αν αυτό το ανυπόφορο και πληκτικό θέατρο το αντιμετωπίσεις σαν μαύρη κωμωδία, σαν «υλικό» κατασκευής ανεκδότων, όπως καταγράφονται από το λαϊκό χιούμορ ΕΔΩ.

Εμείς δεν αντέξαμε να παρακολουθήσουμε αυτό το μαύρο χιούμορ και αυτές τις «ριπές» των κακόγουστων ανεκδότων που έβγαιναν από τα δωσίλογα λαρύγγια των πρωταγωνιστών αυτού του ΚΙΤΣ του ακραίου πολιτικαντισμού, της ψευτιάς και του αβυσσαλέου εμπαιγμού της νοημοσύνης μας…

Δημοσιογραφία που ''σκοτώνει''...

Καλή Πατρίδα σύντροφοι!!!

Άρθρα επί άρθρων τις τελευταίες ώρες που καλούν σε επανάσταση, Διακαής ο πόθος όλων να αφυπνιστεί ο κοιμώμενος γίγαντας, ο ήρωας Έλληνας και να βγει στο δρόμο.
Τι τσιτάτα, τι λόγια μεγάλων ανδρών, τι στίχοι επαναστατικοί, έχουν γραφτεί δεν λέγεται. Παρ' όλα αυτά ο Έλληνας κοιμάται τον ύπνο του δικαίου.

Δεν έχει και τόση σημασία ότι οδηγούμαστε όλοι στο γκρεμό, ούτε ότι κάποιοι πήδηξαν ήδη.
Ποιος νοιάζεται για τον διπλανό του που βρέθηκε ξαφνικά στο δρόμο, για τους νεκρούς που μετράμε από αυτοκτονίες ή πολιτικές δολοφονίες.
Ποιος θα ανοίξει το σπίτι του να φιλοξενήσει τον φίλο, το συγγενή, τον άνθρωπο που αδυνατεί πλέον να ζήσει;

Η Ν. Ορλεάνη είναι εδώ

Όσοι έχετε διαβάσει το «Δόγμα του ΣΟΚ» θα θυμάστε το παράδειγμα της Ν. Ορλεάνης. Όταν επιτέλους επέτρεψαν στους κατοίκους της να επιστρέψουν μετά τις καταστροφές του τυφώνα Κατρίνα, εκείνοι βρήκαν ακόμη μεγαλύτερες καταστροφές που είχαν γίνει από ανθρώπους που εκπροσωπούσαν τη Σχολή του Σικάγου και εφάρμοζαν τις καταστροφικές θεωρίες του Φρίντμαν. Μεγαλύτερος τυφώνας αποδείχτηκε το «περισσότερο κέρδος».

Μέσα σε μόλις 19 μήνες όλο το σύστημα δημόσιας εκπαίδευσης στη Νέα Ορλεάνη είχε αντικατασταθεί από ιδιωτικά σχολεία. Είχαν απομείνει ελάχιστα δημόσια. Απολύθηκαν και οι 4.700 εκπαιδευτικοί στα δημόσια σχολεία, ενώ οι λίγοι, νεώτερης ηλικίας, που επαναπροσλήφθηκαν από τα σχολεία υπέγραψαν συμβόλαια με πολύ χαμηλότερες απολαβές. Το Κράτος «βοήθησε» μοιράζοντας κουπόνια στους γονείς, τα οποία αντιστοιχούσαν σε ένα μέρος των διδάκτρων. Τα υπόλοιπα χρήματα έπρεπε να τα πληρώσουν από την τσέπη τους. Όσοι είχαν. Οι υπόλοιποι θα έπρεπε να βρουν στα παιδιά τους κάποια άλλη «ασχολία» εφόσον δε θα πήγαιναν πλέον σχολείο.

Φθάνει, ας μην αρρωστήσουμε κι άλλο!

Του Μόσχου Εμμανουήλ Λαγκουβάρδου

Φθάνει, δεν είναι ανάγκη να αρρωστήσουμε κι άλλο. Ας δούμε πώς θα μπορέσουμε να θεραπευτούμε διώκτες και διωκόμενοι, γιατί είμαστε όλοι άρρωστοι και θεραπεία δεν βλέπουμε στο εγγύς μέλλον.

Και πρώτα από όλα να αναγνωρίσουμε ότι είμαστε άρρωστοι και ότι η κοινωνία μας ολόκληρη νοσεί μαζί μας. Ο κομματισμός διέλυσε την ενότητά μας. Οι σύλλογοι και οι ενώσεις δεν μπορούν να λάβουν καμία απόφαση, εξαιτίας των κομματικών, οι οποίοι νομίζουν ότι προσφέρουν υπηρεσία στα πολιτικά κόμματα, με το διαίρει και βασίλευε.

Όχι στην απόγνωση

Aν τ' αγνοείς αὐτά, ἀγαπημένε μου, μήν ἔρθεις σὲ ἀπόγνωση, μή πεῖς, ‘ἐγὼ αὐτὰ οὔτε τὰ ἔμαθα, οὔτε μπορῶ νὰ τὰ μάθω, οὔτε ποτὲ στὸ ὕψος τῆς γνώσης αὐτῆς, τῆς ὅρασης καὶ καθαρότητας θὰ μπορέσω νὰ φτάσω καὶ ν’ ἀνέβω’. Οὔτε πάλι νὰ πεῖς, ‘ἀφοῦ εἶναι ἀλήθεια, ὅτι ἂν κάποιος δὲν φτάσει, ἤδη ἀπὸ τώρα, νὰ ντυθεῖ τὸν Χριστὸ ὡς Θεό, νὰ δεῖ τὸν ἴδιο ὁλόκληρο καὶ νὰ τὸν ἔχει στὴν ψυχή του, στὴ Βασιλεία Του δὲν μπαίνει, τί μ’ ὠφελεῖ ν’ ἀγωνίζομαι ἔστω λίγο καὶ νὰ στεροῦμαι ἀπὸ τὴν ἀπόλαυση τῶν παρόντων;’ Καθόλου μὴ τὸ πεῖς, οὔτε ποὺ νὰ τὸ σκεφτεῖς, ἀλλ’ ἂν τὸ θέλεις ἄκου τὴ συμβουλή μου· μὲ τὴ βοήθεια τῆς Χάρης τοῦ πανάγιου Πνεύματος θὰ σοῦ πῶ τὴν ὁδὸ τῆς σωτηρίας.