Όταν αγαπήσεις το Χριστό, κάνεις κόπο

Όταν αγαπήσεις το Χριστό, κάνεις κόπο, αλλά ευλογημένο κόπο. Υποφέρεις, αλλά με χαρά. Κάνεις μετάνοιες, προσεύχεσαι, διότι αυτά είναι πόθος, θείος πόθος. Και πόνος και πόθος και έρωτας και λαχτάρα και αγαλλίαση και χαρά και αγάπη. Οι μετάνοιες, η αγρυπνία, η νηστεία είναι κόπος, που γίνεται για τον Αγαπημένο. Κόπος, για να ζεις τον Χριστό. Αλλ’ αυτός ο κόπος δε γίνεται αναγκαστικά, δεν αγανακτείς. Ό,τι κάνεις αγγάρια, δημιουργεί μεγάλο κακό και στο είναι σου και στην εργασία σου. Το σφίξιμο, το σπρώξιμο φέρνει αντίδραση. Ο κόπος για το Χριστό, ο πόθος ο αληθινός είναι Χριστού αγάπη, είναι θυσία, είναι ανάλυση. Αυτό ένιωθε και ο Δαβίδ: “Επιποθεί και εκλείπει η ψυχή μου εις τας αυλάς του Κυρίου”. Ποθεί με λαχτάρα και λιώνει η ψυχή μου απ’ την αγάπη του Θεού. Αυτό του Δαβίδ ταιριάζει με το στίχο του Βερίτη που μ’ αρέσει: “Συντροφιά με τον Χριστό λαχτάρησα να ζήσω,/ως να φθάσει κι η στερνή στιγμή να ξεψυχήσω”.

Με την κρίση καταρρέει και ο θεσμός της πολυκατοικίας.

Ο θεσμός της οριζόντιας ιδιοκτησίας (πολυκατοικία), ήταν έτσι κι αλλιώς προβληματικός ως θεσμός, καθόσον καθόρισε στην ουσία ένα κοινόβιο, με ιδιοκτησίες περιορισμένης ισχύος και στοίβαξε στις τσιμεντοπόλεις, μέσα σε ένα οικοδομικό γκέτο, ανθρώπινες υπάρξεις. Τώρα, μέσα στην οικονομική κρίση, βγαίνει σιγά σιγά στην επιφάνεια η ακαταλληλότητα του θεσμού.

Βασίστηκε πάνω στο ίδιο μοντέλο της αρχής της πλειοψηφίας και της αντιπροσώπευσης που βασίστηκε όλη η σύγχρονη αντιπροσωπευτική δημοκρατία. Η πλειοψηφία των ιδιοκτητών αποφασίζει για σοβαρά θέματα της πολυκατοικίας που προβλέπει ο κανονισμός της πολυκατοικίας (σε ορισμένα δε θέματα απαιτείται και ομοφωνία). Με τον τρόπο αυτό περιορίζεται σημαντικά η ίδια η ιδιοκτησία και η ελεύθερη διάθεσή της. Η πλειοψηφία επίσης αποφασίζει για την εκλογή διαχειριστή, ως αντιπροσώπου της συνιδιοκτησίας.

Ο αχάριστος είναι πάντα λυπημένος

Γέροντας Παΐσιος

- Γέροντα, γιατί πολλοί άνθρωποι, ενώ τα έχουν όλα, νιώθουν άγχος και στενοχώρια;

- Όταν βλέπετε έναν άνθρωπο να έχη μεγάλο άγχος, στενοχώρια και λύπη, ενώ τίποτε δεν του λείπει, να ξέρετε ότι του λείπει ο Θεός.

Όποιος τα έχει όλα, και υλικά αγαθά και υγεία, και, αντί να ευγνωμονή τον Θεό, έχει παράλογες απαιτήσεις και γκρινιάζει, είναι για την κόλαση με τα παπούτσια. Ο άνθρωπος, όταν έχη ευγνωμοσύνη, με όλα είναι ευχαριστημένος. Σκέφτεται τί του δίνει ο Θεός κάθε μέρα και χαίρεται τα πάντα. Όταν όμως είναι αχάριστος, με τίποτε δεν είναι ευχαριστημένος γκρινιάζει και βασανίζεται με όλα. Αν, ας πούμε, δεν εκτιμάη την λιακάδα και γκρινιάζει, έρχεται ο Βαρδάρης και τον παγώνει…; Δεν θέλει την λιακάδα θέλει το τουρτούρισμα που προκαλεί ο Βαρδάρης.

Κάποτε δίναμε άδειες περίπτερου σε ανάπηρους πολέμου.

Τώρα δίνουμε αιολικές άδειες σε λαμόγια.

Όχι, δεν το έχω κλείσει, ούτε έχω εξαφανιστεί, ούτε βαριέμαι. Απλά, το θέμα για μένα που παριστάνω τον ...σκεπτόμενο, έχει κλείσει. Τα αιολικά είναι μάπα αλλά υπάρχουν δυνάμεις που τα θέλουν (και εγώ θέλω τσάμπα λεφτά).

Δεν υποκαθιστούν συμβατική ηλεκτροπαραγωγή. Δεν γίνεται, το ξέραμε εκ των προτέρων, το εμπέδωσαν όσοι έβαλαν πολλά, και γράφτηκε κατά κόρον. Ο ΑΔΜΗΕ το είπε πολύ όμορφα: Για λόγους υπολογισμού επάρκειας ισχύος, τα λογίζει στο ...10% της ονομαστικής. 10% της ευγενείας, αλλά τιμή στο φουλ.

Δεν εξοικονομούν καύσιμα. Σίγουρα δεν εξοικονομούν κάρβουνο ή λιγνίτη, δεν μπορούν να συνυπάρξουν με κάρβουνο ή λιγνίτη. Μπορούν να συνυπάρξουν με αέριο, αλλά δεν είναι καθόλου προφανές ότι το εξοικονομούν. Το είπε επίσης όμορφα ο ΑΔΜΗΕ: Οι αποτελεσματικές μονάδες διπλού κύκλου δεν κάνουν για load following. Κάνουν όμως οι αναποτελεσματικές ανοικτού κύκλου. Χαχαχάχα! Θα σπαταλάμε αέριο για να λένε ότι έχουμε αιολικά.

Αξιοκρατία, διαφάνεια, ήθος!

Στην Ελλάδα η Siemens δεν λάδωνε πολιτικούς. Ποιος το λέει αυτό; Ο Χριστοφοράκος! Λάδι είδε μόνο σε βαφτίσια...

Φίλε αναγνώστη. Εχεις μικρές δυσκολίες στη χώνεψη; Μεγαλύτερες στην εύρεση φαγητού για να το χωνέψεις; Νιώθεις κατηφής, ανέμπνευστος, καντήφλας; Μήπως η αποχώρηση του Χάρη -κάνε μας μια χάρη, κάτσε κάτω από τα βάρη- Θεοχάρη σε αποκαρδίωσε; Φίλη αναγνώστρια. Επαθες κατάθλιψη περιμένοντας τον ανασχηματισμό; Αισθάνεσαι κουρασμένη από την ανεργία; Γκαντεμόσαυρα και άφραγκη; Ολα δείχνουν μάταια, μουντά και γκρίζα;

Μόνο στην Ελλαδα εχει γίνει τέτοιο έγκλημα.

Μια σκοτεινή συμμορία υπερχρέωσε την χώρα, αφού πήρε την εξουσία χωρίς εκλογες, ελέω παραίτησης του τότε πρωθυπουργού.

Η ίδια συμμορία εξελέγη “δημοκρατικά” ελέω θανάτου του Ανδρέα, που δεν πρόλαβε ποτέ να εκφωνήσει τον λόγο που θα τελείωνε τον Σημιτη.

Αυτη η συμμορία στην συνέχεια επανεξελέγη λαδώνοντας ΜΜ”Ε” και δημοσιογράφους, απο τα κλοπιμαία του χρηματιστηρίου το 2000. Στην συνέχεια, για 4 χρόνια έκανε ασύλληπτες θηριωδίες εις βάρος των Ελλήνων. Απο τα εξοπλιστικά, τα swaps, την ΟΝΕ, τους Ολυμπιακούς, την Χόχτιφ, το C4i, την Daimler, την Siemens, ατελείωτος ο κατάλογος. Όλα αυτα με κρυφό δανεισμό που “έσκασε” το 2009. Όπου πάλι, όλως τυχαίως, βρέθηκε στην εξουσία για να καλύψει τα ίχνη της. Στο μεσοδιάστημα, 300 δις Ευρώ έφυγαν με βαλίτσες στο εξωτερικό, πόσο μεγαλύτερο του συνολικού χρέους εαν γίνει αναγωγή σε σημερινές αξίες.

Τι δεν είπαν τα κόμματα

Σαράντος Ι. Καργάκος

Πέρα από το θέμα της Θράκης που θίξαμε στο προ­ηγούμενο άρθρο μας, υπήρξαν πολλές παραλείψεις κατά τις πρόσφατες εκλογικές αναμετρήσεις. Από τα κόμματα έλειψε η φαντασία και η ευαισθησία να επεξεργασθούν μια στοιχειώδη μεταρρύθμιση στη γραφειοκρατική ρου­τίνα και να χαράξουν μια ενιαία εθνική στρατηγική.

Κανείς δεν τόλμησε να διακηρύξει την ανάγκη για μια στροφή προς την παραγωγική εργασία όποιας μορφής. Δεν άκουσα σύνθημα για επιστροφή στη γη, στη θάλασσα (όχι για μπάνια), στα εργαστήρια. Τι παράγουμε δικό μας για ν’ αγοραστεί από τα 20 εκατομμύρια τουριστών; Τα «μπούμε­ρανγκ» της Αυστραλίας ή τα «τσολιαδάκια» που φτιάχνον­ται στην Κίνα; Τα περισσότερα είδη της υποτιθέμενης λαϊκής τέχνης είναι εισαγόμενα. Γιατί δεν κηρύσσεται σταυροφορία για νέες μορφές καλλιέργειας ή για την αξιο­ποίηση και επιτήδεια προβολή προϊόντων που παράγονται χωρίς φροντίδα, όπως τα χαρούπια και τα φραγκόσυκα;