Η τιμωρία των «αριστερών» ανδρεικέλων πλησιάζει…

Η Πολιτική είναι σκληρή και εκδικείται όσους την περιφρονούν…

Τα «αριστερά» ανδρείκελα των νέων αποικιοκρατών περιφρόνησαν την Πολιτική με μοχθηρή αυθάδεια: Και εδώ ξεπέρασαν τους προγενέστερους κυβερνητικούς δούλους του 4ου Ράιχ…

Πίστεψαν οι μικρομέγαλοι, νεόπλουτοι αλαζόνες ότι, επειδή η Ιστορία τους απογείωσε (από το 3% στην κυβέρνηση), νομιμοποιούνται να συμπεριφερθούν χλευαστικά απέναντι στην Ιστορία και την Πολιτική…

Πίστεψαν οι επαρμένοι της εξουσιαστικής βλακείας ότι μπορούν, πουλώντας ασυστόλως και αφηνιασμένα ψέματα, βρυχηθμούς ανοησίας και τρέλα, να ξεγελάσουν την Πολιτική και την Ιστορία, συνακόλουθα και τα σφαγιασθέντα θύματά τους: Τους εργαζόμενους, τα λαϊκά στρώματα γενικά και την κοινωνία ολόκληρη…

Η σιωπή είναι η γλώσσα των τελείων

Του Μόσχου Λαγκουβάρδου

Ποιοί είναι οι τέλειοι; Τέλειος δεν είναι κανένας. Τέλειος είναι μόνο ο Θεός. Ε, τότε ποιοί είναι οι τέλειοι;

Τέλειοι είναι αυτοί που έφτασαν στο τέλος του δρόμου. Οι δημιουργοί της γλώσσας, ευτυχώς, προσέβλεπαν στο ανώτερο, στο πνευματικό. Τέλειος οπωσδήποτε δεν είναι κάποιος βρίσκεται στη σκάλα του κακού.

Ο Απόστολος Παύλος γράφει για τον εαυτό του: στη δεύτερη επιστολή του προς τον Τιμόθεο: "Συ δε νήφε εν πάσι. κακοπάθησον, έργον ποίησον ευαγγελιστού, την διακονίαν σου πληροφόρησον. εγώ γαρ σπένδομαι, και ο καιρός της εμής αναλύσεως εφέστηκε. τον αγώνα τον καλό ηγώνισμαι, τον δρόμον τετέλεκα, την πίστιν τετήρηκα. λοιπόν απόκειταί μοι ο της δικαιοσύνης στέφανος, ον αποδώσει μοι ο Κύριος εν εκείνη τη ημέρα, ο δίκιος κριτής, ου μόνον εμοί, αλλά και πάσι της ηγαπηκόσι την επιφάνειαν αυτού".

Πολιτισμική παγκοσμιοποίηση εντός των τειχών

Πως χάνεται το μέτρο από την υπερβολική προβολή της εκκλησιαστικής ζωής σε ψηφιακά μέσα

Του Μ.Γ. Βαρβούνη, καθηγητή Λαογραφίας του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης

Είναι συχνή η αναφορά ιεροκηρύκων και κληρικών στην παγκοσμιοποίηση, και μάλιστα στην πολιτισμική της διάσταση, την οποία αποκηρύσσουν ως ουσιαστικό τρόπο βίαιης και καταστρεπτικής ομογενοποίησης των επιμέρους τοπικών και εθνικών παραδόσεων, αλλά και των εθνικών χαρακτηριστικών και στερεοτύπων. Σπανίως, όμως, οι ομιλητές συνειδητοποιούν ότι, πέρα από τη διεθνή, υπάρχει και μια μορφή εσωτερικής παγκοσμιοποίησης, η οποία παίρνει συνήθως τη μορφή της ομογενοποίησης ηθών, εθίμων και τελετουργικών εκδηλώσεων.

Οι μύθοι γύρω από την πολύτεκνη οικογένεια

Δήμητρα Αγγελίδου

Όταν είσαι παιδί προερχόμενη από οικογένεια πολύτεκνη, δηλαδή αποτελούμενη από 4 παιδιά και πάνω έχεις σίγουρα βιώσει το βλέμμα του οίκτου και της συμπόνιας από όποιον το μαθαίνει στον κοινωνικό σου περίγυρο. Είσαι το επίκεντρο της προσοχής, το κάτι διαφορετικό ξαφνικά που αποτελεί εξαίρεση και προκαλεί θαυμασμό στην καλύτερη περίπτωση. Ως παιδί πολύτεκνης οικογένειας κι εγώ θεωρώ δικαίωμα και υποχρέωση μου μετά από είκοσι τρία χρόνια να βάλω το λιθαράκι μου στην απενοχοποίησή της και στην ανάδειξη των θετικών της!

Μύθος Νο1: Αν έχεις μεγαλώσει σε πολύτεκνη οικογένεια θα κάνεις κι εσύ πολλά παιδιά.

Έβρεξε ροκ στην στράτα μου...

Τώρα γιατί όλο αυτό με την "μουσική επιμελήτρια"(!) που προσέλαβε ο ΟΑΣΑ ώστε να ορίζει την μουσική που θ' ακούγεται στα λεωφορεία μας φαίνεται εντελώς γελοίο, θα το έλεγε κανείς και κάπως περίεργο.

Κανονικά θα έπρεπε να χαιρόμαστε που θα μεταφερόμαστε με "επιμελημένη" μουσική στις δουλειές μας και όπου αλλού.
Άλλωστε έχουν γίνει κι επιστημονικά πειράματα, κι έχει αποδειχτεί πως όταν βάζεις μουσική στα ζώα που πρόκειται να σφαχτούν, το κρέας τους γίνεται πιό μαλακό και νόστιμο. Τους φεύγει, λέει, το άγχος.

Όλους εμάς ενώνει ο παράς

Οι καλύτερες κωμωδίες του πλανήτη αυτή την περίοδο παίζονται σε αίθουσες των Αθηνών και της Ουάσινγκτον. Μην τις χάσετε!

Ολοκληρώθηκε το δεύτερο Συνέδριο της δεύτερης μετάλλαξης της πασοκάρας (αφού η πρώτη ήταν η συγκυβέρνηση Σαμαρά - Βενιζέλου) και οι ειδικοί ακόμα ταξινομούν εντυπωσιασμένοι τα αποτελέσματα. Η ορθή ανάλυσή τους και παρουσίασή τους σε επιστημονικό συνέδριο μπορεί να οδηγήσει ακόμα και σε Νόμπελ (όχι λογοτεχνίας, αυτό το καβάντζωσε ο Ντίλαν).

Τί έχεις παππού, πονάς;

Είναι αλήθεια πέρα για πέρα, πως, όπως οι λόγοι του διδάσκαλου οσίου Εφραίμ απώτερο σκοπό έχουν να φέρουν τον άνθρωπο σε καλή πνευματική κατάσταση, που θα τον οδηγήση στην μετάνοια, αυτό επιδιώκουν και οι ακολουθίες της Μεγάλης Τεσσαρακοστής (τα τροπάρια, τα ιδιόμελα, οι κανόνες, οι αναγνώσεις, τα πολλά σταυροκοπήματα, οι άπειρες μετάνοιες ).

Σκοπό έχουν να σπάσουν το εγώ, να κάμψουν τον αγέρωχο νου, ώστε οι πιστοί να σταθούν σεβίζοντες ενώπιον του Θεού, ζητώντας συγγνώμη των πεπραγμένων.

Το σκύψιμο της κεφαλής και πολύ περισσότερο την κάμψη των γονάτων την φοβούνται μόνον οι ετερόδοξοι, γιατί είναι αιρετικοί και ο όσιος Ιωάννης ο Σιναϊτης λέγει ότι είναι αδύνατον να βρεθή ταπείνωση σε αιρετικό.