Με ενοχλεί...

Με ενοχλεί που η ζωή συνεχίζεται σαν να μη συμβαίνει τίποτα...
Ο κόσμος βγαίνει, ψωνίζει ό,τι μπορεί να ψωνίσει στο σούπερ μάρκετ, χαζογελάει, κουτσομπολεύει, πίνει και κανένα καφεδάκι στον ήλιο, πηγαίνει κανά σινεμαδάκι, Σάββατο βράδυ κανά ποτάκι, όλα από λίγο, μίζερα και τσιφούτικα, αλλά στρωτά.
Σαν να μη συμβαίνει τίποτα...
Ή, σαν να συνήθισε...

Μ' ενοχλεί που βλέπω το βράδυ τηλεοράσεις αναμμένες να βλέπουν Μεγκάλο και Ουράνιο κανάλι. Τον εχθρό στα σπίτια μας;
Μ' ενοχλεί που ακούω να συζητάνε για το τάδε ή το άλλο σίριαλ, για τα μεσημεριανάδικα, για το ποιός αδικήθηκε απ' τους τηλεκυνηγούς ταλέντων.
Μ' ενοχλεί που κάθονται ν' ακούσουν έστω και την φωνή του Περδεντέρη, να δουν την σιχαμένη φάτσα του...

Τιμωρία σκληροτέρα της αστοργίας και του μονήρους βίου...

«…Πάσαν σημαντικήν κάκωσιν δύναται η φύσις να υπομείνει : την πείναν, το ψύχος, την οδύνην και την ένδειαν. Αλλ’ η ένδεια της καρδίας, ω, αυτή μαραίνει το σώμα και την ψυχήν. Επί της γης δεν δύναται να υπάρξει τιμωρία σκληροτέρα της αστοργίας και του μονήρους βίου…»

Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης

Ελευθερία και δουλεία

Του Μόσχου Εμμανουήλ Λαγκουβάρδου

Πολλοί έχουν την εντύπωση ότι ελευθερία είναι η απουσία υποχρεωτικών κανόνων. Γι' αυτό μισούν τους υποχρεωτικούς κανόνες και αναζητούν τον τρόπο να τους αποφεύγουν, για να είναι δήθεν ελεύθεροι.

Αλλά, δεν είναι ευτυχισμένοι με αυτού του είδους την "ελευθερία" και ελευθερία χωρίς ευτυχία δεν είναι ελευθερία. Ο πραγματικά ελεύθερος είναι ευτυχισμένος. "Το δε ευδαίμον, το ελεύθερον". Ο Περικλής θεωρούσε ευτυχία, το να είσαι ελεύθερος.

Βέβαια με τα παιδιά τους που τους μιμούνται κι αποφεύγουν να τηρούν τους υποχρεωτικούς κανόνες, μπερδεύονται. Θέλουν τα παιδιά τους να κάνουν υπακοή. Αλλά ποιον θα μοιάσουν τα παιδιά τους στην υπακοή; Δεν θα μοιάσουν τους ίδιους;

Εσφαλμένη και κακή είναι η ύπαρξή σας.

Οι ψευτοσοσιαλιστές ξαναχτύπησαν. Ανάμεσα στις πομφόλυγες των ψευτοαριστερών (... ρατσισμός, μπλα, ξενοφοβία, μπλα-μπλα, Χρυσή Αυγή μπλα-μπλα-μπλα ...) για την απόφαση του ΣτΕ που απλώς επισημαίνει το από το Σύνταγμα αυτονόητο (ψήφος δικαίωμα μόνο των Ελλήνων), δύο βαρύγδουπες δηλώσεις ψευτοσοσιαλιστών:
Βενιζέλος: εσφαλμένη η απόφαση.
Ραγκούσης: κακή η απόφαση.

Κι εκείνη η χιλιοπιπιλημένη καραμέλα «δεν σχολιάζουμε τις αποφάσεις της Δικαιοσύνης» τι έγινε ρε συντρόφια; Την ξεχάσατε; Εμ βέβαια, αυτές οι υποκριτικές χαριτωμενιές δίνανε και παίρνανε όταν όλα έβαιναν καλώς. Τώρα όλα βαίνουν κακώς για σας και την παρέα σας, οπότε καταφεύγετε σε βία (λεκτική και όχι μόνο).

Η ατομική ιδιοκτησία προστατεύεται μόνο όταν υπάρχει εθνική κυριαρχία.

Μην κοροϊδευόμαστε. Το ατομικό δικαίωμα της ιδιοκτησίας σε κάθε κράτος, ρυθμίζεται από το δίκαιο του αντίστοιχου κράτους, που απορρέει από την εθνική του κυριαρχία.

Όταν για παράδειγμα ένα κράτος χάνει την εθνική του κυριαρχία, επειδή νικήθηκε σε πόλεμο και κατακτάται από τον νικητή, δηλαδή βρίσκεται υπό κατοχή, τότε ισχύει το δίκαιο που επιβάλει ο νικητής. Μπορεί κανείς σκλάβος να ισχυριστεί πλέον σε ένα καταλυμένο κράτος ότι έχει ατομική ιδιοκτησία; Με ποιο δίκαιο άραγε, όταν το δίκαιο που ρυθμίζει την ιδιοκτησία έχει καταλυθεί και ισχύει πλέον το δίκαιο των δυνάμεων κατοχής; Το ίδιο ισχύει σε κάθε περίπτωση απώλειας της εθνικής κυριαρχίας.

Τα παιχνίδια αναπαλαίωσης της Δεξιάς

Μπορεί και ο πλέον αδαής να αντιληφτεί το τι θα επακολουθήσει στη ΝΔ μετά τη συντριβή της στις εκλογές (ευρω-εκλογές, Δημοτικές).
Η αποσύνθεσή της είναι τέτοια που βυθίζει το καράβι και πριν από τις εκλογές: Ο Σαμαράς αμφισβητείται ανοικτά από πλήθος στασιαστών…
Μετά την ανταρσία του Τζιτζικώστα ο οποίος θα κατεβεί ως υποψήφιος στην περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας κόντρα στις επιλογές Σαμαρά, τώρα έχουμε μία ακόμα βροντώδη ανταρσία: Του Νικήτα Κακλαμάνη.

Αρνείται και αυτός την επιλογή Σπηλιωτόπουλου (επιλογή της ΝΔ) και γνωστοποίησε την ανεξάρτητη κάθοδό του για τη δημαρχία της Αθήνας.

Τότε «πουλούσαν» τον εαυτό τους για την πατρίδα, τώρα την πουλούν

Γράφει ο Δημήτριος Νατσιός, Δάσκαλος

Στα «Άπαντα περί Κολοκοτρωναίων», (εκδ. ΙΔΕΒ), περιέχεται και ο περίφημος λόγος του θρυλικού Γέρου του Μοριά στην Πνύκα. Δεν θα αναφερθώ στον περίφημο λόγο του στρατηγού, παρακαταθήκη στο Γένος. (Τον οποίο φρόντισαν τα σαϊνια του πρώην Παιδαγωγικού Ινστιτούτου να λογοκρίνουν. Στο απόσπασμα που περιέχεται στο βιβλίο «Γλώσσας» Στ’ Δημοτικού, β’ τεύχος, σελ. 105, αφαιρέθηκε το σημείο, στο οποίο ο Κολοκοτρώνης περιγράφει τα δεινά της Τουρκοκρατίας: «Και ύστερα ήλθαν οι Μουσουλμάνοι και έκαμαν ό,τι μπορούσαν διά να αλλάξει ο λαός την πίστιν του. Έκοψαν γλώσσες εις πολλούς ανθρώπους, αλλ’ εστάθη αδύνατο να το κατορθώσουν. Τον ένα έκοπταν, ο άλλος τον σταυρόν τον έκαμε...»).