Η Κυριακή του Πάσχα

«Αύτη η κλητή και αγία ημέρα, η μία των Σαββάτων, η βασιλίς και κυρία, εορτή εορτών και πανήγυρις εστί πανηγύρεων!…» ψάλλουμε στην ογδόη ωδή του πασχαλιάτικου Όρθρου.

Η Κυριακή του Πάσχα ονομάζεται «πανήγυρις πανηγύρεων». Θα ήταν θεολογικά ανακριβές να πούμε ότι το Πάσχα είναι, κατά τρόπο απόλυτο, η μεγαλύτερη από τις γιορτές της Χριστιανοσύνης. Είναι βέβαια σπουδαιότερη από τα Χριστούγεννα ή τα Θεοφάνεια, δεν μπορούμε όμως να πούμε ότι η Πεντηκοστή είναι λιγότερο σημαντική από την Ανάσταση. Ωστόσο οι Πασχάλιες πανηγύρεις -και εδώ πρέπει στην Κυριακή του Πάσχα να συνδέσουμε και τη Μεγάλη Πέμπτη και την Μεγάλη Παρασκευή- δίνουν στο Μυστήριο των Χριστουγέννων το πλήρωμα του περιεχομένου τους και αποτελούν το αναγκαίο προοίμιο της Πεντηκοστής. Το Πάσχα είναι λοιπόν το κέντρο, η καρδιά και ο πυρήνας του εκκλησιαστικού έτους. Από την ημερομηνία αυτή εξαρτάται όλος ο λειτουργικός κύκλος, επειδή από αυτή καθορίζονται όλες οι κινητές γιορτές του ημερολογίου.

Οι εικόνες της Ανάστασης στην Ορθόδοξη Βυζαντινή Αγιογραφία

 

Η γιορτή της Ανάστασης του Χριστού είναι η σημαντικότερη, η λαμπρότερη, η πιο χαρούμενη μέρα μέσα στον εορταστικό κύκλο της Χριστιανοσύνης.

Μέγα Σάββατο: Ο Νικητής του θανάτου

Αγίου Ιωάννη του Χρυσοστόμου

Σήμερα λοιπόν ο Κύριός μας περιοδεύει στον Άδη. Σήμερα συνέτριψε τις χάλκινες πύλες και τους σιδερένιους μοχλούς του. Πρόσεξε την ακριβολογία. Δεν είπε, άνοιξε τις πύλες, αλλά «συνέτριψε τις χάλκινες πύλες», για να αχρηστεύσει το δεσμωτήριο. Δεν αφαίρεσε τους μοχλούς, αλλά τους συνέτριψε, για να αχρηστεύσει τη φυλακή. Όπου βέβαια δεν υπάρχει ούτε μοχλός ούτε θύρα, και αν κάποιος εισέλθει, δεν εμποδίζεται να εξέλθει. Όταν λοιπόν συντρίψει ο Χριστός, ποιος θα μπορέσει να διορθώσει;

Οι βασιλείς όταν πρόκειται να αφήσουν ελεύθερους τους φυλακισμένους, δεν κάνουν αυτό που έκανε ο Χριστός, αλλά δίνουν διαταγές και αφήνουν στη θέση τους και τις πόρτες και τους φύλακες, δείχνοντας μ’ αυτό πως θα χρειαστεί να μπουν πάλι εκεί μέσα ή εκείνοι που αποφυλακίστηκαν ή κάποιοι άλλοι στη θέση τους.

Δος μοι τούτον τον ξένον

Ψάλλει ο δρ Γιώργος Κωνσταντίνου

Οι της NASA απορρίπτουν απόψεις της NASA περί Ανθρωπογενούς Θερμοκηπίου

Πολλά από τα στοιχεία που καταρρίπτουν τα περί φαινομένου του θερμοκηπίου (ή τις καταστροφολογίες με τους πάγους) είναι από δορυφόρους της NASA (συμπεριλαμβανομένων και των δεδομένων που χρησιμοποίησαν οι Lindzen και Choi.

Αν και δεν παρακολουθώ τι λέει επισήμως η NASA, φαίνεται ότι κατά καιρούς κάνει δηλώσεις σαν να συμφωνεί με το Φαινόμενο του Θερμοκηπίου και το Ανθρωπογενές του.

Για τις πέντε πληγές του Χριστού

Η Σταύρωση του Χριστού (πίνακας του Matthias Grunewald)

Αγίου Νικόλαου Βελιμίροβιτς

Εκκλησιαστικός εκσυγχρονισμός

Του Μόσχου Εμμανουήλ Λαγκουβάρδου

Ο άνθρωπος ως εικόνα του Θεού είναι πάντα άξιος σεβασμού. Αλίμονο σε κείνον, λέει το Ευαγγέλιο, που σκανδαλίζει τον άνθρωπο που βρίσκεται σε αδύνατη θέση. Καλύτερα να βάλει μια μηλική πέτρα στο λαιμό του και να πνιγεί, παρά να σκανδαλίσει κάποιον άνθρωπο που βρίσκεται σε αδύνατη θέση.

Η εκλογίκευση της μυστηριακής ζωής της Εκκλησίας μοιάζει με τα πειράματα των ναζί σε ανθρώπους. Η μέθοδός τους ονομάστηκε “το αυγό του φιδιού”. Το χαρακτηριστικό του αυγού του φιδιού είναι ότι τα νεογνά καλύπτονται από μια λεπτή, διαφανή μεμβράνη, η οποία επιτρέπει να βλέπει κανείς στο εσωτερικό του. Παρόμοια ο εκκλησιαστικός εκσυγχρονισμός καταργεί την απόσταση ανάμεσα στο οικείο και στο μυστικό, στο λογικό και στο υπέρλογο.

Κάποιος είπε, “αν θέλεις να χάσεις την πίστη σου, πιάσε φιλία μ΄ έναν ιερέα”. Τα λόγια αυτά δείχνουν ότι η οικειότητα δεν συμβαδίζει με την πίστη και ότι πολλοί πιστοί σκανδαλίζονται αν δεν βοηθηθούν να διακρίνουν την μυστική από τη φανερή ιερωσύνη.