Τρίτη 17 Ιουνίου 2014

Η μάχη των Γερμανών για τα ανθρώπινα δικαιώματα

«Είναι η χούντα της εποχής μας», έλεγε το σύνθημα σε έναν τοίχο.
Υπερβολές λένε κάποιοι, κυρίως οι παλαιότεροι που είχαν ζήσει την χούντα.
Την είχαν ζήσει διατηρώντας την δουλειά τους, το σπίτι τους και όχι εξόριστοι στα ξερονήσια με διαλυμένες τις οικογένειες τους, οι αμμέτοχοι!!

Δεν έχει σχέση, λένε, η χούντα με την σημερινή κατάσταση. Έχουν δίκιο, σήμερα είναι χειρότερα.
Ο εξόριστος, που η χούντα είχε στείλει σε ένα ξερονήσι τώρα είναι εξόριστος μέσα στο σπίτι του, σε κατ οίκον περιορισμό. Εξευτελίζεται καθημερινά στα μάτια των παιδιών του, αφού είναι άνεργος και δεν έχει να τους προσφέρει τα απαραίτητα για μια αξιοπρεπή διαβίωση.
Δεν είναι ήρωας, γιατί οι ήρωες πολεμάνε, έχουν αντιπάλους, έχουν εχθρούς.
Σήμερα τα φερέφωνα, μας παρουσιάζουν ως ήρωες τους υπουργούς, που υπέγραψαν την καταδίκη μας, μας έσωναν λένε καμαρώνοντας για τα κατορθώματα τους.
Τέτοιος ξεδιάντροπος δωσιλογισμός δεν έχει υπάρξει ποτέ ξανά στη ιστορία.
Χειροκροτούσαν όρθιοι όταν ψήφιζαν τα μνημόνια μέσα στη βουλή.
Έριχναν έναν ολόκληρο λαό στην πείνα και την εξαθλίωση και... χειροκροτούσαν.

Δευτέρα 16 Ιουνίου 2014

Ο Σαμαράς προαναγγέλλει …ΑΠΟΣΤΑΣΙΑ!!!

Δεν υπάρχει ιστορικό προηγούμενο, στα πολιτικά χρονικά, να διατυμπανίζει μια κυβέρνηση την πραξικοπηματική της αυθάδεια και τον αβυσσαλέο, εγκληματικό αμοραλισμό της: Και αυτόν τον «άθλο» τον πέτυχε η κυβέρνηση Σαμαρά…
Ο ίδιος ο πρωθυπουργός μας πετάει κατάμουτρα να ξεχάσουμε τις εκλογές διότι «πιθανότατα να έχουμε και προεδρική πλειοψηφία έως τον Μάρτιο»!!!

Καταρχάς είναι προκλητικό μια κυβέρνηση που κατατροπώθηκε στις ευρωεκλογές και μετά βίας φτάνει στο 30% του εκλογικού σώματος, να καγχάζει με το «ξεχάστε τις εκλογές»: Δικτατορικά βάναυση περιφρόνηση και προσβολή της λαϊκής βούλησης και της νοημοσύνης…

Η μόνη είδηση στις αγορές

qz.com
realclearenergy.org

Κυριακή 15 Ιουνίου 2014

Δόγμα του σοκ και Κλυταιμήστρα

Η νεκρική μάσκα του Αγαμέμνονα.
Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο Αθηνών.
«Πολίτες, πρώτοι σεις μεσ' στους Αργείους, δεν θα ντραπώ να πω μπροστά σας πόση με συγκινεί η αγάπη για τον άνδρα μου. Με τον καιρό χάνεται η συστολή από τον άνθρωπο. Δεν είναι ξένα λόγια, που σας λέγω την ιδική μου την ανυπόφορη ζωή τόσον καιρό, που αυτός ήταν στο Ίλιο. Πρώτα-πρώτα να μένει μια γυναίκα μόνη στο σπίτι χωρίς τον άνδρα της είναι κακό φρικτότατο, και ν' ακούει τόσες αγγελίες δυσάρεστες· νάρχεται ο ένας και ο άλλος το κατόπι του, να λέει συμφορά στη συμφορά – και φλυαρούσαν μεσ' στο σπίτι. [...] Γι' αυτές τις φήμες τις απαίσιες μου λύσαν άλλοι με τη βία πολλά δεσμά, που είχα βάλει στο λαιμό μου».
Αισχύλου «Αγαμέμων», στ. 855-876, εκδόσεις Πάπυρος.

Ο «Αγαμέμνων» είναι η πρώτη τραγωδία από την τριλογία της «Ορέστειας», την μοναδική σωζόμενη τριλογία της ελληνικής κλασικής αρχαιότητας. Διδάχθηκε για πρώτη φορά στα Διονύσια το 458 π.Χ και κέρδισε το πρώτο βραβείο. Στα λόγια που παρατέθηκαν στην αρχή του κειμένου βλέπουμε την Κλυταιμήστρα, τη γυναίκα του Αγαμέμνονα να προετοιμάζεται για την υποδοχή του βασιλιά-συζύγου της. Εκεί, αφηγείται στους πολίτες του Άργους τις περιπέτειες της ψυχής της. Εξιστορεί όσα βίωσε δίχως να υπάρχουν τα ίδια τα γεγονότα αλλά μόνον οι ειδήσεις περί αυτών! Παραθέτει τις ουλές που άφησαν στην ψυχή της οι αχρείαστες ταραχές που ένιωσε από «τόσες αγγελίες δυσάρεστες». Γνωρίζοντας την εξέλιξη του μύθου και τον φόνο που θα διαπράξει μαζί με τον Αίγισθο, τον εραστή της, ο αναγνώστης θα νομίσει (μάλλον εσφαλμένα) ότι η Κλυταιμήστρα προσποιείται την συντετριμμένη από την αναμονή και την ψυχολογικά ισοπεδωμένη σύζυγο που περίμενε και αγωνιούσε.

Υπάρχουν ακόμα πολλά πράγματα να χαρείς

Μ.Ε.Λαγκουβάρδου

Υπάρχουν ακόμα πολλά πράγματα να χαρείς.Πάντα υπάρχει κάτι να χαρείς. Αρκεί να υπάρχει διάθεση για να ψάξεις. Κάπου υπάρχει κάτι όμορφο. Είναι ο κόσμος έτσι φτειαγμένος, που όταν μια πόρτα κλείνει, μια άλλη ανοίγει. Αυτό είναι ένα μεγάλο χάρισμα που έχουμε, να προσαρμόζουμε τον εαυτό μας σ΄ αυτό που είναι κάθε στιγμή. Αν δεν προσαρμοζόμασταν δεν θα επιβιώναμε στην αλλαγή των εποχών. Αν είμαστε σχεδιασμένοι για το χειμώνα, θα σκάγαμε το καλοκαίρι, κι αν είμαστε σχεδιασμένοι αποκλειστικά για το καλοκαίρι, δεν θα αντέχαμε το χειμώνα.

Καλότυχοι αυτοί που σαν τον Δαβίδ Χένρυ Θορώ, τον λάτρη αυτόν της φύσης, βλέπουν και στο παραμικρό το θέλημα του Θεού. Ποιος δεν θα ήθελε να ζει πάντα όπως αρέσει στο Θεό, φτάνει να μπορεί να έχει τη διαρκή μνήμη Του; Να ζεις απαλλαγμένος από κάθε άλλο καθήκον, πέρα από εκείνα που ένας τίμιος άνθρωπος θα εκπληρώσει με χαρά.

Σάββατο 14 Ιουνίου 2014

Η αντίχριστη δήλωση του Βατικανού για την Αγιά Σοφιά και το Οικουμενικό Πατριαρχείο.

Γιώργος Θαλάσσης

Είναι γνωστή η αρνητική στάση του Βατικανού απέναντι στον Ελληνισμό στα χρόνια της Εθνεγερσίας του ’21.
Η στάση αυτή υιοθετήθηκε απόλυτα από τους Έλληνες Ουνίτες, που μαζί με τους εβραίους του Ελλαδικού χώρου αντιτάχθηκαν στον αγώνα για ελευθερία από τον τουρκικό ζυγό φοβούμενοι μια Ανάσταση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας.

Φυσικά η στάση αυτή των υποτιθέμενων χριστιανών του Πάπα δεν εκδηλώθηκε τότε για πρώτη φορά. Μετά την Άλωση της Βασιλευούσης το Βατικανό εξέφραζε την χαρά του για την πτώση της Πόλης από τους μουσουλμάνους τούρκους.

Όταν αγαπήσεις το Χριστό, κάνεις κόπο

Όταν αγαπήσεις το Χριστό, κάνεις κόπο, αλλά ευλογημένο κόπο. Υποφέρεις, αλλά με χαρά. Κάνεις μετάνοιες, προσεύχεσαι, διότι αυτά είναι πόθος, θείος πόθος. Και πόνος και πόθος και έρωτας και λαχτάρα και αγαλλίαση και χαρά και αγάπη. Οι μετάνοιες, η αγρυπνία, η νηστεία είναι κόπος, που γίνεται για τον Αγαπημένο. Κόπος, για να ζεις τον Χριστό. Αλλ’ αυτός ο κόπος δε γίνεται αναγκαστικά, δεν αγανακτείς. Ό,τι κάνεις αγγάρια, δημιουργεί μεγάλο κακό και στο είναι σου και στην εργασία σου. Το σφίξιμο, το σπρώξιμο φέρνει αντίδραση. Ο κόπος για το Χριστό, ο πόθος ο αληθινός είναι Χριστού αγάπη, είναι θυσία, είναι ανάλυση. Αυτό ένιωθε και ο Δαβίδ: “Επιποθεί και εκλείπει η ψυχή μου εις τας αυλάς του Κυρίου”. Ποθεί με λαχτάρα και λιώνει η ψυχή μου απ’ την αγάπη του Θεού. Αυτό του Δαβίδ ταιριάζει με το στίχο του Βερίτη που μ’ αρέσει: “Συντροφιά με τον Χριστό λαχτάρησα να ζήσω,/ως να φθάσει κι η στερνή στιγμή να ξεψυχήσω”.