Με αρνητική προοπτική

Ακόμη και αυτοί οι λαοί που διεκδικούν χριστιανικούς τίτλους, στην πορεία της ιστορίας ντροπιάστηκαν, γιατί μέχρι και τα προηγούμενα χρόνια οι πιο επικίνδυνοι ήταν πάντα αυτοί οι λαοί που αυτοαποκαλούνταν χριστιανικοί. Οι λιγότερο φωτισμένοι λαοί δεν μπόρεσαν να δημιουργήσουν τέτοια μέσα εξολοθρεύσεως, όπως οι λαοί που φωτίσθηκαν με το πνεύμα του Χριστού. Αυτό όμως δεν συνέβη επειδή ο Χριστός είναι πατέρας του κακού, αλλά το μεγάλο δώρο της ελευθερίας πραγματώθηκε σε αυτούς τους λαούς με αρνητική προοπτική.

"Εύχεσθε υπέρ αλλήλων"

Του Μόσχου Λαγκουβάρδου

Δεν είμαστε πλασμένοι να ζούμε μόνοι χωρίς τους άλλους ανθρώπους και χωρίς το περιβάλλον. Εξαρτιόμαστε από τους άλλους ανθρώπους, από τα ζώα, τα φυτά, τον αέρα, το νερό, το κλίμα. Ο άνθρωπος δεν είναι ύπαρξη από τον εαυτό του και για τον εαυτό του.

Θα μου πείτε, όχι, εγώ ζω σε τεχνητό περιβάλλον και δεν χρειάζομαι όλα αυτά που λέτε. Αλλά και στο τεχνητό περιβάλλον ζει κανείς όπως είναι φτειαγμένος από την μάνα του. Και το ίδιο το τεχνητό περιβάλλον λειτουργεί, όπως είναι φτιαγμένο από τη μάνα του.

Αυτό που ισχύει για το σώμα ισχύει και για την ψυχοπνευματική μας υπόσταση. Ο εγωισμός κι η υπερηφάνεια είναι άγνοια η οποία εμποδίζει την ποθητή ολοκλήρωσή μας. Η άγνοια μας καθηλώνει σε χαμηλό στάδιο, στο οποίο επαναλαμβάνονται οι δοκιμασίες. Ο εγωιστής κι ο υπερήφανος συναντούν συνεχώς εμπόδια και προσβάλλονται και υποφέρουν με το παραμικρό.

“Σήμερα οι άνθρωποι καταλήγουν, από την πολλή μελέτη, να είναι μαγνητόφωνα...”

~ Σήμερα οι άνθρωποι καταλήγουν από την πολλή μελέτη να είναι μαγνητόφωνα και να γεμίζουν τις κασσέττες τους με περιττά πράγματα. ”Η άνευ πράξεως” όμως “διδασκαλία” είναι κατά τον Αββά Ισαάκ “παρακαταθήκη εντροπής”.

Βλέπεις, πολλοί που ενδιαφέρονται για τον αθλητισμό διαβάζουν αθλητικά περιοδικά ή εφημερίδες και κάθονται. Μπορεί να είναι σαν τα μοσχάρια, αλλά θαυμάζουν τους αθλητές: « Α, καταπληκτικός αυτός, λένε, μπράβο! Ω!… ». Δεν χύνουν όμως λίγο ιδρώτα ούτε χάνουν κανένα κιλό βάρος. Διαβάζουν - διαβάζουν αθλητικά και ξαπλώνουν. Έτσι δεν ωφελούνται. Μένουν με την ευχαρίστηση του διαβάσματος.

Κύπρος, τὸ μαρμαρένιο ἁλώνι τοῦ Γένους

Γράφει ὁ Δημήτρης Νατσιός, δάσκαλος-Κιλκίς

«Ἡ Ἑλένη, συμμαθήτριά μου χρόνια, ἔγραφε πάντα στὸ ἐπάγγελμα πατρὸς μία λέξη ποὺ ποτὲ δὲν καταλάβαινα: Ἀγνοούμενος…»

Τὸν Μάρτιο τοῦ 2007 εἶχε ἐπισκεφτεῖ τὸ Κιλκὶς ἡ Ἑλένη Φωκᾶ, ἡ ἡρωίδα Κύπρια «Δασκάλα τοῦ Γένους», ἡ ὁποία δίδασκε, ἀπὸ τὴν εἰσβολὴ τοῦ 1974 ὣς τὸ 1997, στὰ λίγα ἐγκλωβισμένα Ἑλληνόπουλα τοῦ Ριζοκάρπασου. Βρῆκα τότε τὴν εὐκαιρία καὶ τῆς πῆρα μία μικρὴ συνέντευξη, ποὺ δημοσιεύτηκε σὲ τοπικὴ ἐφημερίδα τοῦ Κιλκίς. Ἐπειδὴ τοῦτες τὶς «πονηρὲς» ἡμέρες, κάτω στὸ πολύπαθο νησί, οἱ σύγχρονες Ἡρωδιάδες, πάλι μαίνονται καὶ ταράσσονται, ζητώντας ἐπὶ πίνακι τὴν κεφαλὴ τῆς Κύπρου, ἀποσπῶ ἀπὸ ἐκείνη τὴν ἐξομολόγηση τῆς Δασκάλας, λίγα «σπαράγματα». (Μιλοῦσε ἡ γερόντισσα καὶ δάκρυζε μὲ σπαραγμό. Περίλυπη ἱστοροῦσε τὰ μαρτύριά της, ὅμως… περήφανη καὶ ἀγέρωχη, ὡραία σὰν Ἑλληνίδα τοῦ ’21, ποὺ «τῆς ἐλευθεριᾶς ὁ ἔρως/τὲς ἔμπνευσε χορό»). Ἡ Κύπρος συνιστᾶ τὸ τελευταῖο ὅριο τοῦ Ἑλληνισμοῦ. Ἀπώλεια τῆς Κύπρου, ἂν ὑπογράψουν οἱ Ἐφιάλτες, «μὲ χέρια καὶ ποδάρια», πού ᾽λεγε ὁ Μακρυγιάννης, τὸ νέο σχέδιο «Ἀνάν», θὰ σημάνει καὶ τὸ ὁριστικὸ τέλος τῆς μείζονος παρουσίας τοῦ Ἑλληνισμοῦ καὶ τὸν ὁριστικὸ ἐγκλεισμό του στὸ συρρικνωμένο μνημονιοκρατίδιο. Εἶναι βέβαιο ὅτι οἱ μηχανισμοὶ καταδολίευσης τοῦ λαοῦ καὶ τὰ ἀργύρια τῆς προδοσίας θὰ ἐπιστρατευτοῦν καὶ πάλι. Οἱ ἐχθροὶ πανηγυρίζουν γιὰ τὰ κοινὰ ἀνακοινωθέντα. Καὶ ὡς γνωστὸν «ἐπαινούμενος γὰρ ὑπὸ τῶν ἐναντίων ἀγωνιῶ μή τι κακὸν εἴργασμαι», ὅταν χειροκροτοῦν Τοῦρκοι καὶ Φράγκοι, πρέπει νὰ τρέμουμε. Ἡ δημοσιογραφικὴ ξεφτίλα ἤδη “πῆρε γραμμὴ” καὶ μπῆκε στὴ γραμμή. Οἱ πολιτικοὶ νάνοι καὶ ἀρλεκίνοι, τὰ γνωστὰ πουλημένα τομάρια, βγῆκαν ἀπὸ τὰ θαλάμια τους. Ὀρθῶς λέχθηκε ὅτι «κακὸ εἶναι νὰ πουλιέσαι, ἀλλὰ χειρότερο εἶναι νὰ πουλιέσαι καὶ νὰ μὴν σὲ ἀγοράζει κανείς».

Ὥρα τῆς κρίσης γιά τήν Παιδεία καί τούς ἐκπαιδευτικούς μας

Πρίν δύο περίπου μῆνες (φ. 45, 18-11-16) γράφαμε πρωτοσέλιδα (“Καί ποῦ τό ξέρεις Γιωργάκη πώς εἶσαι ἀγόρι;”) γιά τήν πρόσκληση τοῦ Ἰνστιτούτου Ἐκπαιδευτικῆς Πολιτικῆς πού καλοῦσε κυβερνητικούς ΚΑΙ ΜΗ φορεῖς νά καταθέσουν ἐκπαιδευτικά προγράμματα καί ὑλικό, προκειμένου νά ἐνημερώσουν καί νά εὐαισθητοποιήσουν τούς γυμνασιόπαιδες τῆς χώρας. Σέ τί, ὅμως; Σέ ζητήματα διατροφῆς, ἐξαρτήσεων ἀλλά καί …ἔμφυλων ταυτοτήτων μέ θεματική γιά τό «βιολογικό καί κοινωνικό φῦλο»!!!

Ἔ, λοιπόν, γιά νά μήν ἀνησυχεῖτε πώς κάπου κόλλησε τό πρᾶγμα, σᾶς ἐνημερώνουμε ὅτι ὅλα προχωροῦν μέ …γερμανική εὐρρυθμία καί ἤδη ὁ ὑπουργός Παιδείας ἀπέστειλε ἐξαιρετικά ἐπείγουσα ἐνημέρωση στά Γυμνάσια τῆς χώρας (23-12-2016, Ἀρ. Πρωτ. Φ20.1/220482/Δ2) σχετικά μέ τό θέμα. Λέει λοιπόν πώς στό δεύτερο τετράμηνο τῆς τρέχουσας χρονιᾶς θά ὑλοποιηθεῖ στά Γυμνάσια τῆς χώρας Θεματική Ἑβδομάδα μέ τίτλο «Σῶμα καί Ταυτότητα» μέ ἑστίαση σέ τρεῖς βασικούς ἄξονες: α) διατροφή – ποιότητα ζωῆς β) πρόληψη ἐθισμοῦ κι ἐξαρτήσεων γ) οἱ ἔμφυλες ταυτότητες.

Ἡ ἡγεσία τοῦ προσωπικοῦ παραδείγματος

«Ὁ Μέγας Ἀλέξανδρος λαμβάνει τά νέα
τοῦ θανάτου μέσω τῆς καύσης τοῦ
Ἰνδοῦ γυμνοσοφιστῆ Κάλανου».
Πίνακας τοῦ Φλαμανδοῦ ζωγράφου
Ζαν Μπατίστ ντέ Σαμπέιν (1631-1681).

«Ἀλλ’ ἴσως λέγει τίς, ὅτι ἐγώ προηγούμενος, χωρίς κόπου καί ταλαιπωρίας, τά ἀπέκτησα μέ τούς κόπους καί ταλαιπωρίας σας∙ καί τίς ἀπό σᾶς ὀμολογεῖ, ὅτι ἐταλαιπώρησε περισσότερον ἀπ’ ἐμοῦ δι’ ἐμέ, καί οὐχί ἐγώ δι ἐκείνον; Ἐλθέτω τίς παρών, ὅς τίς ἔχει περισσότερα τραύματα εἰς τό σῶμα του, καί γυμνωθείς ἄς τά δείξη, καί ἔπειτα νά δείξω καί ἐγώ τά ἐμά μετά ταῦτα∙ ἐπειδή ἐγώ δέν ἔχω οὐδέν μέρος τοῦ σώματος ἐκ τῶν ἔμπροσθεν ἀτραυμάτιστον∙ μήτε ὅπλον τί εὑρίσκεται, μήτε τῶν χειροκρατουμένων, μήτε τῶν ριπτουμένων, τοῦ ὁποίου νά μή ἔχω σημεῖον ἐπάνω τοῦ σώματός μου∙ ἀλλά καί μέ ξίφος ἐκ τῆς χειρός ἐπληγώθην, καί βέλος ἐκ τόξου ἐδέχθην, καί ἀπό μηχανήν ἐκτυπήθην∙ ἀλλά καί μέ λίθους καί μέ ξύλα κτυπούμενος πολλαχοῦ δία σᾶς, διά νά σᾶς δοξάσω καί νά σᾶς πλουτίσω, σᾶς ὁδηγῶ ὡς νικητάς πανταχοῦ διά πάσης γῆς καί θαλάσσης, καί ποταμῶν, καί ὀρέων, καί πεδίων καί πανταχοῦ∙ καί τούς γάμους μοῦ ἑώρτασα ὁμοίως μέ τούς δικούς σας∙ καί τά παιδία πολλῶν θέλουσιν ἔχη συγγένειαν μέ τά ἐδικά μου∙ καί προσέτι ἐπλήρωσα τά χρέη, ὅσα εἶχον τινές, χωρίς νά ἐξετάσω ἐκ ποίας αἰτίας ἐγένοντο ταῦτα».
Ἀρριανοῦ, «Τα Σωζόμενα ἤτοι Περί Ἀλεξάνδρου Ἀναβάσεως βιβλία ἑπτά», ἐπεξεργασθέντα καί ἐκδοθέντα ὑπό Νεόφυτου Δούκα, Βιέννη Αὐστρίας, τυπογραφεῖο Γεωργίου Βενδώτου, τόμος τρίτος, σελ. 37-39

«Τρομοκρατία»: Νέα («αριστερά») σκηνοθετικά τεχνάσματα

Η κυβέρνηση των «αριστερών» ανδρεικέλων …εμπλουτίζει τα σκηνοθετικά τεχνάσματα των τρόμο-υστερικών σεναρίων…

Μέχρι σήμερα κάθε κυβέρνηση, όταν «στριμωχνόταν» και «πνιγόταν» στα αδιέξοδά της, δια μαγείας «κατακτούσε» μια περίλαμπρη νίκη κατά της «τρομοκρατίας», ανασύροντας από τα συρτάρια της, για αντιπερισπασμό και αποπροσανατολισμό, το γνωστό έργο της «τρομοκρατίας» (της πλαστής τρομοκρατίας των μυστικών υπηρεσιών).

Τις τελευταίες δεκαετίες ΠΑΝΤΑ υπήρχαν, σε εφεδρεία, τα «αναλώσιμα υλικά»: Παγιδευμένα θύματα ή κατασκευασμένοι «τρομοκράτες».