Και ιδού εγώ μεθ’ υμών ειμί…

Στα τελευταία συγκλονιστικά λόγια, τα οποια ο αναστάς Χριστός απευθύνει στους μαθητές Του, δεσπόζουν τρία θέματα, που συνιστούν μια αδιάσπαστη οργανική ενότητα: Πρώτον, μια διαπίστωση παγκόσμιας σημασίας: «Εδόθη μοι πάσα εξουσία εν ουρανώ και επί της γης»· δεύτερον, μια καταληκτική εντολή: «Πορευθέντες ουν μαθητεύσατε πάντα τα έθνη»· και τρίτον, ως συνέπεια και εγγύηση. ακολουθεί η υπόσχεση: «και ιδού εγώ μεθ’ υμών ειμί…». Οι σύνδεσμοι «ουν», «και» τονίζουν την αλληλουχία. Οι τρεις αυτές προτάσεις αλληλοσυνδέονται, όπως στο σώμα μας τα τρία συστήματα, μυϊκό, κυκλοφορικό και νευρικό.

Προ της βίας έρπουν, προ της αδυναμίας μεταβάλλονται εις θηρία

Του Μόσχου Εμμανουήλ Λαγκουβάρδου

Προ της βίας έρπουν, προ της αδυναμίας μεταβάλλονται εις θηρία οι βάρβαροι. Πείτε το αυτό στους πολιτικούς. Φωνάξτε το με οποιοδήποτε τρόπο. Έχουν μάτια για να βλέπουν και δε βλέπουν. Αυτιά για να ακούν και δεν ακούν. Είναι άρρωστοι απ΄ το φόβο τους. Ο φόβος τους ακινητοποιεί. Φοβούνται γιατί δεν πιστεύουν. Δε φοβούνται τους άλλους. Φοβούνται τον ίδιο τον εαυτό τους. Φοβούνται ακόμα και εκεί όπου δεν υπάρχει φόβος. Απομακρύνθηκαν απ΄ το Θεό αντί να τον πλησιάσουν για να τους θεραπεύσει. Η ηττοπάθειά τους, ο ενδοτισμός τους βλάπτει την Ελλάδα. Η μόνη υπηρεσία την οποία περιμένουν οι Έλληνες από αυτούς είναι να φύγουν. Η παθητικότητά τους οδηγεί σε πόλεμο και αιματοχυσία.

Πείτε στους πολιτικούς να φύγουν. Να πάψουν τη συνεργασία τους με βαρβάρους που πλήττουν τους φτωχούς, τους ανήμπορους, τους ασθενείς, τους γέρους, τις γυναίκες, τα παιδιά. Οι βάρβαροι εξοντώνουν τους αδυνάτους. Στην Κρήτη στη γερμανική κατοχή βάρβαροι κατακτητές άφηναν τους γέρους τη νύχτα έξω γυμνούς για να πεθάνουν από το κρύο. Τώρα αφήνουν τους φτωχούς, τους ανήμπορους, τους ασθενείς, τις γυναίκες, τα παιδιά δίχως τρόφιμα, δίχως φάρμακα, δίχως θέρμανση.

Εκείνος που αγαπάει το Χριστό

Εκείνος που αγαπάει το Χριστό, Τον μιμείται όσο μπορεί.

Ο Χριστός, για παράδειγμα,
-δεν έπαψε να ευεργετεί τους ανθρώπους
-έδειχνε μακροθυμία, όταν του συμπεριφέρονταν με αχαριστία και Τον βλαστημούσαν
-υπέμεινε, όταν Τον χτυπούσαν και Τον θανάτωναν, χωρίς καθόλου να σκέφτεται για κανέναν το κακό που Του έκανε.

Αυτά τα τρία έργα είναι εκφραστικά της αγάπης προς τον πλησίον. Χωρίς αυτά, απατάται εκείνος που λέει ότι αγαπάει το Χριστό ή ότι θα κερδίσει τη βασιλεία Του. Γιατί ο Κύριος μάς βεβαιώνει: «Δεν θα μπει στη βασιλεία των ουρανών εκείνος που μου λέει «Κύριε, Κύριε», αλλά εκείνος που κάνει το θέλημα του Πατέρα μου» (Ματθ. 7,21). Και πάλι: «Όποιος με αγαπάει, θα τηρήσει τις εντολές μου» (Ιω. 14,15).

Ποια Ελλάδα αγάπησα; Αυτή που δεν υπάρχει πια ή αυτή που δεν υπήρξε ποτέ;

Αυτή τη φορά έμεινα στην Ελλάδα αρκετά. Δέκα μέρες δηλαδή. Ερχόμενος, πίστευα ότι θα δω μια χώρα φάντασμα, με ανθρώπους σκιάχτρα και δρόμους ονείρων γεμάτους με λακούβες. Δεν είδα αυτό. Είδα όμως και αυτό.

Από την πρώτη μέρα κατάλαβα ότι ήταν μια διαφορετική χώρα. Απ’ όταν προσπάθησα να ανέβω τις σκάλες του Συντάγματος, και ένας ΜΑΤατζής, ακολουθώντας μια εντολή που ούτε ο ίδιος δε θα μπορούσε να δικαιολογήσει, μου είπε ότι δεν μπορώ να περάσω από εκεί. Αφού πέρασα με τον τρόπο μου, πήγα και στάθηκα σε μια στάση λεωφορείου μπροστά στο Πολεμικό Μουσείο. Εκεί συνειδητοποίησα ότι οι κλούβες της αστυνομίας που περνούσαν ήταν περισσότερες από τα αστικά. Αναρωτήθηκα αν βρισκόμουν σε μια δημοκρατική χώρα ή σε ένα απολυταρχικό καθεστώς.

Ο Α' Πράσινος Εμπορικός Πόλεμος άρχισε (ή μάλλον ο Β')

Εγώ που έχω αρχίσει να βλέπω τον κόσμο μέσα από πράσινα γυαλιά, δεν θεωρώ ότι η "Ευρωπαϊκή" φορολόγηση εκπομπών αεροπορικών εταιριών είναι ο Α' Πράσινος Πόλεμος, αλλά ο Β'.

Η απάντηση του Υπ.Παιδείας για τις υπερωρίες.

Ανακοίνωση Τύπου 01/03/2012

Αναφορικά με τα δημοσιεύματα τύπου και τις αναρτήσεις ιστοσελίδων για τις υπερωρίες που λαμβάνουν εργαζόμενοι που υπηρετούν σε θεσμοθετημένες θέσεις της πολιτικής ηγεσίας του Υπουργείου Παιδείας διευκρινίζουμε τα εξής:

Η υπερωριακή απασχόληση στα γραφεία Υπουργών, Αναπληρωτών, Υφυπουργών, Γενικών και Ειδικών Γραμματέων προβλέπεται από τις διατάξεις του άρθρου 20 του Ν. 4024/2001, αφορά όλα τα Υπουργεία και δεν είναι δαπάνη που αφορά μόνο στο Υπουργείο Παιδείας.

Σχόλιο: Δεν είπαμε ότι είναι παράνομες ,αλλού είναι το θέμα και η ηγεσία του υπουργείου το ξέρει...

Η Μεγάλη Σαρακοστή: «Ένας τρόπος ζωής»

Με την παρακολούθηση των ακολουθιών, με τη νηστεία, ακόμα και με την προσευχή σε τακτά διαστήματα δεν εξαντλείται η όλη προσπάθεια στη διάρκεια της Μεγάλης Σαρακοστής. Ή μάλλον για να είναι όλα αυτά αποτελεσματικά και να έχουν νόημα, πρέπει να υποστηρίζονται και από αυτή την ίδια τη ζωή. Χρειάζεται δηλαδή ένας «τρόπος ζωής» πού να μην έρχεται σε αντίθεση με όλα αυτά και να μην οδηγεί σε μια«διασπασμένη» ύπαρξη. Στο παρελθόν, στις ορθόδοξες χώρες η ίδια η κοινωνία πρόσφερε μια τέτοια υποστήριξη με τον συνδυασμό που είχε στα έθιμα, στις εξωτερικές αλλαγές, με τη νομοθεσία, με τους δημόσιους και ιδιωτικούς κανονισμούς, με όλα δηλαδή όσα περιλαμβάνονται στη λέξη πολιτισμός. Κατά τη Μεγάλη Σαρακοστή ολόκληρη η κοινωνία υποδεχόταν ένα συγκεκριμένο ρυθμό ζωής, ορισμένους κανόνες που υπενθύμιζαν στα άτομα-μέλη της κοινωνίας την περίοδο της Σαρακοστής.