"Τί ψάχνεις να βρεις;"

Λαρισινά δοκίμια
Μ.Ε.Λαγκουβάρδου

"Ο Θεός ημών καταφυγή και δύναμις"
Ψαλμός 45ος

Η χθεσινή μέρα ήταν μια διδακτική μέρα για μένα. Τελείωσε με αυτά τα λόγια που μου είπε κάποτε ένας γέρος στο τέλος μιας διάλεξης, "τί ψάχνεις να βρεις;". Είχα ρωτήσει τον ομιλητή, μια που ήταν καθηγητής της θεολογίας, αν προσεύχεται και θύμωσε. Μου είπε "ζεις στο Μεσαίωνα". "Σας ρώτησα, αν προσεύχεστε" του είπα, "επειδή βάλατε την Ορθοδοξία στο ίδιο τσουβάλι με τις θρησκείες. Και βέβαια θα πείσετε τους κυβερνώντες να καταργήσουν το μάθημα των θρησκευτικών για να το αντικαταστήσουν με τη θρησκειολογία, η οποία διδάσκει ότι όλες οι θρησκείες είναι το ίδιο".

Βγαίνοντας, λοιπόν, από το Χατζηγιάννειο, με περίμενε στα σκαλιά κάποιος άγνωστος σε μένα γέρος, που μου είπε με φωνή που έδειχνε κούραση και απογοήτευση μαζί, "τί ψάχνεις να βρεις;". Με αυτήν την ιδέα του τί ψάχνω να βρω, έφερα στο νου μου τα γεγονότα της χθεσινής ημέρας, γυρίζοντας το βράδι στο σπίτι μου, ύστερα από το γαμήλιο γλέντι συγγενικού μου προσώπου.

Οι αξίες στην εκπαίδευση

Μετά από το μεγάλο ξεσηκωμό!!! πριν τις πανελλήνιες, οι εκπαιδευτικοί βρήκαν άλλο ένα πεδίο δόξης λαμπρό.

Γνωμοδότησε το Νομικό Συμβούλιο του Κράτους μετά από αίτηση του υπουργείου Διοικητικής Μεταρρύθμισης, πως πρέπει να εφαρμοστεί η διάταξης της παραγράφου 4, του άρθρου 28 του Νόμου 4024/2011, σύμφωνα με την οποία "Υπάλληλοι, οι οποίοι υπηρετούν σε κατηγορία ανώτερη των τυπικών προσόντων που κατέχουν, κατατάσσονται στους βαθμούς της κατηγορίας που ανήκουν κατά τα ειδικότερα οριζόμενα στην παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου, με προσθήκη πλασματικού χρόνου για την τελική κατάταξή τους τρία έτη".

Γιατί προσευχόμαστε στην ανατολή;

Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός

Α. Ἐπειδὴ ἔχουμε διπλὴ φύσι, προσφέρουμε διπλὴ προσκύνησι
Ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός (1) μᾶς διδάσκει, ὅτι δὲν προσκυνοῦμε πρὸς ἀνατολὰς ἁπλῶς καὶ ὡς ἔτυχε, ἀλλὰ ἐπειδὴ ἡ φύσις μας εἶναι σύνθετος, δηλαδὴ ὁρατὴ καὶ ἀόρατος, νοητὴ καὶ αἰσθητή, προσφέρουμε στὸν Δημιουργὸ διπλὴ καὶ τὴν προσκύνησι: ἡ ψυχὴ εἶναι στραμμένη νοερὰ πρὸς τὸν Θεὸ καὶ ταυτόχρονα τὸ σῶμα προσκυνεῖ πρὸς ἀνατολάς.
Αὐτὸς ὁ διπλὸς τρόπος, νοητὸς καὶ αἰσθητός, τῆς ἀναφορᾶς μας πρὸς τὸν Κύριο φαίνεται καὶ σὲ ἄλλες περιπτώσεις: ψάλλουμε μὲ τὸν νοῦ μας, ἀλλὰ ταυτόχρονα καὶ μὲ τὰ σωματικὰ χείλη μας• βαπτιζόμεθα καὶ στὸ ὕδωρ καὶ στὸ Ἅγιο Πνεῦμα, δηλαδὴ ἐνούμεθα μὲ τὸν Κύριό μας μὲ δύο τρόπους: μετέχοντες στὰ Ἱερὰ Μυστήρια καὶ στὴν Χάρι τοῦ Ἁγίου Πνεύματος.

Γεννημένος ηγέτης

Ο Αλέξης Τσίπρας, ο ηγέτης μιας κάποιας... μπαρουτοκαπνισμένης Αριστεράς, που κομπάζει επειδή έβαλε βύσμα στη στρατιωτική θητεία του (αδικώντας όλους όσοι δεν είχαν βύσμα), στην περιβόητη συνομιλία του με τον ημιπαράφρονα Ζίζεκ μπέρδεψε τη Ναόμι Κλάιν, τη συγγραφέα του βιβλίου «Το δόγμα του σοκ», με τη Ναόμι Κάμπελ, τη «μαύρη γαζέλα» του διεθνούς μόντελινγκ. Εξετέθη ελαφρώς, αλλά δεν πειράζει. Δεν είναι η πρώτη φορά που γλωσσεύει την μπέρδα του ο καταληψίας συριζάνακτας. Το παράπλευρο κέρδος από το λαθάκι του φερέλπιδος νέου είναι ότι σε μια εποχή τηλεοπτικής και ειδησεογραφικής «λειψυδρίας» -όσον αφορά την ευτράπελη πλευρά της ζωής- πάντα μας προσφέρει χαμόγελο. Τα κρούσματα της ασχετοσύνης του και της έλλειψης ουσιαστικής παιδείας είναι αρκετά και σχεδόν κάθε ημέρα που περνάει προσφέρει ακόμη περισσότερα στους φίλους τού ακούσιου χιούμορ. Ωστόσο, αυτό δεν σημαίνει ότι απομακρύνεται από την εξουσιαστική γη της επαγγελίας, τον πρωθυπουργικό θώκο. Αντιθέτως, πλησιάζει με βήματα γοργά και αποφασιστικά. Σαν τον πιγκουίνο στη φωλιά του. Ενδεικτικά υπενθυμίζονται το περιλάλητο «μακέτο» (αντί για μακέτα) του Κώστα Σημίτη και το «κάλτσες» (αντί για κάλπες) του Γιώργου Παπανδρέου.

Φωτογραφίες με «ρύπους»

wattsupwiththat.com

Πρὸς Ἐμμαούς

Fr. Lev Gillet

«…Καὶ ἰδοὺ δύο ἐξ αὐτῶν ἦσαν πορευόμενοι ἐν αὐτῇ τῇ ἡμέρᾳ εἰς κώμην ἀπέχουσαν σταδίους ἑξήκοντα ἀπὸ ῾Ιερουσαλήμ, ᾗ ὄνομα ᾿Εμμαούς … Καὶ ἐγένετο ἐν τῷ ὁμιλεῖν αὐτοὺς καὶ συζητεῖν καὶ αὐτὸς ὁ ᾿Ιησοῦς ἐγγίσας συνεπορεύετο αὐτοῖς…» (Λουκ. κδ΄, 13-15)

Ἀξίζει πράγματι νὰ μελετήσουμε, νὰ ἐξετάσουμε καλύτερα τὸν τρόπο, μὲ τὸν ὁποῖο ὁ Ἰησοῦς Χριστὸς πλησίασε τὸν Κλεόπα καὶ τὸν ἄλλο μαθητὴ καθ’ ὁδὸν πρὸς Ἐμμαούς.

Τὰ ἱερὰ Εὐαγγέλια περιγράφουν πολλοὺς τρόπους, μὲ τοὺς ὁποίους πλησίαζε ὁ Χριστὸς τοὺς ἀνθρώπους, ἢ οἱ ἄνθρωποι ἔσπευδαν νὰ πλησιάσουν τὸν Χριστό. Κάποιες φορές, οἱ ἄνθρωποι πηγαίνουν πρὸς τὸν Χριστό. Κάποιες ἄλλες, ὁ Χριστὸς πηγαίνει πρὸς τοὺς ἀνθρώπους· τοὺς πλησιάζει κατὰ πρόσωπο, ἄμεσα. Ἄλλοτε, ὁ Χριστὸς προχωρεῖ μὲ δική του πρωτοβουλία, εἰσέρχεται, παρεμβάλλεται στὸ δρόμο τους, στὴν πορεία τῆς ζωῆς τους, καὶ τοὺς περιμένει. Ἔτσι ὁ Ἰησοῦς, καθήμενος «ἐπὶ τοῦ φρέατος τοῦ Ἰακὼβ» προσκαρτεροῦσε, ἀνέμενε τὴν Σαμαρείτιδα νὰ ἔλθει.

Η Εκκλησία είναι στον πόνο και στην αδυναμία κοντά σου

Κανείς τόσο δυνατά και τόσο ειλικρινά δεν θα πονέσει μαζί σου για την αδυναμία σου όσο η Εκκλησία. Όλα όσα δοκιμάζεις εσύ τα δοκίμασαν ακόμη και τα εκλεκτότερα τέκνα Της, έπασχαν πνευματικά όπως κι εσύ, αμάρταναν και έπεφταν όπως ακριβώς κι εσύ. Δεν σου κρύβει η Εκκλησία τη ζοφερή πραγματικότητα, ότι δηλαδή η θανατηφόρα επιδημία της αμαρτίας όλους τους άγγιξε και τους έφθειρε. Και όλα τα τέκνα της, για να γιατρευθούν, έκλαψαν πολύ, προσευχήθηκαν πολύ, πόνεσαν, αγωνίσθηκαν σκληρά, υποβλήθηκαν σε δοκιμασίες μεγάλες.
Έχοντας κατά νουν όλα αυτά, θα είναι για σένα ευκολότερο να αγωνίζεσαι και να υπομένεις.