Ο Θεός άρχισε να εκτυπώνεται, αφού έπαψε να βιώνεται και να επιβιώνει

Τροφή μου είναι τα βιβλία, γράμματα τρώω -με τα γράμματα τρέφομαι.
Βιβλιοφάγος και γραμματοφάγος, για αυτό είμαι μονίμως πεινασμένος και διψασμένος.
Σαν να μου έχουν πέσει τα αυτιά και δεν ακούω τους λόγους Εκείνου: "Εμόν βρώμα έστιν, ίνα ποιώ το θέλημα του πέμψαντός με" (Ίω. 4, 34).
Το γράμμα αποκτείνει, το πνεύμα ζωοποιεί.
Όλη η σοφία του ανθρώπου και όλη η επιστήμη δεν είναι τάχα ένα κομποσκοίνι από γράμματα; ο άνθρωπος έγινε γραμματισμένος, έγινε όλος ένα αλφάβητο και νομίζει πώς έγινε το αλφάβητο όλου του κόσμου και του Θεού. Ο πολιτισμός μας γεννήθηκε μέσα στα τυπογραφεία, και κάθε τί το πολιτισμένο υποκλίνεται μπροστά στα γράμματα, σε αυτά τα λεπτεπίλεπτα είδωλα.
Έτσι, τα γράμματα έγιναν ο θησαυρός και οι εκτιμητές κάθε αξίας. Ακόμα και ο Θεός άρχισε να «εκτυπώνεται», αφού έπαψε να βιώνεται και να επιβιώνει. Τα τυπογραφεία μεταμορφώθηκαν σε ναούς, σε βασίλεια των γραμμάτων, αυτός είναι ο πολιτισμός μας.
Βασίλευσε το γράμμα και σήμερα σκοτώνει την Ευρώπη, αφού "το γράμμα αποκτείνει, το δε πνεύμα ζωοποιεί" (Β' Κορ. 3,6).

Όταν οι ειδήσεις επιβεβαιώνουν αυτά που έχει πει η ΡΑΕ το 2012 και ο ΑΔΜΗΕ το 2013...

Να δούμε πότε θα το μάθουν και στο ΣτΕ

Το πιο ενδιαφέρον σε αυτή την ανάρτηση είναι ότι η ΡΑΕ έχει πει ευγενικά, αλλά το έχει πεί, από τον Νοέμβριο του 2012 ότι οι συνθήκες στην αγορά έχουν αλλάξει, και ότι έχουμε μάθει από την εμπειρία μας, ότι οι ΑΠΕ είναι χμμμ... εεεε.... γκούχου-γούχου... μάπα. Ο ΑΔΜΗΕ το είπε λιγότερο ευγενικά, ένα χρόνο αργότερα. Μία από τις συνθήκες που δεν ανέφερε η ΡΑΕ ότι άλλαξαν, είναι ότι τα δικαιώματα άνθρακα που ήταν η δικαιολογία των ΑΠΕτεώνων, ...χάθηκε. Κεφαλικός φόρος είναι. Οι κεφαλικοί φόροι πραβιάζουν τα περί βιωσιμότητας, αειφορίας και Δημοσίου συμφέροντος, που θα έπρεπε να ενδιαφέρουν το ΣτΕ. Οι ειδήσεις τα έλεγαν αυτά πριν το 2012, και τώρα επιβεβαιώνουν την ΡΑΕ και τον ΑΔΜΗΕ. Ακούει κανείς στο ΣτΕ; Άααα... ξέχασα... Δεν ασχολείται με την ουσία το ΣτΕ.

Ο ερημότοπος της ιδεολογίας

Στη μεγάλη φωτογραφία βλέπουμε τον διάκοσμο της περίφραξης του σπιτιού του Ερρίκου Σλήμαν (Ιλίου Μέλαθρον), που βρίσκεται στην καρδιά των Αθηνών και φιλοξενεί εντός του το Νομισματικό Μουσείο. Στη μικρότερη έναν από τους σελιδοδείκτες που μπορούν να αγοράσουν οι επισκέπτες στο Μουσείο της Ακροπόλεως. Σε αμφότερες τις φωτογραφίες κυριαρχεί το σύμβολο της σβάστικας. Ένα σχήμα που ήταν γνωστό από την αρχαιότητα σε Ανατολή και Δύση. Βορρά και Νότο. Στην αρχαία Ελλάδα, την Ινδία, την Κίνα, την Ιαπωνία, την Ευρώπη, τη Βόρειο και τη Νότιο Αμερική, παντού. Οι αρχαίοι Έλληνες αποκαλούσαν την σβάστικα γαμμάδιον ή τετρασκέλιον και το θεωρούσαν σύμβολο του Διός. Υπήρχε σχεδόν παντού. Σε κοσμήματα, κράνη, αμφορείς, παιδικά παιχνίδια, ρούχα, οικίες. Οι ινδιάνοι Νάβαχο το χρησιμοποιούσαν σε θεραπευτικές τελετές. Οι βουδιστές ως σύμβολο του ρου της ζωής και σημείο καλοτυχίας. Κοντολογίς, η πανανθρώπινη παράδοση είχε φορτίσει αυτό το σχήμα με όλες τις δυνατές θετικές έννοιες μέχρι που ενέσκηψε η ιδεολογία και το έκανε εργαλείο θανάτου και σημείο αναφοράς του Ολοκαυτώματος. Η ιδεολογία έλαβε κάτι από την ανθρώπινη εμπειρία, το οποίο είχε συνδεθεί με την ακμή, τη ροή, την αρμονία και το κατέστησε αιματοβαμμένη φρίκη. Όποιος βλέπει σήμερα μια σβάστικα δεν μπορεί να θυμηθεί τίποτε άλλο εκτός από το Άουσβιτς, τους φούρνους, τους θαλάμους αερίων.

Το παλιό το πασαπόρτι...*

...σαν και την καρδιά σου μόρτη,
...σαν την κάλπικη καρδιά σου τη σκληρή!

Στην χθεσινή τηλεοπτική "Ελληνοφρένεια", έδειξαν την επίσκεψη του "πρωθυπουργού" μαζί με κάποιους παρατρεχάμενους σε κάποιο ΚΕΠ.
Η υπεύθυνη του ΚΕΠ διαφημίζοντας το έργο που παρέχει στους πολίτες, κάλεσε τον "πρωθυπουργό" να δώσει την ταυτότητά του να του βγάλουν όποιο πιστοποιητικό ήθελε.
"Διαβατήριο κάνει;" ρώτησε τότε εκείνος βγάζοντας συγχρόνως από το σακάκι το διαβατήριο! Δηλαδή δεν είχε μαζί του ταυτότητα, διαβατήριο όμως είχε!

Ποιοὺς «βολεύει» ἡ ἱστορικὴ λήθη;

Γράφει ὁ Δημήτριος Νατσιός, Δάσκαλος

Ἐπὶ βασιλείας τοῦ Βαυαροῦ Ὄθωνα ἡ 25η Μαρτίου ὡς ἐθνικὴ ἑορτή, ἡμέρα ἁγία καὶ ἔνδοξη. Ἡ ἡμέρα βέβαια αὐτὴ λαμπρύνεται καὶ ἀπὸ τὸ γεγονὸς τοῦ συνεορτασμοῦ μὲ τὴν μεγάλη θεομητορικὴ ἑορτὴ τοῦ Εὐαγγελισμοῦ. Ὡς ἐδῶ ὅλα ὀρθά. Ὅμως, κρίνοντας μὲ ἀντικειμενικότητα, μὲ αὐστηρικὴ ἱστορικὴ θεώρηση, τὴν ἐξέγερση τοῦ ’21, διαπιστώνουμε ὅτι τὸ νεοτευχθὲν ἑλληνικὸ κράτος περιελάμβανε στὰ σύνορά του τὴν Πελοπόννησο, τὴν Στερεὰ Ἑλλάδα καὶ τὶς Κυκλάδες. Χάρις στὴν τυχοδιωκτικὴ καὶ ληστοπειρατικὴ πολιτικὴ τῶν λεγομένων Προστάτιδων Δυνάμεων (Ἀγγλία, Γαλλία, Ρωσία), συστάθηκε ἕνα ἀχυρένιο κρατικὸ μόρφωμα, ἐξαρτημένο, ἀνάπηρο καὶ ὑποτελὲς στὴν κακουργία τῶν ξένων. (Ὑπάρχουν ὁρισμένοι ποὺ ὑποστηρίζουν ὅτι ἀπελευθερωθήκαμε χάρις στοὺς ξένους. Τοὺς προτρέπω νὰ διαβάσουν τὸ δυσεύρετο βιβλίο τοῦ Τ.Λιγνάδη «Τὸ πρώτον δάνειον τῆς Ἀνεξαρτησίας». Μᾶς γέμισαν ψεύδη γιὰ τοὺς ξένους ἐθνοσωτῆρες, ποὺ στὴν οὐσία κατευθύνονταν ἀπὸ μία ἀκόρεστη τραπεζικὴ συμμορία ποὺ καταβρόχθισε τὸ δάνειο καὶ ἀπομύζησε τὸ ταλαίπωρο ἔθνος μας).

Είμαστε στην ίδια κατάσταση με τη Γερμανία μετά τον Β΄ ΠΠ.

Το έχουμε άραγε συνειδητοποιήσει; Αυτή τη στιγμή η Ελλάδα είναι στην ίδια θέση που ήταν η Γερμανία μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Δηλαδή χρωστάμε εκατοντάδες δισεκατομμύρια στα περισσότερα κράτη της Ευρώπης.

Και να σκεφτείτε ότι εμείς, ούτε επιτεθήκαμε σε κάποιο κράτος, ούτε σκοτώσαμε κανέναν πολίτη τους. Αντίθετα «σκοτώνουμε» τους δικούς μας πολίτες.

Είμαστε το μοναδικό κράτος στο κόσμο που πτώχευσε και αντί να χρωστάμε σε ιδιώτες δανειστές, γίναμε υπόδουλοι σε άλλα κράτη!!! Και μάλιστα με Αγγλικό δίκαιο και αφού παραιτηθήκαμε τόσο από την ασυλία της δημόσιας περιουσίας μας, όσο και από το δικαίωμα του συμψηφισμού!!!

Ω, Θεία απλότης!

Του Μόσχου Εμμανουήλ Λαγκουβάρδου

Στο ταχυδρομείο η γυναίκα ρωτάει κάτι την υπάλληλο κι η υπάλληλος αντί απαντήσεως της δίνει τον τηλεφωνικό κατάλογο. Ο άντρας δίπλα της που δεν ξέρει γράμματα, χαμογελάει με μισάνοιχτο το στόμα του απ΄ το οποίο λείπουν σχεδόν όλα τα μπροστινά του δόντια. Η γυναίκα κρατάει ανάποδα τον τηλεφωνικό κατάλογο και προσπαθεί να διαβάσει.

- Σε ποιον θέλεις να τηλεφωνήσεις; τη ρωτώ ενώ ο άντρας συνεχίζει να χαμογελάει.
- Στην Ελένη,
- Σε ποια Ελένη;
- Στην Ελένη στο Συκούριο.
- Το άλλο το όνομά της δεν το ξέρεις;
- Όχι.
- Πώς να τη βρεις έτσι;
Σφίγγει τα χείλη της τραβώντας τα προς τα πάνω εις ένδειξιν αμηχανίας.