Πέμπτη, 6 Οκτωβρίου 2011

Φοροκάρτα και ατομικά δικαιώματα

ΑΝΔΡΕΑΣ ΑΝΔΡΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ

Μετά το newspeak (η χρεοκοπία να ονομάζεται αναδιάρθρωση, κούρεμα, επιλεκτική, ελεγχόμενη η οργανωμένη και τέλος αποκάθαρση – refining) τώρα μπήκαμε βαθύτερα στον Οργουελικό εφιάλτη. Με την ‘φοροκάρτα’ συνθλίβεται απόλυτα το προσωπικό μας απόρρητο. Το κράτος – μεγάλος αδελφός θα έχει πλήρη στοιχεία για το καταναλωτικό μας προφίλ, για τις συνήθειες, τις αγορές η και τις αδυναμίες μας. Ποιούς γιατρούς επισκεπτόσαστε, τι θεραπεία ακολουθούμε (με βάση τα φάρμακα που αγοράζουμε), τι τρώμε το πρωί και που συχνάζουμε τα βράδια και τόσα άλλα θα αποτελούν δημόσιο κτήμα.
Δυνατόν να πωληθεί με τεράστια κέρδη σε ενδιαφερόμενους παράγοντες των αγορών και να αξιοποιηθεί κατά το δοκούν από διάφορες δημόσιες υπηρεσίες. Θα ξέρουν πόσα δαπανούμε αλά και που τα βρίσκουμε (ρευστοποίηση ιδιωτικής περιουσίας, δανεισμός, χρέος κλπ).
Ενοχλούνται κάποιοι από τις κάμερες στους δρόμους. Και καταπίνουν αμάσητη την προσβολή της προσωπικότητας από την φοροκάρτα. Ο Τζέφερσον έλεγε πως «ο ολοκληρωτισμός για να επικρατήσει δεν χρειάζεται τίποτα παραπάνω από την αρχική ανοχή των σκεπτόμενων ανθρώπων». Το τέλος είναι κοντά… ύς επισκεπτόμαστε, τι θεραπεία ακολουθούμε (με βάση τα φάρμακα που θα αγοράζουμε), τι τρώμε το πρωί και που συχνάζουμε τα βράδια και τόσα άλλα θα αποτελούν δημόσιο κτήμα. Δυνατόν να πωληθεί με τεράστια κέρδη σε ενδιαφερόμενους παράγοντες των αγορών και να αξιοποιηθεί κατά το δοκούν από διάφορες δημόσιες υπηρεσίες. Θα ξέρουν πόσα δαπανούμε αλλά και που τα βρίσκουμε (ρευστοποίηση ιδιωτικής περιουσίας, δανεισμός, χρέος κλπ). Ενοχλούνται κάποιοι από τις κάμερες στους δρόμους. Και καταπίνουν αμάσητη την προσβολή της προσωπικότητας από την φοροκάρτα. Ο Τζέφερσον έλεγε πως ο ολοκληρωτισμός για να επικρατήσει δεν χρειάζεται τίποτα παραπάνω από την αρχική ανοχή των σκεπτόμενων ανθρώπων”. Το τέλος είναι κοντά…

Βλέπω βέβαια να υπάρχουν πολλές αντιδράσεις στις απόψεις μου. Μέχρι πως δεν τα γράφω εγώ, κάποιος υπαινίχθηκε. Τα πράγματα είναι απλά. Δεν δέχομαι κρατικές παρεμβάσεις στη ζωή μου ανάλογα με τον καιρό και το ρεύμα. Απλά δεν τις δέχομαι. Κι εκτιμώ πως η φοροκάρτα ανοίγει επικίνδυνους δρόμους. Πως άλλοι λαοί πολέμησαν με απόλυτη σχετικά επιτυχία την φοροδιαφυγή δίχως τέτοια επικίνδυνα τερτίπια? Σε όλα είμαστε τζούφες κι εδώ ανακαλύψαμε τον τροχό? Εκτιμώ την αισιοδοξία κάποιων πως όλα αυτά είναι κινδυνολογίες και πως εξ άλλου και ιδιωτικές εταιρίες σήμερα μαζεύουν στοιχεία (credit cards). Μόνο που είναι πολλές και τα στοιχεία αποσπασματικά. Τώρα με ένα κουμπί κάποιος θα ξέρει τα πάντα και θα μπορεί να τα αξιοποιήσει. Και με την κρατική εξουσία (=δύναμη καταναγκασμού) πίσω του. Κάποιοι με αποπήραν με τον ισχυρισμό πως δεν θα υπάρχουν τέτοια στοιχεία. Δεν καταλαβαίνω πως μπορεί να γίνεται αυτό. Αφού θα καταγράφονται οι δαπάνες. Μακάρι να έχω λάθος. Αλλά και μετά την “νύχτα των κρυστάλλων” στο Γ’ Ράιχ κάποιοι που προειδοποιούσαν θεωρήθηκαν υπερβολικοί. Ελπίζω αυτή την φορά να μην ακούσω πάλι το σχόλιο “εσύ τα είχες πει”. Γιατί θα είναι πλέον πολύ αργά…

statesmen.gr

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου