Οι αποπροσανατολιστικές εμμονές γύρω από τον «Σουλτάνο»

Η επίσκεψη του Ερντογάν στη χώρα μας αντιμετωπίζεται, από τους επαγγελματίες αντί-εθνικιστές και από το πολύχρωμο νεφέλωμα της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς, με υστερικές κραυγές εναντίον του «δικτατορικού» καθεστώτος Ερντογάν…

Αυτή η αποκλειστική εμμονή με το καθεστώς της Τουρκίας, ουσιαστικά επικαλύπτει όλα τα ΟΥΣΙΩΔΗ ζητήματα και λειτουργεί αποπροσανατολιστικά.

Συνοπτικά:

α) Λειτουργεί εξωραϊστικά και αθωωτικά για μια άλλη δικτατορία, πιο ύπουλη και «εκσυγχρονισμένη», πιο δόλια και κακουργηματική: Αυτή του 4ου Ράιχ, της ΕΕ και των διεθνών μαφιών του χρήματος, των νέων αποικιοκρατών…

Πόλεμος!...

Βλέποντας αυτό που συμβαίνει στην χώρα μας τα μνημονιακά αυτά χρόνια, βγάζει κανείς αβίαστα συμπεράσματα.
Πρέπει να είναι τυφλός για να μη τα δεί, ή τελειωμένο κομματόσκυλο για να μη τα καταλάβει.

Όλες οι κυβερνήσεις που ανέλαβαν την εξουσία αυτά τα χρόνια, μία-μία, όλες, ανεξάρτητα αν ονομάζονταν "δεξιές" ή "αριστερές" ή του (πέτσινου) "συνταγματικού τόξου", ή ό,τι άλλο,
..ξεβρακώθηκαν.
Όλες, μία προς μία βάδισαν τον ίδιο δρόμο της ξεφτίλας και της εθνικής μειοδοσίας.
Απερίφραστα όλοι οι πρωθυπουργοί αυτής της περιόδου, καθώς και οι υπουργοί τους είναι προδότες, και απατεώνες τέτοιου βεληνεκούς που το εκτελεστικό απόσπασμα ως στιγμιαία απόδοση δικαιοσύνης (ή τιμωρίας) δεν θα αρκούσε για να ξεπλύνει το άγος και να κατασιγάσει τα πάθη του λαού.

Τό μπανανόραμα τῆς Ἀριστερᾶς

Ταβερνεῖον ἡ Βουλή.
Στη φωτό ὁ κάπελας ἐπιδεικνύων τά
τεφτέρια μέ τά βερεσέδια τῶν πελατῶν.

Ἄν δέν ὑπῆρχε ὁ Νίκος Βούτσης, θά ἔπρεπε νά τόν ἐφεύρομεν καί νά τόν κατοχυρώσουμε ὡς εὑρεσιτεχνία ἀμφιβόλου χρησιμότητος

Νίκος Βούτσης: Δέν εἶναι μόνο ἡ φυσιογνωμία τοῦ φιλικοῦ ταβερνιάρη πού ξεχωρίζει. Ὤ, ναί, τό φιζίκ τοῦ προέδρου (ἄν εἶναι δυνατόν!) τῆς Βουλῆς παραπέμπει σέ συμπαθή κάπελα πού πάντοτε ἔχει ἕναν λόγο πρόχειρο νά σερβίρει μαζί μέ τά μπαγιάτικα μεζεκλίκια πού συνοδεύουν τό φτηνό κατροῦτσο ρετσίνας, ἡ ὁποία λίγο ἔλειψε νά μπει σέ βαρέλι ξιδιοῦ (γιατί αὐτό θά τῆς ταίριαζε καλύτερα). Ὁ πρόχειρος λόγος του εἶναι πιό μπαγιάτικος ἀπό τούς μεζέδες του, ἀλλά αὐτό δέν εἶναι τῆς παρούσης γιά νά τό ἀναλύσομεν.

Τί σημαίνει βλέπω απευθείας πρόσωπο με πρόσωπο;

Του Μόσχου Λαγκουβάρδου

Κάποτε είχα αυτήν την απορία, γιατί χαμογελώ σε ανθρώπους που δεν μου χαμογελούν! Όταν έβλεπα ότι το χαμόγελό μου δεν εύρισκε ανταπόκριση κι έμοιαζε σαν να χαμογελούσα στον αέρα, αναρωτιόμουνα με κάποια δυσαρέσκεια, τί στην ευχή χαμογελώ σε όλους. Στην αρχή βρήκα μια απάντηση, αλλά όχι ικανοποιητική, γιατί ήταν απάντηση εκ του αποτελέσματος, ενώ εγώ αναζητούσα την αιτία.

Η απάντηση, πως όταν με βλέπουν να χαμογελάω στον αέρα, δεν θα πουν ότι χάζεψα, γιατί θα νιώσουν χαρά, στη σκέψη ότι τουλάχιστον δεν κηρύχθηκε ακόμα ο τρίτος παγκόσμιος πόλεμος! Δεν ήταν η καλύτερη απάντηση, γιατί δεν εξηγούσε πώς χαμογελάμε σε όλους, ακόμα και στους σκυθρωπούς και στους αγέλαστους.

Θέλουμε «σκολειά για να γιομίζη ο μαθητής προκοπή και αρετή»

Νατσιός Δημήτρης, δάσκαλος-Κιλκίς

«Μη Θρησκευτικά προς Θεού! Το ελληνικόν έθνος δεν είναι Βυζαντινοί, εννοήσατε; Οι σημερινοί Έλληνες είναι κατ’ ευθείαν διάδοχοι των αρχαίων. Έπειτα εκπολιτίσθησαν, επροόδευσαν και αυτοί. Συμβαδίζουν με τα άλλα έθνη».
(Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης, «Λαμπριάτικος Ψάλτης»).

Συνόψισε, ο μεγάλος μας διηγηματογράφος, σε λίγες αράδες, το συνομήλικο με το νεοελλαδικό κράτος πρόβλημα: είμαστε απόγονοι των αρχαίων Ελλήνων, το υποτιμητικώς λεγόμενο Βυζάντιο, δεν είναι ελληνικό κατόρθωμα. Εξάλλου έτσι πρόκρινε η κοραϊκή πεφωτισμένη διανόησις. Ο Κοραής επιδαψιλεύτηκε με τον υπέροχο τίτλο «δάσκαλος του Γένους», αλλά στην ουσία υπήρξε απλώς ένας άνθρωπος, με έντονα αντικληρικαστικά στοιχεία. Άγευστος του μεγαλείου της καθ’ ημάς Ανατολής έφτασε στο σημείο να θεωρεί σκλαβιά των Ελλήνων την μακεδονική και βυζαντινή αυτοκρατορία.

Ο μετασχηματισμός… της ευαισθησίας

Η ευαισθησία δεν έχει διόρθωση. Μπορεί μόνο να μετασχηματιστεί, να μεταποιηθεί, να μετατραπεί, να μεταμορφωθεί, να μεταστοιχειωθεί, να γίνει αγάπη, χαρά, θεία λατρεία. Πώς; Με τη στροφή προς τα άνω. Να στρέψετε την κάθε θλίψη στη γνώση του Χριστού, στην αγάπη Του, στη λατρεία Του.

Και οι …φούρνοι του Νταχάου «ανθρώπων έργα» ήταν.

Και ο Μελιγαλάς, και τα ξερονήσια, και ο Γράμμος-Βίτσι, και οι σφαγές στο Δίστομο και τα Καλάβρυτα, ανθρώπων έργα ήταν.

Όλα ανθρώπων έργα είναι.

Μόνο ο Τσιπρας και η συμμορία του είναι έργο υπ..Ανθρωπων.

Εγκρίθηκε η πέμπτη δόση της χρηματοδότησης των κομμάτων ύψους 1.557.000 ευρώ...