Γιατί η αριστερά δε θέλει ιεροδιδάσκαλους διορισμένους από το ελληνικό κράτος;

άρθρο του Πομάκου δημοσιογράφου
Σεμπαιδήν Καραχότζα

Όπως συνήθως κάθε φορά που υπάρχει μια παρέμβαση της πολιτείας σε θέματα που αφορούν τη μουσουλμανική μειονότητα της Θράκης έτσι και τώρα η περιβόητη τροπολογία για τους ιεροδιδάσκαλους η οποία τελικά και πέρασε από τη βουλή έχει προκαλέσει πολλές, μεγάλες και ανεξήγητες κατά την άποψη μου αντιδράσεις ενώ στην ουσία στη συγκεκριμένη περίπτωση τα πράγματα είναι πιο ξεκάθαρα από κάθε άλλη φορά. Στην ουσία η τροπολογία αυτή προβλέπει το διορισμό από το ελληνικό κράτος μερικών εκατοντάδων ιεροδιδάσκαλων με σκοπό να διδάσκουν θρησκευτικά στα μουσουλμανόπαιδα που φοιτούν σε σχολεία όπως για παράδειγμα τα δημόσια ελληνόφωνα ή σε γυμνάσια και λύκεια όπου και δε διδάσκονται τα επίσημα θρησκευτικά τους με αποτέλεσμα την ώρα των θρησκευτικών να έχουν κενό και να μη κάνουν κανένα μάθημα ενώ παράλληλα οι μουσουλμάνοι γονείς που από τη μια θέλουν το παιδί τους να φοιτήσει σε ελληνόφωνο δημοτικό σχολείο για πολλούς και διάφορους λόγους και από την άλλη σαφώς και θέλουν να γνωρίζει θρησκευτικά αναγκάζονται να επιβαρύνουν τα παιδιά με αρκετές ώρες επιπλέον μάθημα θρησκευτικών εκτός σχολείου τις απογευματινές ώρες σε κάποιο από τα φροντιστήρια θρησκευτικών που λειτουργούν τόσο μέσα στην πόλη όσο και στα χωριά.

Ο ευρωπαϊκός ανθελληνισμός ως ερμηνεύτηκε από την Υπατία της τηλεόρασης

Διάβασέ το! Μπορείς!

Επιστημονική έρευνα που διεξήχθη στο Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ απέδειξε ότι μπορούμε εύκολα να διαβάσουμε μια αναγραμματισμένη ή ανορθόγραφη λέξη, αρκεί το πρώτο και το τελευταίο γράμμα της να είναι στη σωστή σειρά! Κι αυτό συμβαίνει γιατί ο ανθρώπινος εγκέφαλος αναγνωρίζει τις λέξεις συνολικά –σαν εικόνες– και όχι κάθε γράμμα χωριστά. Οι ενδιάμεσες θέσεις μπορούν να καταλαμβάνονται από τα γράμματα της κάθε λέξης σε τυχαία σειρά, «μπερδεμένα» και παρόλα αυτά να διαβάζουμε δίχως κανένα πρόβλημα.

Επιστρέφει νικητής από το Νταβός, ο απεσταλμένος του έθνους στο κοσμοπολίτικο θέρετρο, Γιάννος Παπαντωνίου

«Σωτήρες» των λαών Αμερικάνοι.

Από τα πρώτα μεταπελευθερωτικά χρόνια έκαναν την εμφάνισή τους και τα πρώτα κόμματα στην ελληνική πολιτική σκηνή. Το Αγγλικό, το Γαλλικό και το Ρωσικό κόμματα, αντιπροσώπευαν στην Ελλάδα τα συμφέροντα των αντίστοιχων κρατών. Από τότε και καθ΄ όλη τη διάρκεια της νεότερης ιστορίας μας, τα κατά καιρούς ελληνικά πολιτικά κόμματα ήταν πάντα με το πλευρό κάποιας μεγάλης δύναμης από την οποία και αντλούσαν στηρίγματα για την πολιτική τους επιβίωση.

Ο φόνος του ψόφιου δράκου

Ο Ανδρέας Λοβέρδος, εκτός από σταυραδελφός του Χάρου και πλοηγός της λέμβου ΑΑΑ (αρκτικόλεξο του «Αχέρων, Αγύριστος, Αδης»), είχε την ατυχία να γευτεί το νέκταρ της εξουσίας. Ο Ανδρέας, δαιμόνιος Πατρινός και δραπέτης του αειθαλούς καρνάβαλου της πασοκάρας, για να μη μεθύσει από το νέκταρ της εξουσίας, το αραίωνε με αίμα συνταξιούχων, ασφαλισμένων και ασθενών του ΕΣΥ. Ηταν μία κακή ιδέα η μείξις, διότι το κοκτέιλ «νέκταρ εξουσίας, ελληνικό αίμα, τριμμένος πάγος, λάιμ, σόδα και μνημόνιο» τον πείραξε στα νεύρα. Το ήπιε με τις καράφες επί ΓΑΠ και έβγαινε στα κανάλια και προέβαινε σε μύρια όσα κομπαρσιλίκια. Μούτες έκανε, κραυγές έβγαζε, δάκρυα έχυνε κι άφηνε χάχανα και λάχανα από το απύλωτο στόμα του. Βέβαια, παρότι μεθυσμένος, δεν ήτο αφελής. Οι μούτες, οι κραυγές, τα δάκρυα, τα χάχανα και τα λάχανα ήταν άπαντα εναρμονισμένα με την εξυπηρέτηση των καθαγιασμένων (από τις αγιαστούρες του Ντομινίκ Στρος Καν και του Σόιμπλε) σκοπών της «δανειακής σύμβασης». Ο Ανδρέας ήταν μνημονιακότερος των μνημονιακών. «Ω Λοβέρδε, υπουργέ μνημονιολάγνε των μνημονιολογιωτάτων!» αναφωνούσαν οι σφουγγοκωλάριοι της Μέρκελ όποτε τον αντίκριζαν.

Σας παραμυθιάζουν με κλιματικές αλλαγές; Να κλιματικές αλλαγές.