Τρίτη, 23 Οκτωβρίου 2012

Η πολύπαθη έννοια της αγάπης!

Του Μόσχου Εμμανουήλ Λαγκουβάρδου

Η έννοια της αγάπης αλλάζει αναλόγως με το ποιος και γιατί την επικαλείται. Διαφορετικοί άνθρωποι, διαφορετικές έννοιες της αγάπης.

Όσοι επικαλούνται την αγάπη ως επιχείρημα προφανώς δεν εννοούν τη δική τους αγάπη. Ίσως γιατί αυτός που επικαλείται τη δική του αγάπη, θα κληθεί να την αποδείξει. Στην περίπτωση αυτή ισχύει το ρηθέν "για να βρεις αγάπη, βάλε αγάπη και θα βρεις αγάπη".

Μια παροιμία με την αλεπού (πιθανόν να είναι του Αισώπου), λέει:

- Γιατί, αλεπού, έχεις μικρό κεφάλι;
- Γιατί είμαι μικρή.

- Γιατί, αλεπού, έχεις φουντωτή ουρά;
- Γιατί είμαι μεγάλη.

Παρόμοια είναι και η επίκληση της αγάπης η οποία προσαρμόζεται αναλόγως.

Για ποια αγάπη πρόκειται; Για την αγάπη του κόσμου (την συναισθηματική) ή για την χριστιανική αγάπη, της οποίας το πρότυπο είναι ο Θεός, κατά την αποκάλυψη του Ιησού. Ο Θεός είναι ο πατέρας όλων των ανθρώπων. Πρόκειται λοιπόν για την πατρική αγάπη του Θεού, την οποία περιγράφει η μεγάλη παραβολή του Ασώτου Υιού;

Οι επικαλούμενοι την χριστιανική αγάπη έχουν πρότυπο τον πατέρα του ασώτου υιού, δηλαδή φέρονται ως πατέρες προς τέκνα. Οι χριστιανοί πατέρες γνωρίζουν πως αν έχουν για τα παιδιά τους συναισθηματική αγάπη, (την μόνη αγάπη που γνωρίζει ο κόσμος που δεν προσεύχεται στο Χριστό), είναι σίγουρο ότι καταστρέφουν τα παιδιά τους.

Για να μην πολυλογώ, το ερώτημα είναι ποια αγάπη καλούμαι ως χριστιανός να έχω προς αυτόν που καθυβρίζει με τον πιο χυδαίο τρόπο του Σώμα του Χριστού, δηλαδή την Εκκλησία;

Τί έκανε ο πατέρας του ασώτου υιού; Μήπως τον αναζήτησε να τον πείσει να επιστρέψει; Δεν τον άφησε να πεινάσει, να ταπεινωθεί και να επιστρέψει με τη θέλησή του;

Θα μου πείτε πως στην περίπτωση του ασώτου, ο γιος κατασπατάλησε το μερίδιο της κληρονομίας που έλαβε από τον πατέρα του. Μήπως δεν κατασπατάλησε κι ο υβριστής του Χριστού την πνευματική κληρονομία που έλαβε απ΄ το Θεό;

Κάποιος διάσημος ηθοποιός αποκλήρωσε το παιδί του που είχε κατασπαταλήσει την κληρονομία της μητέρας του. Ο θεσμός της αποκλήρωσης είναι θεσμός του δικαίου. Ο σκοπός της αποκλήρωσης δεν είναι να εκδικηθεί ο πατέρας το γιο του αλλά να τον προστατέψει από τον εαυτό του.

Εκείνοι που υπερασπίζονται ίσως από συναισθηματική αγάπη, τον υβριστή, τον αγαπούν πραγματικά; Αν τον αγαπούσαν θα προσπαθούσαν να τον βοηθήσουν να θεραπευτεί από το πάθος του αντί να τον σπρώχνουν σ΄ αυτό; Τα πάθη όσο απωθούνται τόσο μας εμποδίζουν να συνειδητοποιήσουμε την ανάγκη της θεραπείας.

Ένας διάσημος γιατρός τελειώνει το βιβλίο του με τις εξής φράσεις: Ο σίγουρος δρόμος για να αρρωστήσει κανείς είναι υβρίζει και να απωθεί.

Ο Ιησούς δεν ήθελε υποκριτική αγάπη ούτε ψεύτικη ειρήνη.

moschoblog.blogspot.gr

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου