Η ομολογία της αμαρτίας αποτελεί την απαλλαγή από αυτήν

«Αυτή προ πάντων είναι η οδός της απωλείας, όταν η ίδια η αμαρτάνουσα ψυχή διώξει το φόβο και επινοεί ορισμένες δικαιολογίες που προέρχονται από αδιαφορία, ή όταν διαπράττοντας κάποιος μοιχεία θέλοντας άλλος να τον απαλλάξει από την συντριβή της καρδίας του, του λέγει· μα μήπως συ είσαι αίτιος;

Η επιθυμία είναι αιτία. Είναι κακό βέβαια το αν αμαρτάνει κάποιος, φοβερότερο όμως είναι αυτό, το να αρνείται αυτός να μετανοήσει μετά την διάπραξη της αμαρτίας. Αυτό προ πάντων είναι το όπλο του διαβόλου.

Αυτό συνέβηκε και στην περίπτωση των πρωτοπλάστων. Διότι ενώ έπρεπε ο Αδάμ να ομολογήσει τα πλημμελήματά του, εκείνος όμως μεταφέρει την αιτία στην Εύα και η Εύα πάλι στο διάβολο. Ενώ έπρεπε να πουν «αμαρτήσαμε, παρανομήσαμε», εκείνοι όμως όχι μόνο δεν ομολογούν, αλλά και μηχανεύονται δικαιολογία.

Ο πιο σκληρός πόλεμος είναι κατά του εαυτού μας

Η φωτογραφία είναι από την διεύθυνση τεχνικών υπηρεσιών του δήμου Βέλου – Βόχας (Ν. Κορινθίας) στο Βραχάτι Κορινθίας. Μία σημαία κουρελιασμένη σε ένα άθλιο (γεμάτο συνθήματα) κτίριο. Από κάτω, εκτός από Έλληνες, περνάνε καθημερινά αλλοδαποί. Τι εντύπωση σχηματίζουν για την χώρα μας και τον λαό μας;

Η περίπτωση αυτή φυσικά δεν είναι η μοναδική. Πολλές φορές έχω αντικρύσει με θλίψη και οργή ένα παρόμοιο θέαμα σε πολλές δημόσιες υπηρεσίες, αλλά και σε άλλες ιδιωτικές επιχειρήσεις (βενζινάδικα, εργοστάσια κλπ). Κάντε μια έρευνα στο Google «σκισμένη σημαία» και θα δείτε το κατάντημα των νεοελλήνων.

Κανένας δεν μπορεί

Η μετάνοια είναι ατέλεστος, όλες οι αρετές μπορούν με την χάριν του Θεού, να τελειοποιηθούν από τον άνθρωπο. Την μετάνοιαν κανένας δεν μπορεί να την τελειοποίησει, διότι μέχρι και την τελευταία μας αναπνοή έχομε ανάγκην της μετανοίας, διότι σφάλλουμε «εν ριπή οφθαλμού», οπότε η μετάνοια είναι ακατάκτητος.

Γέροντας Εφραίμ Αριζόνας

Νέα βουβάλια, παλιός βάλτος...

Το καραγκιοζιλίκι που διεξάγεται από χθες "κεκλεισμένων των θυρών" με καμιά τριανταριά μαντραχαλαίους εσώκλειστους,
..με καλτσοσώβρακα και ξηρά τροφή τριών ημερών, που λέγαμε και στον στρατό,
..δεν αφήνει καμιά αμφιβολία για το πού ακριβώς είμαστε.
Το κιτς όλων των απολυταρχικών-δικτακτορικών πολιτευμάτων είναι εδώ.

Απ' τον Κιμ μέχρι τον Ίντι Αμίν Νταντά,
..και απ' τους συνταγματάρχες μέχρι την "πρώτη φορά τόσο ακροδεξιά" ,
..όλοι παρόντες.

Ορθή δογματική συνείδηση

Του Μόσχου Λαγκουβάρδου

Τα θέματα της ορθοδόξου πίστεως έχουν αιώνια, πανανθρώπινη σημασία. Δεν μπορούμε να την αντιληφθούμε και γι’ αυτό ας ακολουθούμε πιστά τους Πατέρες της Εκκλησίας. Αν πάλι έχουμε την τάση να ερευνούμε και τα θέματα αυτά, ας τα ερευνούμε με οδηγό τους Πατέρες της Εκκλησίας. Δεν μπορούμε να έχουμε την άγνοιά μας για οδηγό. Αν δεν ξέρουμε την σημασία του Συμβόλου της Πίστεως, ας ρωτήσουμε τους Πατέρες, αντί να ψάχνουμε με την λογική μας να την μάθουμε. Παλιά οι άνθρωποι δέχονταν τις αλήθειες που παρέλαβαν στην Εκκλησία χωρίς να τις αμφισβητήσουν. Έτσι τις παραλάβαμε και έτσι τις παραδίδουμε στους νεωτέρους, έλεγαν. Σήμερα θέλουν να βεβαιωθούν με τη λογική τους για την αλήθεια των πραγμάτων, ακόμα και για πράγματα που δεν προσφέρονται για λογική επεξεργασία, όπως είναι η Πίστη, η Ελπίδα, η Αγάπη και όλη η αλυσίδα των αρετών.

Το πέρασμα στην αθανασία

Η αιωνιότητα, για κάθε σκεπτόμενο ον που μπορεί να κοιτάξει πέρα από τον τάφο, είναι μια κορυφή που μπορεί να κατακτηθεί

«Οι περισσότεροι που ωμίλησαν μέχρι τούδε από την θέσιν αυτήν επήνεσαν τον νομοθέτην, ο οποίος εις το έθιμον της δημοσίας δαπάνης κηδείας επρόσθεσε την απαγγελίαν του επιταφίου λόγου, διότι έκρινεν, ότι αρμόζει τοιαύτη ν' απονέμεται τιμή κατά την ταφήν των νεκρών του πολέμου. Αλλ' εγώ θα νόμιζα αρκετόν προς άνδρας, οι οποίοι δι' έργων εδείχθησαν γενναίοι, να εκδηλούνται και αι τιμαί δι' έργων, οποία είναι όσα βλέπετε παρομαρτούντα εις την υπό της πόλεως παρασκευασθείσαν επιτάφιον αυτήν τελετήν, και να μη εξαρτάται η υστεροφημία πολλών ανδρών από την ευγλωττίαν ή έλλειψιν ευγλωττίας του ρήτορος».
Θουκυδίδου «Περικλέους Επιτάφιος», έκδοση της Βουλής των Ελλήνων, σελ. 17.

Ἐμνήσθην τοῦ Προφήτου βοῶντος